<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-754800981678431870</id><updated>2012-02-29T11:58:34.942+01:00</updated><category term='Al salí de la&apos;scuela'/><category term='Noche de ánimas'/><category term='El baúl de lo imposible'/><category term='Don Pedro de Casa Marro'/><category term='Zagals y zagalas'/><category term='La fumarola'/><category term='M&apos;acordo'/><category term='A) Presentación y Propositos'/><category term='La campana de la Carrodilla'/><category term='El Siño Paco: Mi agüelo'/><category term='Los Alfareros'/><category term='Malos tiempos aquellos'/><category term='Los palitroques'/><category term='Las Crucilladas y la Siña Cordona'/><category term='La iglesia y el campanal'/><category term='La caja de nacar'/><category term='Chulapo: Un cocho conejero'/><category term='Hoy matán el tocino'/><category term='El barranco Mazas'/><category term='Palomera'/><category term='La fuente Rosalía'/><category term='Dos cazadós muy especials'/><title type='text'>Estadilla y la suya manera de hablá</title><subtitle type='html'>El "Bajo Ribagorzano" e una forma de hablá que compartín unos cuantos pueblos de la redolada. Graus e el más gran de toz. Cada rinconé tiene alguna diferencia chicota con el vecino d'a lau. Pero...se mos está perdén, los crios, per la calle chugan en castellano. Mala cosa e ixa.</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://franchochardiz.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://franchochardiz.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Francho Chardiz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15457870287224720992</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU1VLQS-MgI/AAAAAAAAAME/Sz-abk4nWVI/s220/Foto%2Bblog.JPG'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>22</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-754800981678431870.post-9182496534117513999</id><published>2012-02-07T18:34:00.008+01:00</published><updated>2012-02-10T02:00:12.439+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Los Alfareros'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal;"&gt;&lt;span style="font-size: 16pt;"&gt;Los Alfareros. Artesania en estado puro&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;Este escrito solo tiene valor pa yo, perque siempre he sentiu cosquilletas pa conocé más cosas d’este oficio; pero güeno, tamé servirá pa los que tiengan ixa misma curiosidá. Los que no la tiengaz, milló que no lo leigaz pas, perque tos resultará aburriu y “paliza”.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;strong&gt;﻿&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;strong&gt; &lt;/strong&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-5ws48W3ok-c/TzFg8DTS8pI/AAAAAAAAAug/RrVPNZw7-Vo/s1600/Tellau.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;img border="0" height="265" src="http://4.bp.blogspot.com/-5ws48W3ok-c/TzFg8DTS8pI/AAAAAAAAAug/RrVPNZw7-Vo/s400/Tellau.jpg" width="400" /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;strong&gt; &lt;/strong&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Una imagen perfecta pa ilustrá el principio d'esta historia.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;É la foto d'un tellau a la&amp;nbsp;que yo le veigo mucha fuerza plástica.&amp;nbsp;La&amp;nbsp;va fe el Cafetero&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;strong&gt; &lt;/strong&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;strong&gt;﻿&lt;/strong&gt;﻿&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;Hasta no fa muchos años, la vida en los pueblos estaba condicionada per una serie de circunstancias que las feba muy distintas a hoy. De todas, que ñay muchas, quizá una é fundamental. Me refiero a los despllazamientos d’un llugá a otro. Pa i d’Estadilla a Barbastro con bajes y carro ñabeba que contá p’encima de las 5 horas entre ida y güelta, y no digán pa i a Güesca, que se necesitaba un día pa i y otro pa torná.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;To esto esplica, chunto con otras circunstancias, que dentro de cada pueblo ñabese una serie d’oficios que solucionaban las necesidades de cada comunidá. Ñabeba alpargateros, zapateros remendons, ferreros, cesteros, guarnicioneros, esquiladós, modistas, bordadoras y un llargo etcétera más. Casi toz treballaban dentro del pueblo, unos a la vista de to’l mundo como los cesteros u los alpargateros y otros en dentro de las casas, como las modistas u los sastres. Pero ñabeba algunos que la suya faena la feban más lejos del pueblo, como los cheseros, los picapedreros, los alfareros y algunos otros.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;Ha siu la faena d’Alfarero, la qu’a yo, y tamé a otros críos, mos daba una sensación de treballo difícil, duro y como de misterio. Si mon iban a chugá p’el Terrero u a las covetas de Pepón u de Galicha, veyebas aquellas tenderillas de tellas metidas a secá al sol preparanlas pa cocé. Tamé veyebas a los amos del Tellá que pisaban y pisaban lo mismo que si’stasen en una pisadera d’ugas; pero aquí lo que pisaban era bardo. Y lo que más mos llamaba l’atención era aquella tremenda fumerra, que lo mismo saliba negra como’l carbón que bllanca como la nieve. Sin embargo, lo más espectacular de to, nunca lo va ve; pero me l’han contau. Cuan se feba “la fornada”, a la noche, per alto de to, se veyeba ruciente como si fuese la boca del infierno.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;Como toz estos recuerdo los tiengo un poco dispersos en la memoria, y amás ignoro tantas cosas d’este treballo, va recurrí a &lt;st1:personname productid="la Familia" w:st="on"&gt;la Familia&lt;/st1:personname&gt; de Casa’l Churau pa que m’ayudasen a ordená ixos recuerdos y m’esplicasen un poco to’l proceso que yo desconoceba. Ellos van sé los últimos Alfareros d’Estadilla.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;Voy a intentá fe un resumen de to lo que me van contá, que va sé mucho y lo van fe con to clase de detalles. Va sé una hora y media llarga la que va’stá escuchanlos hablá del Tellá y del proceso pa fe las tellas. Me va resultá apasionante.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;strong&gt;﻿&lt;/strong&gt;﻿&lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-ZYtSEtIbT-g/TzFkARJIlRI/AAAAAAAAAuo/9rDbNEtt2zI/s1600/Mazas+y+camino+Aguinaliu.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;img border="0" height="265" src="http://1.bp.blogspot.com/-ZYtSEtIbT-g/TzFkARJIlRI/AAAAAAAAAuo/9rDbNEtt2zI/s400/Mazas+y+camino+Aguinaliu.jpg" width="400" /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Una estampa ben maja que va captá el Cafetero de Val, cuan los sembraus verdeaban.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;He queriu metela perque allá al otro lau, ya tocán a la ladera de la montaña, estaba el Tellá del Paso Aguinaliu de Casa Mamago. Y ixas franchas que se veyen, son el Salagón. Esta zona era prou güena pa sacalo&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;strong&gt;﻿&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;Los suyos antepasaus en teniban uno en Estada y dos ramas d’ixa familia se van establecé en Estadilla y van montá dos tellás. Uno en el Paso Aguinaliu, al otro lau del barranco Mazas. Era la familia de Casa Mamago. El otro debaixo del Terrero, era la familia de Casa l’Alfarero.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;Se van instalá en estos dos llugás perque teniban cerca la “materia prima”. Se llama Salagón y é un tipo de arcilla mezcllada con otros componentes que la fan adecuada pa fe tellas. Después de cociu, este material qu’é fácil de moldeá, resulta resistente a los cambios de temperatura y é impermeable.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;En el Terrero se presenta en franchas (estratos) y pa sacalo ñabeba que desescombrá muy ben, dixanlo a la vista. S’iban sacán a trozos, que son duros como si fuesen piedras. Estos trozos en contacto con el aigua se desfán, pa ixo se meteban en un pilón u poza que la contenise y s’iban moven con tochos llargos pa que se mezcllasen ben el Salagón y el aigua, fense bardo. Pero lo más curioso era qu’antes de metelos en dentro del pilón con el aigua, teniban qu’está muy secos ixos trozos.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;En el suelo, a’lau del pilón, se meteban espuertas viejas de las desechadas per la fábrica d’aceite u tamé sacos d’esparto, y s’iba sacán ent’allí el bardo. Entonces se pisaba y pisaba con los peus descalzos u ben con alpargatas viejas pa “maceralo”, añadinle si feba falta, Salagón seco y desmenuzau hasta alcanzá el punto justo pa moldeá las tellas. Este punto solo los muy entendius lo apreciaban. Mientras se pisaban, ñabeba que sacá los zaborros q’habesen quedau sin desfé u cualquier piedreta caliza que s’habese quedau mezcllada. A cada una que no se veyese.... tella rompida al cocela. Dilatan más y las feban esplotá.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;Esta operación de macerá el bardo no alcanzaba con una sola vez pa llená to una fornada, entonces ñabeba que repetila varias veces. A cada una se le llamaba “Mudada”.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;Se posaba una mesa al lau de don estaba el bardo macerau y con una plantilla (más estrecha en una punta y más ancha per la otra) iban fen el trozo pllano del bardo que sería la tella. Entonces, con un molde de madera, que se llama “Corba” se le daba la forma redondeada. S’iban dixán en el suelo en ringleras muy llargas pa que s’isen secán al sol. Éste era uno de los momentos en don s’apreciaba los conocimientos del oficio, al sabé cual era’l punto esacto de consistencia del bardo como he dicho avans, perque al dixala tierna en el suelo no se teniba qu’afundí &lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;p’el medio. El tení que secase al sol antes de metelas en el forno, feba que solo se treballase en verano. Cuan estaba to esta tenderilla en el suelo y veniba una tronada, podez imaginatos las carreras que ñabeba que pegá pa protegelas. Más d’una vez no se van podé salvá todas. Si se feba alguna fornada en invierno, eran tellas secas almacenadas del verano.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;strong&gt;﻿&lt;/strong&gt;﻿&lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-Vq9A_TmVLeE/TzFnwzw4_rI/AAAAAAAAAu4/qlM8WjjzAp4/s1600/Tellaus+y+Terrero.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-Vq9A_TmVLeE/TzFnwzw4_rI/AAAAAAAAAu4/qlM8WjjzAp4/s400/Tellaus+y+Terrero.JPG" width="400" /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Muchismos de los tellaus que se veyen desde&amp;nbsp;la Peña del&amp;nbsp;Castillo d'Estadilla, la suya "fábrica", va se alguno de los Tellás que se nombran en esta historia. Amás, allá al fondo se vei el Terrero y debaixo aun está&amp;nbsp;el Tellá de Casa l'Alfarero; pero fa&amp;nbsp;tiempos que no treballa.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;strong&gt;﻿&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;Hast’aquí la primera fase de preparación del material pa cocé. Ahora hablaré de la fornada.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;Esplicanlo de forma rápida, el forno era un cubo que per alto estaba abierto al cielo y per debaix se feba el fuego. La leña se meteba per un forau abierto abaixo enta devan, no muy gran. Pa separá el fuego del material a cocé, ñabeba unos arcos con un suelo encima to d’adobas qu’estaban separadas entre sí, pa que podese pasá el fuego enta dentro del forno. Lo primero que se meteba encima de esta base eran piedras calizas, que recibiban el impacto directo de las fllamas. Las primeras en posá eran las más gordas pa i tapán los foraus d’entre las adobas, después se iban metén de más chicotas igualanlo to hasta formá una pllataforma completamente pllana. Estas piedras después de cocidas é lo que se llama “cal viva”.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;A continuación se colocaba una capa de ladrillos macizos (maons) pa cocese y ya’ncima, las tellas drechas una pegada a la otra hasta la paré d’enfrete. Después otra fila en distinta dirección y así se feba la primera capa de tellas, sin ningún tipo de simetría en las filas. Una vez completada la capa, ñabeba que “calzalas” con trozos viejos pa que no se movesen. Encima otra capa que no coincidise la dirección con las de debaixo. D’esta forma el fumo y el caló pasase milló, hasta salí per alto. Cuan ya’staba el forno lleno, per to la parte d’encima, se tapaba con trozos de tellas viejas y rompidas, cerranlo lo milló posible. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;strong&gt;﻿&lt;/strong&gt;﻿&lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-2mb0G6o9dwU/TzFqElUO5tI/AAAAAAAAAvA/MKNDawvk0lg/s1600/Escuelas1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;img border="0" height="265" src="http://2.bp.blogspot.com/-2mb0G6o9dwU/TzFqElUO5tI/AAAAAAAAAvA/MKNDawvk0lg/s400/Escuelas1.jpg" width="400" /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;He podiu enterame que cuan se van fe las escuelas, van está treballán los dos Tellás que nombro en este escrito pa fe el tellau.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Foto feita p'el Cafetero.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;strong&gt;﻿&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;En una fornada cabeban 4.500 tellas. To lo que conto se refiere al Tellá del Terrero.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;Cuan ya’staba to preparau pa’mpezá la fornada, s’enceba el fuego pronto p’el maitino. La leña que s’usaba teniba que fe mucha fllama y per ixo, el principal combustible era el romero qu’amás é abundante per la sierra. El fuego se manteniba a to meté hasta’l final de la tarde (unas 12 u 14 horas seguidas). En ningún momento teniba que baixá la intensidá de las fllamas. Durante este tiempo ñabeba momentos muy peligrosos al meté p’el forau una brazada de leña, perque podeba revocá una fllamarada enta fuera y abrasá al qu’estase deván. Tamé era en esta fase de la cocción cuan saliba una fumerra tremenda. Unas veces era muy negra, cuan se meteba el faixo de los romeros y empezaban a quemá y otras era bllanca cuan las fllamas per abaixo eran más limpias y saliba solo el vapor d’aigua que llevaban las tellas. Después de estas 12 u 14 horas, la leña se meteba menos seguida, más espaciada.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;A media tarde, antes de baixá la intensida del fuego, se teniba que “sellá” la parte d’alto del forno. Este sellau se feba con “cocas de bardo”. Se cogeban to pllanas con una mano y s’escllafaban entre los cascotes que cerraban el forno. Como estos empllastes de bardo s’iban cocén, s’encogeban y ñabeba qu’i-ne metén más. Esta operación se feba pa qu’el caló se mantenise milló en dentro y s’unificase la temperatura per toz los rincons del forno.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;Era tan tremenda la presión que se generaba en dentro, que ñabeba que posá estampidós p’aguantá la paré de deván, y ixo qu’era paré doble.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;Al llegá la noche se teniba que seguí fen fuego y era entonces, al desaparecé la luz del día, cuan el Tellá alcanzaba su belleza máxima. Se veyeba to ruciente y el resplandó daba a la noche una estampa mágica. (Perdonaz este momento de debilidá mío, al convertí una fase d’este treballo tan duro de los Alfareros, en una bella imagen).&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;El tiempo que se necesitaba fen fuego p’acabá la fornada era de día y medio (unas 36 horas), y sabeban cuan estaban cocidas las tellas per la ceniza que quedaba encima del forno. Solo los muy esperimentaus llegaban a distinguí la “calidá” d’esta ceniza pa meté punto final a la fornada y l’habeban aprendiu a base de muchos años en el oficio. Entonces se dixaba de meté leña, se tapaba el forau per don s’estaba fenlo, dixanle una gatera pa que respirase el forno y s’esperaba otro día y medio pa que s’ise enfrián y podé i sacán las tellas. Esto d’enfriase é una forma d’hablá, perque aún esperán ixe tiempo, seguiban salín quemán, sobre to las capas d’alto.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;strong&gt;﻿&lt;/strong&gt;﻿&lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-yhPGmy3xgUs/TzFra2J8fpI/AAAAAAAAAvI/sTTPb-bJzS0/s1600/Palleros.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;img border="0" height="252" src="http://3.bp.blogspot.com/-yhPGmy3xgUs/TzFra2J8fpI/AAAAAAAAAvI/sTTPb-bJzS0/s400/Palleros.jpeg" width="400" /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Güeno, ya pa acabá voy a meté esta foto que simboliza un poco el fin que les espera a las tellas de artesanía, aunque ben é verdá, que dentro de mil años se seguirán trobán tellas en cualquier rincón del mundo. Aunque los edificios que &amp;nbsp;protegeban s'haigan caiu, ellas&amp;nbsp;son más resistentes&amp;nbsp;que los tiempos.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Foto feita per Xavier Bayle&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;strong&gt;﻿&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;Güeno, aquí voy a meté punto final al escrito y quiero recordá, que lo que conto é solo un resumen muy reduciu de la tremenda faenada qu’era sé Alfarero. No he hablau del abastecimiento de las cargas y cargas de romero que se necesitaban, ni del aigua que ñabeba qu’acarreá desde el pueblo con el carro y un tonel encima, ni de los problemas que teniban con la tremenda caló qu’a veces se “derretiban hasta las piedras”, pero literalmente. Y mil cosas más que farían “la historia interminable”.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;Ojalá si alguno tenibaz la curiosidá como yo, de conocé un poco milló el mundo tan apasionante d’estos Artesanos, tos pueda serví el mío escrito. Tamé quiero agradecé a los últimos Alfareros d’Estadilla, el tiempo que me van dedicá esplicanlo to con tanto detalle.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 8;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Francho Chardiz&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/754800981678431870-9182496534117513999?l=franchochardiz.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://franchochardiz.blogspot.com/feeds/9182496534117513999/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=754800981678431870&amp;postID=9182496534117513999' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/9182496534117513999'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/9182496534117513999'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://franchochardiz.blogspot.com/2012/02/los-alfareros.html' title=''/><author><name>Francho Chardiz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15457870287224720992</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU1VLQS-MgI/AAAAAAAAAME/Sz-abk4nWVI/s220/Foto%2Bblog.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-5ws48W3ok-c/TzFg8DTS8pI/AAAAAAAAAug/RrVPNZw7-Vo/s72-c/Tellau.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-754800981678431870.post-7225086836875556655</id><published>2011-12-25T20:08:00.009+01:00</published><updated>2011-12-26T14:36:36.477+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='El baúl de lo imposible'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal;"&gt;&lt;span style="font-size: 16pt;"&gt;El baúl de lo imposible&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;Un cuento dirigiu a los más menudos. Hoy que casi toz los chuegos no desarrollan demasiáu la creatividá, quiere sé una goteta en este mundo de los críos, que les n’endan casi to feito.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;Érase una vez, fa muchos, muchos años; cuan España estaba dividida en trozos (Reinos, Condados, Taifas y algunos amos más de per aquí y per allá), ñabeba un Señor muy rico, muy rico, que mandaba en pueblos, villas y ciudades; teniba muchos siervos y vasallos. Se llamaba Don Fabrique Téllez de Montearagón. Estaba casau con Doña Gumersinda de Borgoña y viviban en un palacio grandísimo. Teniban un hijo que se llamaba Beltrán y lo criaban y educaban pa qu’algún día, cuan ellos se fesen muy viejez, heredase toz los suyos dominios, que como tos he dicho, eran muchos.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-krtGXT0IDNk/Tvd1XKM8iLI/AAAAAAAAArE/BAO9GHsOjfQ/s1600/palacio.gif" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="252" rea="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-krtGXT0IDNk/Tvd1XKM8iLI/AAAAAAAAArE/BAO9GHsOjfQ/s400/palacio.gif" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Palacio&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Este matrimonio tamé teniban una hija más chicota. Se llamaba Blanca y era una preciosidá de criatura; graciosa, simpática y traviesa como toz los críos.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;A su pare, Don Fabrique, se le caeba la baba con ella y le daba toz los caprichos y tamé le concedeba los deseos que se l’antojaban.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Su mullé, Doña Gumersinda, siempre le diba:&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Mirad, esposo mío, que le estáis dando demasiados caprichos a nuestra hija y la estamos mal criando.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—¡Ay mi Señora! Quizás tengáis razón. ¿Pero cómo puedo negarle aquello que me pide, con ese encanto tan natural que atesora?&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Así van i pasán los años y Blanca creceba y se feba una doncella guapísima. Toz los caballeros solteros que la conoceban quereban casase con ella, perqu’además de se muy guapa sus pares eran muy ricos y al contraé matrimonio la dote sería muy gran.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-57eCT29bojQ/Tvd2kCsKBtI/AAAAAAAAArQ/8_uYvJx3gU4/s1600/Doncella.gif" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="640" rea="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-57eCT29bojQ/Tvd2kCsKBtI/AAAAAAAAArQ/8_uYvJx3gU4/s640/Doncella.gif" width="396" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Doncella&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Sus pares le van di un día:&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Amada hija, ya va siendo hora de que entre todos estos caballeros que te pretenden, escojas a uno para ser tu esposo.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Ella como era muy feliz y estaba muy contenta vivín con sus pares, no teniba ningunas ganas de casase y le va di a su pare:&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Padre mío, yo solo me casaré con aquel caballero que me traiga un Milandro que cante y que baile.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Hija, ¿Pero qué es eso tan raro que pides?&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Padre, si algún caballero me ama por mi misma, buscará por el mundo entero hasta descubrir y encontrar lo que yo quiero. Debe ser él quien averigüe lo que yo deseo y así me demostrará su amor.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Su pare se va quedá un poco amuinau; pero como siempre l’habeba concediu to lo que quereba, va mandá mensajeros per toz los rincons del reino y de los reinos vecinos, esplicán cual era la condición que meteba su hija pa casase.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Van llegá muchos caballeros lleván las cosas más normals y tamé las más estrambóticas del mundo, habé si aquello era lo que Doña Blanca quereba: Cardelinas, alondras, mirlos, crabas, onsos, monos, elefantes y hasta una culebra cobra de &lt;personname productid="la India. Esto" w:st="on"&gt;&lt;personname productid="la India." w:st="on"&gt;la India.&lt;/personname&gt; Esto&lt;/personname&gt; en cuanto animals; pero tamé le van traé: Juglares, trovadores, saltimbanquis y hasta una gitana que cantaba, bailaba y tocaba la pandereta.&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-HLoontsWeWw/Tvd4TKA67XI/AAAAAAAAArc/NjDpuSVBmOs/s1600/gitana.gif" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="400" rea="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-HLoontsWeWw/Tvd4TKA67XI/AAAAAAAAArc/NjDpuSVBmOs/s400/gitana.gif" width="373" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Gitana&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Pero ella siempre diba lo mismo: Si solo cantaba, que no bailaba; si bailaba que no cantaba, y si cantaba y bailaba que no era un Milandro.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Don Fabrique ya estaba perdén la confianza de que alguno podese satisfacé los deseos de su hija. Pero un buen día va llegá a palacio un elegante y apuesto Caballero con una carroza tirada per cuatro caballos bllancos. Estaba engalanada con sedas, cintas, encajes, almadons de pllumas, y to clase d’adornos en mil colós. En el centro de la carroza, iba un baúl precioso, con incrustacions de pedrería, cantoneras de oro y cerrallas de plata, y le va di a Doña Blanca:&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Aquí, dentro de este baúl, os traigo aquello que tanto anheláis, un Milandro que canta y que baila.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-08vWKgmSiec/Tvd7HC158hI/AAAAAAAAAr0/KltJMRf5sKQ/s1600/caballero.gif" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="250" rea="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-08vWKgmSiec/Tvd7HC158hI/AAAAAAAAAr0/KltJMRf5sKQ/s400/caballero.gif" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Caballero&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;Va encargá a unos criaus que descargasen el baúl y lo llevasen al salón principal del palacio.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Bien, voy a abrirlo para verlo—Va di Doña Blanca.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—¡Ah, un momento!—La va frená el Caballero—Si queréis abrirlo se debe desalojar antes el palacio. Que todos los soldados que lo custodian y todos los criados que os sirven, se alejen una distancia no inferior a la que alcanza una piedra lanzada con honda. También deben desalojarse todas las casas y viviendas que rodean el palacio. Yo no puedo garantizar que todas estas personas estén a salvo, si se abre el baúl,.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Doña Blanca se va quedá petrificada, y como e natural sin atrevese a’brilo p’el miedo a que pasase lo que le diban.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Entonces va intervení su pare:&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Mi muy amada hija, este Caballero te ha traído aquello que deseabas, por lo tanto, tu ahora debes cumplir con tu palabra dada y casarte con él.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Y así va pasá, se van casá y s’en van i a viví al palacio d’aquel Caballero, que tamé era muy rico, casi tanto como Don Fabrique. Se van llevá el baúl, que ninguno se v’atrevé a abrí.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Van i pasán los años. El matrimonio no va sé de los más felices; pero tampoco de los más desgraciaus. Van tení hijos y nietos y biznietos y ya cuan se van fe muy viejez, pos se van morí.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Muchos años después de to esto que conto, un biznieto u quizá tataranieto de Doña Blanca y su marido, v’abrí el baúl cuan ya s’habeba perdiu la memoria de perqué estaba cerrau, y dentro....... ¡No ñabeba nada, estaba vacío!&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;A toz mis güenos amiguez qu’haigaz leiu este cuento, u que tos l’haigan leiu otras personas, una cosa quereba añadí: Cuan tos encontrez con un problema que paezca qu’e difícil de solucioná, intentaz rebuscá y a lo milló con una miqueta de inteligencia, la solución no e tan complicada.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 8;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Francho Chardiz&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/754800981678431870-7225086836875556655?l=franchochardiz.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://franchochardiz.blogspot.com/feeds/7225086836875556655/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=754800981678431870&amp;postID=7225086836875556655' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/7225086836875556655'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/7225086836875556655'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://franchochardiz.blogspot.com/2011/12/el-baul-de-lo-imposible-un-cuento.html' title=''/><author><name>Francho Chardiz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15457870287224720992</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU1VLQS-MgI/AAAAAAAAAME/Sz-abk4nWVI/s220/Foto%2Bblog.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-krtGXT0IDNk/Tvd1XKM8iLI/AAAAAAAAArE/BAO9GHsOjfQ/s72-c/palacio.gif' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-754800981678431870.post-2586376645047887541</id><published>2011-11-14T19:11:00.013+01:00</published><updated>2011-11-24T01:40:05.043+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='La caja de nacar'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal;"&gt;&lt;span style="font-size: 16pt;"&gt;La caja de nacar&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-vxBbsTMP2GY/TsFabhuCu2I/AAAAAAAAAhY/1vShUC97LxQ/s1600/caja-nacar1.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="296" nda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-vxBbsTMP2GY/TsFabhuCu2I/AAAAAAAAAhY/1vShUC97LxQ/s400/caja-nacar1.gif" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Este maitino, cuan m’he despertau, he teniu la sensación qu’habeba soñau algo muy majo, muy “placentero”. He intentau i tiran del filo habé si podeba recordalo. Poco a poco he iu ven qu’en realidá no era un sueño. Se vei qu’en ixe duerme-vela en la que a veces se cae, estaba recordán un cuento que m’esplicaba mi agüela cuan yo era muy chicó y me diba que a ella, ya l’en habeba esplicau la suya agüela, cuan era una crieta.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-snG3UXiCoXc/TsFciTHkWKI/AAAAAAAAAhg/jViHkXcjJOM/s1600/P1000544.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300" nda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-snG3UXiCoXc/TsFciTHkWKI/AAAAAAAAAhg/jViHkXcjJOM/s400/P1000544.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;La Carrodilla con los porches, la pllaceta y los balcons de "La Casa los Amos"&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Poco más u menos diba así:&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Ñabeba una vez, fa muchos años, una familia d’ermitaños en &lt;personname productid="la Carrodilla. La" w:st="on"&gt;&lt;personname productid="la Carrodilla." w:st="on"&gt;la Carrodilla.&lt;/personname&gt; La&lt;/personname&gt; familia la formaban el matrimonio con cinco hijos (tres zagals y dos zagalas). Tamé estaban con ellos los pares d’él y dos tíons d’ella. Amás, ñabeba algunos criaus, como pastós, boyeros, mozos de mula y algún qu’otro, que viviban tamé allí&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Entre toz cuidaban la’rmita y &lt;personname productid="la Casa" w:st="on"&gt;la Casa&lt;/personname&gt; los Amos y amás treballaban las tierras y sacaban avan los rabaños prou grans de güellas y crabas que teniban.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-NYlNfsq-KL0/TsFd2JBjlCI/AAAAAAAAAho/0YdxYbnPdqY/s1600/Escanear.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="233" nda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-NYlNfsq-KL0/TsFd2JBjlCI/AAAAAAAAAho/0YdxYbnPdqY/s400/Escanear.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;En esta foto antigua de la Carrodilla, aún se vei la basa pa abrevá los animals&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;Uno de los craberos viviba en Estadilla don teniba a la mullé y los hijos. Cada día subiba a soltá p’el maitino y per la noche baixaba a dormí a casa suya. Un día les va subí a los ermitaños un mandau que l’habeba dau &lt;personname productid="la Si�a Orosia" w:st="on"&gt;&lt;personname productid="la Si�a" w:st="on"&gt;la Siña&lt;/personname&gt; Orosia&lt;/personname&gt;, dinles qu’aquel domingo subirían con el suyo marido, el Siño Raimundo, a’ncendé una vela a &lt;personname productid="La Virgen" w:st="on"&gt;La Virgen&lt;/personname&gt; per un favor que les habeba concediu y que aprovecharían pa feles una visita.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;personname productid="la Si�a Orosia" w:st="on"&gt;&lt;personname productid="la Si�a" w:st="on"&gt;La Siña&lt;/personname&gt; Orosia&lt;/personname&gt; y el Siño Raimundo eran unos parientes lejanos de la familia que viviban en Estadilla y eran de mucho postín.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;Aquel domingo van fe fiesta to’l mundo, y después de limpialo y arreglalo to, se van mudá pa’speralos. &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;El más chicó de los hijos de los ermitaños se llamaba Martín y tendría como cinco u seis años. El crío era un polvorín, no s’estaba quieto ni atau a la pata la mesa. Como era tan tremendo su pare le va dí:&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Hoy te vas a’stá quieto y callau to’l tiempo qu’estén los tíos aquí...., sino charrarén tu y yo después.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-vogdfyxuQPE/TsFgFM7u22I/AAAAAAAAAhw/n6D0TzkVNMs/s1600/Oliveras+y+camino+de+La+Carrodilla.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="400" nda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-vogdfyxuQPE/TsFgFM7u22I/AAAAAAAAAhw/n6D0TzkVNMs/s400/Oliveras+y+camino+de+La+Carrodilla.jpg" width="312" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Foto que va fe Xavier Bayle y&amp;nbsp;que no necesita comentario&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;Ya cerca del mediodía van ve aparecé per allá per la faixa llarga, al tío Raimundo a caballo de la yegua y a la tía Orosia montada en la mula mansa. Los acompañaba un gañán a peu.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;Después de fese los saludos que tocaban, las ofrendas a &lt;personname productid="La Virgen" w:st="on"&gt;La Virgen&lt;/personname&gt; y descansase un raté, los van sentá en la preferencia de la mesa del comedó de los ermitaños pa serviles una comida con lo milló que ñabeba en la dispensa.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-kzz7FuZ8K8g/TsFi16eEa1I/AAAAAAAAAh4/6aqCdNNF68Y/s1600/P1000536.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300" nda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-kzz7FuZ8K8g/TsFi16eEa1I/AAAAAAAAAh4/6aqCdNNF68Y/s400/P1000536.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;La Virgen tal como está hoy&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;To va i muy ben, la comida, el vino guardau pa las grans ocasions, las charradas en la mesa y hasta el tío Raimundo se va fumá un puro&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;Pero la tía Orosia, qu’era muy llarga, se va’straña que Martín s’estase tan quieto y tan desconociu. Se le v’acercá y en voz muy baixeta le va preguntá:&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;—¿Qué te pasa Martín?&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;—¡¡Que no soy feliz!!&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;Martín va contestá ixo, lo mismo qu’habese podiu contestá: “Que quiero corré y chugá” u “Que quiero i a cazá engardixas a cualquier carasol”. Pero nó; le va salí, “¡Que no soy feliz!”.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;Entonces la tía Orosia lo va cogé de la mano y le va di:&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Viene con yo que te voy a contá una historia.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;Van salí afuera y se van sentá en el banquilé de deván de la puerta la iglesia, y ésta e la historia que le va contá:&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-e7XwPHTGS74/TsFjj1cXITI/AAAAAAAAAiA/Eg6ZYFQwpdk/s1600/P1000539.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300" nda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-e7XwPHTGS74/TsFjj1cXITI/AAAAAAAAAiA/Eg6ZYFQwpdk/s400/P1000539.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Aquí, devan la puerta la iglesia, se va sentá la tia Orosia pa contale&amp;nbsp;la historia&amp;nbsp;a Martín&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;“Ñabeba una vez una nina, poco más u menos de la tuya edá, qu’estaba cogén moras pa que le fese confitura su mare.”&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;“En esto, que vei una caja muy maja en dentro del barcero. Como va podé, con algún esgarrañazo qu’otro, la va cogé y se va quedá miranla. No era pas una caja cualquiera de lata u de madera. ¡No!. Era una caja con incrustacions de nácar, con reflejos de colós cuan le daba el sol. ¡Preciosa!”—Seguiba contán la tía Orosia.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;“Ixa zagaleta va queré abrí la tapa a ve que ñabeba en dentro; pero estaba cerrada. Entonces se va da cuenta que del ansa le colgaba una cadeneta con una llave chiquerrina. Va cogé la caja, la va dixá encima de una piedra gran, se va sentá en el suelo y va probá a meté la llave per la ranureta que llevaba la caja...., le va da güelta y....¡clic!, va cedé la cerrala.”&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;“Con toda la ilusión del mundo va coge la tapa y la va i llevantán despacio...., despacio...., despacio”&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;Entonces la tía Orosia se llevanta del banquilé y s’en va’nta’l comedó con toda la familia a seguí charrán.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-1Wmho7DfPuE/TsFmJiu7VaI/AAAAAAAAAiI/bdODRXYQf2E/s1600/P1000533.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300" nda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-1Wmho7DfPuE/TsFmJiu7VaI/AAAAAAAAAiI/bdODRXYQf2E/s400/P1000533.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Una vista de la zona de dentro del recinto&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;Martín se va quedá pensán y pensán y pensán:&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—¿Que ñabriá en dentro de la caja?—Se preguntaba&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;Se llevanta, s’en va’nta’l comedó y le dice a la tía Orosia:&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—¿Pos qué ñabeba en dentro de la caja?&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Todavía no lo sabe—le contesta—aun la está abrín.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;Ojala toz los que haigaz leiu este cuento, encontrez la vuestra caja y que jamás l’acabez d’abrí del to.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 7;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Francho Chardiz&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/754800981678431870-2586376645047887541?l=franchochardiz.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://franchochardiz.blogspot.com/feeds/2586376645047887541/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=754800981678431870&amp;postID=2586376645047887541' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/2586376645047887541'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/2586376645047887541'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://franchochardiz.blogspot.com/2011/11/la-caja-de-nacar-este-maitino-cuan-mhe.html' title=''/><author><name>Francho Chardiz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15457870287224720992</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU1VLQS-MgI/AAAAAAAAAME/Sz-abk4nWVI/s220/Foto%2Bblog.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-vxBbsTMP2GY/TsFabhuCu2I/AAAAAAAAAhY/1vShUC97LxQ/s72-c/caja-nacar1.gif' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-754800981678431870.post-705478988389538250</id><published>2011-10-15T22:35:00.008+02:00</published><updated>2011-10-15T23:38:36.062+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Hoy matán el tocino'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="font-size: 16pt; mso-ansi-language: ES-TRAD; mso-bidi-font-size: 14.0pt;"&gt;Hoy matán el tocino&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;(La “Matanza del cerdo” ha siu desde tiempo inmemorial un momento muy importante en la vida de los pueblos. Se feban muchos preparativos y se consideraba ixe día de gran acontecimiento y de gran fiesta. Ñabeba una razón principal per la que teniba tanta importancia: ixe día se llenaba la dispensa.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Esto que voy a contá trata de un día en la vida d’un nino de 7 u 8 años, en la primera vez que participa en la matanza y el mondongo, condicionau p’el ambiente que se respira en la suya casa)&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-1VqxD0iuOQo/TpnuM4J3rXI/AAAAAAAAAbI/QIsLHsWCNcg/s1600/La+matanza.+Escena+sacada+de+un+calendario+medieval.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="265" oda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-1VqxD0iuOQo/TpnuM4J3rXI/AAAAAAAAAbI/QIsLHsWCNcg/s400/La+matanza.+Escena+sacada+de+un+calendario+medieval.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;La matanza del cerdo.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Escena sacada d'un calendario medieval&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Las noches se van fen más llargas y más frías. Ya pronto empezarán a vení los vecinos a pasá las veladas a’lau del fogaril. P’al verano, las comidas y las cenas las fan en el comedó, en la mesa gran. Ahora ya mos metén en la cocina. El yayo y nusatros mos sentán en el banco con los pllatos encima la mesa de “meté y sacá”. (E una&lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;tabla llarga y estrecha que se colga en la paré cuan no se usa y después alguno la “para” cuan el yayo está sentau al cabo de to pa comé). Se mete entre el fogaril y el banco. Los demás, en la mesa redonda del fondo la cocina.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-nhj-ZINieSg/TpnwtX2oyXI/AAAAAAAAAbQ/FL0ZDdh7-EQ/s1600/san_martin_tours.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="400" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-nhj-ZINieSg/TpnwtX2oyXI/AAAAAAAAAbQ/FL0ZDdh7-EQ/s400/san_martin_tours.jpg" width="298" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;San Martin&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Tamé s’acercan las fechas de matá el tocino. Cada noche, desde fa días, se colga el caldero de la pastura pa los dos que s’están engordán. Primero matarén el más luciente, cuan haiga pasau San Martín. El segundo lo dixán pa Febrero. El peso güeno sería entre 8 y 10 arrobas; pero si no llegan, tamé los matarén.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Ves avisá a la tía Concha de Casa Juanico y a &lt;personname productid="la Si�a Manoleta" w:st="on"&gt;la Siña Manoleta&lt;/personname&gt; Lariero, y diles qu’el jueves de la semana que viene matán el tocino—M’ha dicho hoy mi mare al salí de la’scuela.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Estas dos mullés vienen fijas cada año. Las otras mondonguiaderas van cambián segúntes puedan vení u no. Algunas estan solo p’el maitino y otras solo per la tarde. Bueno, siempre s’achuntan entre cuatro u seis. Verén este año, ya s’están avisán. Tamé s’ha buscau a la mullé que mos ha de llavá los budillos. Esta faena se fa en un cuarto que ñai en el mismo matadero; pero he sentiu di que con aigua fría. ¡Pobrachas, están en invierno!. Nunca h’entrau en ixe sitio. ¡Fa una pudó…..!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-g3cmptof-o4/Tpnx2Gb1l0I/AAAAAAAAAbY/1n3H3oBDutU/s1600/cerdo1.gif" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="212" oda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-g3cmptof-o4/Tpnx2Gb1l0I/AAAAAAAAAbY/1n3H3oBDutU/s400/cerdo1.gif" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Esta e una tocina con tocinez.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Éstas no se teniban pa fe la matanza, se dixaban que criasen y&amp;nbsp;dixa algunos pa recriá y&amp;nbsp;los otros&amp;nbsp;vendelos&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;¡Y’ha llegau el día! Mañana matán el tocino. Hoy no s’en ha feito pas de pastura. Esta noche no ha de comé, así tendrá las tripas más limpias. En casa se respira como un aire de acontecimiento per llegá. Las mullés un poqué nerviosas per la faena, yo tamé perque iré con el yayo a fe fuego pa’scaldalo. Los homes más tranquilos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Hoy le dicho al maestro:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Mañana no podré venir a la escuela porque matamos el cerdo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Él ya sabe que ixe día e de gran fiesta en las casa que se fa mondongo. No ha metiu ningún problema. (Amás, alguna coqueta le llegará).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Pronto pel maitino ha veniu mi agüelo a la cama pa llamame.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Au, llevántate —me dice— que ya tenín que marchá al matadero.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Me visto a’scape, almorzo un pllato sopas y un güego frito en una basa d’aceite, como a yo me gusta (to ven chafadé), y mon van.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;A nusatros mos toca a medio maitino. Ñai ventitantos pa matá hoy.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-Gz-4LffKfDw/Tpnz2XHJTmI/AAAAAAAAAbg/LJUwnyn1hi8/s1600/Matadero+del+Portal+de+la+Fuente.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="250" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-Gz-4LffKfDw/Tpnz2XHJTmI/AAAAAAAAAbg/LJUwnyn1hi8/s400/Matadero+del+Portal+de+la+Fuente.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Aprovechán esta foto antigua de una familia en el Portal de la Fuente, se pue ve el antiguo matadadero tal como era la parte de deván. La puerta gran de la&amp;nbsp;izquierda era la entrada al matadero y la de la&amp;nbsp;drecha&amp;nbsp;a las corraletas.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;El fuego se tiene qu’encedé pronto pa qu’el primero tienga el aigua hervín. Los que van detrás tienen que seguí fenne. El aigua que se saca pa cada tocino, se tiene que i rellenán en la caldera, y claro, en poco rato tiene que está otra vez a punto pa’scaldá el siguiente.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Los faixos de leña s’han iu traen per cada casa que fa matanza. Se dixan afuera, en la pllaceta del Portal de &lt;personname productid="la Fuente" w:st="on"&gt;la Fuente&lt;/personname&gt; y se van cogén per unos y otros. S’en gasta mucha perque casi toda e delgada y se quema más aprisa.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;El tocino nuestro ya está en las corraletas. Cuan me veyen a yo per allí, to un crié con mi agüelo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—¿Qué viens a’guantá la pata el tocino?—Me dicen algunos sonreinse.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Nooo, no tiengo prou fuerza—Les contesto—Solo ayudá al yayo a fe fuego.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Pronto me canso. El cuarto don está el fogaril y la caldera e muy chicó y como se fa mucha fllamarada con la leña delgada….., no se pué aguantá la caló.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;El siguiente el nuestro. Han baldeau con galletas d’aigua el suelo pa dixalo limpio de sangre y porquerías del tocino d’aváns. Ha quedau que s’esllisa mucho. Te puez pegá un culazo como no veigas con tiento. Ya ha llegau la tía Concha al matadero pa cogé la sangre en un cacharro. (Servirá pa fe las coquetas negras y las morcillas). Toz los años e ella la que baixa a fe esta faena.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;El tocino se mata en una vacía que está “culo ent’alto”. Se saca de las corraletas, se coge entre toz los que están per allí y se mete encima. Ñai dos matachíns. Después de muerto, aquí mismo s’empeza a limpiá la piel per fuera y s’acaba metén en otra vacía (ésta al drecho). Aquí s’escalda y se raspa pa sacale toz los pelos. Pa dale la güelta en la vacía, s’han metiu dos sogas per debaixo del cuerpo, que s’estiran enta un lau y enta otro.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-xUgVj2X_VXU/Tpn2VfCr-HI/AAAAAAAAAbo/rMkv0F1Ulnc/s1600/mondongo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="266" oda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-xUgVj2X_VXU/Tpn2VfCr-HI/AAAAAAAAAbo/rMkv0F1Ulnc/s400/mondongo.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Esta foto&amp;nbsp;e del&amp;nbsp;Cafetero y la va fe un dia de la fiesta del mondongo de fa pocos años. Mos enseña como se capolaba la carne pa i preparan las llonganizas&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Después se colga de la carrucha per las patas d’atrás, dixanlo a un palmo del suelo. S’acaba de limpiá y per último, con una eschelaga encendida se sucarran los pelos qu’han quedau.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Cuan está prou limpio per fuera, los matachíns, empezan a despiezalo. To la carne se va metén en dos carretillos, que ya están preparaus con sábanas viejas pero limpias, pa llevalo de seguida a casa. Se corta un trozo pa’l veterinario, que mire si ñai triquina (se saca de toz los tocinos que se matan). Las tripas se las llevan al cuarto de llavalas. Solo ñai dos cosas que se tiran allí mismo a la ceclleta del desagüe: las zoquetas de las patas y la fiel. (¡Y ojo con la fiel que no se ravente pas!. Podría malmeté to la carne. E amarga)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Toma la visiga, pa tu—Me dice un matachín.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Yo me la miro….., y con la punteta los dedos la cojo y l’en doy a’scape a mi agüelo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Guárdemela—Le digo con cara de feme poca gracia aquello&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;—(¡Pos si está llena de sebo per toz los laus!)—Penso.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Y’han acabau en el matadero. Ahora con to la carne pa casa. Abaixo en el repostre se dixa lo que no feiga falta de seguida. Lo de salá, lo de adobá….., lo otro se sube ent’alto a la recocina. Las mullés ya empezan a desgüesá y a capolá la carne pa embutí.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-AOK8Gf_FOMY/Tpn38GjCKKI/AAAAAAAAAbw/WeQuz9PE8pw/s1600/Fen-llonganizas1.gif" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="265" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-AOK8Gf_FOMY/Tpn38GjCKKI/AAAAAAAAAbw/WeQuz9PE8pw/s400/Fen-llonganizas1.gif" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;En esta foto tamé del Cafetero, se vei como se rellenan las llonganizas. Se usa la misma máquina de capolá la carne, solo que aquí se la sacau la cuchilla de cortá y se le mete un envasadó apropiau. Con el sinfín que lleva la máquina&amp;nbsp;se va espientán la carne que se va metén per la boca.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Per toz los laus ñai carne, per toz los laus sangre, per toz los laus grasa, per toz los laus gente p’aquí y p’allá.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—(Esto no e pa yo—Penso—Aquí no’stoy a gusto. M’en voy. Tampoco m’encontrarán a faltá….. Ya tornaré al mediodía).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Cuan viengo a la una pa comé, la faena está prou adelantada. Ñai dos barreños llenos de carne capolada pa las llonganizas, uno pa los chorizos y una caceroleta pa los salchichóns. Ahora mismo les están metén la sal, las especias, las yerbas……, güeno, toz los adobos; pa que mientras comán, veigan cogenlos. La tía Concha e la que sabe milló si falta d’esto u d’aquello. Todas le preguntan a ella.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-8YE0Z9N1Frk/Tpn6Ov7g8PI/AAAAAAAAAb4/G3pDnnyQbz8/s1600/Llonganizas1.gif" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="265" oda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-8YE0Z9N1Frk/Tpn6Ov7g8PI/AAAAAAAAAb4/G3pDnnyQbz8/s400/Llonganizas1.gif" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;¡Que ven mos enseña el Cafetero las llonganizas acabadas y colgadas a seca!&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Alguno m’ha limpiau la visiga. Me la hinchan, la atan con una lliza pa que no’scape el aire y me la dan.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Toma, pa que chugez per la calle—Me dice.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Está to lo limpia que se puede, pero aun tiene algo de sebo p’el pitorro. Poca gracia me fa.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;La hora&lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;de comé e la que más me gusta de to’l día (chunto con la cena). No precisamente perque yo seiga comedó, que no lo soy brenca. E perque mos achuntán un montón de gente. Los homes que tornan aparecé, después de no veyese en to’l maitino (lo mismo que a yo). Las mondonguiaderas con alguno de la suya familia que viene pa no está solo en casa. Siempre ñai alguno un poqué más gracioso (u graciosa), que fa rei a los demás. Allí mos quedan los críos encandilaus sentín hablá a los grans de mil cosas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Pa comé sa preparau una ollada de caldo del güeno. Pa después he visto que ñai una cacerolada de cosas muy raras. Me paece qu’he visto tacos de sangre, algo de tripa y hasta he sentiu que diban libiano. ¡Pero como se pué comé esto…., aunque l’haigan feito con salsa pa disimulalo!.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Mamá, yo con la sopa ya’n tiengo prou. Se m’en ha iu la fame.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—¿Cómo te vas a quedá sólo con la sopa?. Ya te preparo una sartenadeta de carne capolada de las llonganizas, con una salseta de tomate de bote—Me dice.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—¡Ah, güeno!. Paece que m’ha tornau la fame—Le contesto.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Pa postres, ñai feitos pastillos de carbaza y cocas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Per la noche pa cená, sa feito un pllato de sopas pa cada uno, esquerola y después, los que quieran, del mejunje ixe tan raro del mediodía q’ha sobrau, y los que no, tortillas de patata.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;To’l día, desde p’el maitino, ñai hervín un caldero en el fogaril. Se van metén y sacán, así como se van cocén, las cosas que van fen falta. Las tripas (después de limpias), el libiano, los güesos que se les ha sacau la carne, p’acaba de limpiá lo qu’haiga quedau per los rincóns. Y más cosas que milló no sabé, perque muchas servirán pa fe las butifarras, que sí me gustan. Tamé he visto que s’estaban fen las coquetas, blancas y negras, pa metelas en el caldero. Me paece qu’esto e de lo último.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Per la tarde, se embuten en los budillos, las carnes preparadas pa las llonganizas, los chorizos y los cuatro u cinco salchichóns. Tamé se fan las butifarras.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Yo m’envoy a la calle que deben d’está los zagals a punto salí de la’scuela. Les dixaré la vixiga, y si alguno la quiere, que se la quede. A yo…., cuanto más lejos la tienga milló.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;¡Bueno, ya s’acabau el día!. En cenau y antes de isene cada uno pa casa, se’stán un raté de tertulia y descansanse.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-ElxUQxT3sQ8/Tpn7_LAd2II/AAAAAAAAAcA/7xMhp3B_A9w/s1600/Caldero.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300" oda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-ElxUQxT3sQ8/Tpn7_LAd2II/AAAAAAAAAcA/7xMhp3B_A9w/s400/Caldero.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Pareciu a este era el caldero&amp;nbsp;en don se feba la pastura pa los tocinos y que después serviba pa fe to las cosas del mondongo.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Solo ñai una cosa muy diferente, que este e nuevo y aquellos estaban negros, negros del follín per fuera. Per dentro siempre se limpiaban antes de usalos pa cosas de comé.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;¡Pobres mullés!. Que día más atrafalagau han teniu. Que pesau tie que se pa ellas el día del mondongo. ¡Ah, y no solo ixo!. Pa mi mare solo e el principio. Con alguna mullé que vendrá a’yudale, tiene que limpialo to. Fe las chiretas. Prepará la manteca y metela en la olleta pa guardala. Fe los salazóns. Más avan, fe los adobos en aceite. ¡No s’en acaba pas to la faena el día que se mata el tocino, no!. En queda güen montón pa después.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Ahora, yo m’en voy a la cama. Ya teniba ganas qu’acabase el día. He saliu farto. &lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;Entre visigas, sangre, carne, grasas y nervios de los grans……, en he teniu prou.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Cuan se tienga que matá el otro tocino pa Febrero, le diré a la tía Juaquineta si me invita a comé y a dormí en casa d’ella. Aunque me gusta sentí hablá a los grans en las horas de las comidas, prefiero no está ixe día per casa.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 8;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Francho Chardiz&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/754800981678431870-705478988389538250?l=franchochardiz.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://franchochardiz.blogspot.com/feeds/705478988389538250/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=754800981678431870&amp;postID=705478988389538250' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/705478988389538250'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/705478988389538250'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://franchochardiz.blogspot.com/2011/10/hoy-matan-el-tocino-la-matanza-del.html' title=''/><author><name>Francho Chardiz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15457870287224720992</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU1VLQS-MgI/AAAAAAAAAME/Sz-abk4nWVI/s220/Foto%2Bblog.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-1VqxD0iuOQo/TpnuM4J3rXI/AAAAAAAAAbI/QIsLHsWCNcg/s72-c/La+matanza.+Escena+sacada+de+un+calendario+medieval.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-754800981678431870.post-8758883729604132298</id><published>2011-08-16T10:10:00.008+02:00</published><updated>2011-09-01T11:36:39.148+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Palomera'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal;"&gt;&lt;span style="font-size: 16pt;"&gt;Palomera&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-BIaDCWZyn1A/TkoncUi0SZI/AAAAAAAAAaI/XUsx13Rk1Lk/s1600/Palomera2+nuevo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="266" naa="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-BIaDCWZyn1A/TkoncUi0SZI/AAAAAAAAAaI/XUsx13Rk1Lk/s400/Palomera2+nuevo.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Bellísima vista de Palomera, un día que la boira le besaba los peus. Está feita p'el&lt;/strong&gt; &lt;strong&gt;cafetero desde Estadilla&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;A punto día, cuan el sol aun no ha saliu y ya s’está fen cllaro, si viens p’el camino Monzón enta Estadilla, y miras la linia que s’achunta el cielo con la tierra, ixo que llaman el “horizonte”, e’ñai una imagen preciosa de la Sierra de La Carrodilla.. Si la recorres con la mirada empezán per Estada, allá en don la Sierra y el Cinca se dicen adiós, y vas subín&amp;nbsp; y subín, la vista se troba con picachos y vallonadas, todas suaves y onduladas. ¡E la Sierra, la nuestra Sierra!; pero patrimonio de to’l mundo.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-DTfYR8n0p9A/TkopZzTXCBI/AAAAAAAAAaM/AEcnoeUawco/s1600/Arco+iris+sobre+la+sierra.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="201" naa="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-DTfYR8n0p9A/TkopZzTXCBI/AAAAAAAAAaM/AEcnoeUawco/s400/Arco+iris+sobre+la+sierra.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Esta foto panorámica de la Sierra de la Carrodilla la va fe Xavier Bayle desd'el Ariño un dia que habeba pasau una tronada. Se va meté el arco iris p'encima, querén femos más hermosa la vista&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;En llegán a Santacún la suavidá se rompe, la montaña cae a pllomo, un tajo tremendo la corta a pico. E la parte más agreste, más brusca. Desde aquí….. los ojos se negan a seguí más a la drecha, más enta Fonz. Tremolan, s’acoquinan con la sola idea de perdé ixe “éxtasis”. ¿Per qué?. Después de Santacún ñai una mancha bllanca muy gran. L’han pegau un mueso tremendo a la montaña. Acongoja.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-YCOIOep1b6I/TkoraEIGYZI/AAAAAAAAAaQ/N0J870j0uBw/s1600/P1000499+copia.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320" naa="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-YCOIOep1b6I/TkoraEIGYZI/AAAAAAAAAaQ/N0J870j0uBw/s320/P1000499+copia.jpg" width="234" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Ñai que torná la mirada p’atrás hasta que mos trovén otra vez con Palomera, ya qu’era aquí en don quereba parame. ¡Ay Palomera! Tan altiva, tan distinta a toz los picachos de la Sierra. Tiene una corona, al cabo de to, cortada a pico per to’lrededó. Esta corona está inclinada enta Estadilla, como si fuese un vigía que mos acompaña, un testigo del nuestro caminá.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Buñero toz lo conocen perqu’e’l punto más alto de la Sierra; pero Palomera e otra cosa. Se vei espllatera, to’l mundo la conoce y mo l’en mirau infinidá de veces. (Pero tamé mo l’han emporcau, colocanle unos monstruos de fierro a to’lrededó).&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Si a lo llargo de los siglos, cada vez que se le dirigiba una mirada, y con ixa mirada habesen podiu dixá un grané d’arena encima de la corona, hoy ñabría una montaña más alta qu’el Aneto.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Ahora quereba contá una historia, que ni e historia, ni e cuento, ni e leyenda. Solo e: “Podría habé siu así”.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Cuan ya s’acababa la nuestra guerra, aquélla que va dixá tanto doló, desolación y odio, los perdedós iban marchán en riadas cara a la frontera, pa cruzá a Francia.&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-zpHhiv2hVL8/TkouHB7mM7I/AAAAAAAAAaU/tDK1y7Hmxd4/s1600/Palomera+nuevo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="266" naa="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-zpHhiv2hVL8/TkouHB7mM7I/AAAAAAAAAaU/tDK1y7Hmxd4/s400/Palomera+nuevo.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;La corona inclinada lo justo pa comtemplá Estadilla y&amp;nbsp;el nuestro caminá&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;br /&gt;Per Estadilla va pasá un misache que llevaba un macuto que pesaba prou. Él sabeba qu’en la frontera l’en sacarían, per ixo teniba pensau amagalo en bel sitio que fuese fácil de recordá y cuan habese acabau to, torná a recogelo.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-GrvGp-78hFw/Tkowpx1lW2I/AAAAAAAAAaY/fJSrgbiwTQk/s1600/DSC_4196.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="265" naa="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-GrvGp-78hFw/Tkowpx1lW2I/AAAAAAAAAaY/fJSrgbiwTQk/s400/DSC_4196.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;¿Sería per este lau de la corona en don amagaría José el macuto, u a lo milló va sé p'el otro? ¿Pero ....va ñabé macuto?&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;Al veyé Palomera desde lejos, se va di qu’aquel era justo el sitio que buscaba. Va subí hast’allí y aprovechán una coveta debaixo de la cortada a pico de la corona, va esgarrapá en el suelo con el machete que llevaba, hasta fe un forau en don va amagá el macuto. Lo va tapá con tierra y piedras dixanlo to muy disimulau.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Desde aquí va seguí car’a la frontera. Va cruzá a Francia, buscán el amparo y el auxilio de los franceses chunto con otros miles de refugiaus. A toz los meteban en “campos de concentración”, que se van habilitá per to Francia. (Hoy se llamaría “campos de refugiados u de desplazados”). Las condicions de las personas en estos campos eran dramáticas, faltanles los elementos más imprescindibles pa sobreviví.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Al nuestro misache (lo butizarén llamanlo José, pa no entrafucamos), lo van llevá al Campo de Concentración de Arlés, al sur de Francia. Allí se va trobá con un paisano de su mismo pueblo, y los dos chuntos s’ayudaban como milló podeban. (A este segundo misache lo llamarén Paco). Se llevaban prou ben.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Per ixas condicions tan malas que teniban, sobre to higiénicas y alimentarias, en muchos campos se van declará epidemias de tifus. En el de Arlés tamé y José va enfermá de gravedá. Entonces veyén que no iba a salí d’aquélla, le va di a Paco:&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Mira, yo me muero; pero confío en ti y voy a decirte que en un lugar de la provincia de Huesca, tengo escondido un macuto con objetos de mucho valor que he ido recogiendo de aquí y de allá. Te diré donde está si me das tu “Palabra de Honor”, que lo irás a buscar cuando termine todo esto y que les darás la mitad a mis padres. La otra mitad para ti.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Claro que te doy mi “Palabra de Honor”. Puedes confiar en mí—Le va contestá Paco.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;José como no teniba otro remedio que confiá en Paco, le va explicá en don estaba el amagatón.&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-EluA1nn2XT4/TkoyxMSTf-I/AAAAAAAAAac/-PkPKq1554k/s1600/DSC_5551.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="265" naa="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-EluA1nn2XT4/TkoyxMSTf-I/AAAAAAAAAac/-PkPKq1554k/s400/DSC_5551.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;En la parte más alta de la corona de Palomera, que yo m'acorde, siempr'en'ha ñabiu una bandereta u bel tocho, como "símbolo de posesión".&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Tamé ñabeba una cadolla al cabo de to, que los pastos la teniban siempre limpia y tapada con una llosa pa que no s'emporcase y no s'evaporas'el aigua&amp;nbsp;y así tenine pa podé bebé cuan paixentaban per aquellos alrededos.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Algunos años después de acabase la guerra, un día al cabo tarde, va llegá per Estadilla un misache preguntán per Palomera. (Era Paco). Le van esplicá en don estaba, y sin parase, ya medio oscuro, va marchá camino de La Carrodilla enta van.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Aquella noche, en los porches de la Pllaza, no se va hablá d’otra cosa que d’aquel fulano.&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-W23MrtsDIN8/Tko2ZrkNT1I/AAAAAAAAAag/xL1INEZmpks/s1600/P1000726.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="300" naa="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-W23MrtsDIN8/Tko2ZrkNT1I/AAAAAAAAAag/xL1INEZmpks/s400/P1000726.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;br /&gt;Al maitino siguiente unos pocos mozos van marchá cara a Palomera, a ve si se veyeba algún rastro. No van ve ni rastro, ni a ninguno per aquellos andurrials.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;¿Se va amagá el tal Paco al ve vení a los mozos? ¿Habeba cogiu el macuto y habeba disimulau ben el puesto? ¿No lo va trobá? ¿Va sé u ha siu to pura fantasía?. A lo milló esto último e la única verdá. ¡¡Que gran e la imaginación!!.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Francho Chardiz&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/754800981678431870-8758883729604132298?l=franchochardiz.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://franchochardiz.blogspot.com/feeds/8758883729604132298/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=754800981678431870&amp;postID=8758883729604132298' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/8758883729604132298'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/8758883729604132298'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://franchochardiz.blogspot.com/2011/08/palomera-punto-dia-cuan-el-sol-aun-no.html' title=''/><author><name>Francho Chardiz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15457870287224720992</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU1VLQS-MgI/AAAAAAAAAME/Sz-abk4nWVI/s220/Foto%2Bblog.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-BIaDCWZyn1A/TkoncUi0SZI/AAAAAAAAAaI/XUsx13Rk1Lk/s72-c/Palomera2+nuevo.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-754800981678431870.post-5360368943571866643</id><published>2011-06-27T20:09:00.012+02:00</published><updated>2011-09-11T01:51:00.960+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Malos tiempos aquellos'/><title type='text'>Malos tiempos aquellos</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;Fa un tiempo que va escribí esta historia y teniba muchas dudas si era apropiada pa colgá en el blog; pero per otro lau, yo mismo me diba —¿Y per qué no?— Las crónicas&amp;nbsp; no son solo de cosas normals u bonicas, tamé ñai que contá los momentos duros.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal;"&gt;&lt;span style="font-size: 16pt;"&gt;Malos tiempos aquellos&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;En la memoria de cada persona van quedán recuerdos, que a lo milló, unos no tienen importancia y se dixan arrinconaus, olvidanlos; pero otros, renacen cada vez que “pasán revista al libro de la vida”.&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-E67VIsNsgWc/TgjHvLDsW7I/AAAAAAAAAZg/FlwznvURwoY/s1600/P1000551.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300" i$="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-E67VIsNsgWc/TgjHvLDsW7I/AAAAAAAAAZg/FlwznvURwoY/s400/P1000551.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Un llugá que se llama Estadilla, una peña que destaca&amp;nbsp;y le din Montaguares, una silueta lejana qu'e El Pueyo&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;Va ñabé una época (pocos la pueden olvidá si la van viví), que el día a día era complicau; sobre to pa las mullés, que teniban que rompese los sesos pa tení en el pllato, tres veces al día, algo de da de comé a to la familia y si amás teniban crios, tamé la merienda. Ixa era la preocupación más inmediata; pero e’ñabeba otras que no dixaban de se agobiantes. Vestí y calza a toz, las enfermedades y sobre to las de los crios, que como se diba “lo cogen to”. Después ixos gastos chicoz de cada casa: Que si una llibreta pa la’scuela del crio, un chubillo filo, un kilo azúcar, una bombilla que se funde y mil cosas más. To lo teniban que solucioná las mullés con unos “medios económicos” ben esquifius.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-BJ7ff8Yr9BE/TgjNXpSPpaI/AAAAAAAAAZs/k39QhwR5vOY/s1600/farinetas1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300" i$="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-BJ7ff8Yr9BE/TgjNXpSPpaI/AAAAAAAAAZs/k39QhwR5vOY/s400/farinetas1.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Un pllato farinetas con chicharros de pan&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ El ñabene diez bocas alrededó d’una mesa, no era brenca raro. Viviban en muchas casas hasta tres generacions debaixo del mismo techo. Los agüelos, el hijo u hija casaus, que se les llamaba “los chovens” y sus hijos &amp;nbsp;(E curioso qu’esta palabra de “chovens”, estaba desvinculada de la edá, y en muchos casos, cuan se les nombraba, se les seguiba llamán “los chovens de casa tal”, aunque tenisen 70 años y los más agüelos habesen desapareciu). Otros miembros habituals en muchas familias eran los tions, hermano u hermana solterons de los agüelos y tamé, los hermanos solteros de los chovens. Toz viviban debaixo del mismo techo y sentaus alrededó de la misma mesa. Una mesa, que como he dicho avans, eran las mullés las que teniban que fe peus y mangas pa tenila “servida”.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-Mssl-YX0KRg/TgjKsamkWKI/AAAAAAAAAZk/WUNV1NB9Loc/s1600/sopas.bmp" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="225" i$="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-Mssl-YX0KRg/TgjKsamkWKI/AAAAAAAAAZk/WUNV1NB9Loc/s400/sopas.bmp" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Un pllato sopas con güego y un toque de romero&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;Esto que voy a di deseguida pa las comidas, no era qu’en todas las casas fuese así; pero la gran mayoría sí. Pa primer pllato, sopas to’l año en las tres comidas, almuerzo, comida y cena. Ya podeban felas con toz los “flloreros” del mundo: hervidas solas, hervidas con cebolla, hervidas con un güego batiu (ixo sí, solo un güego en el puchero pa toz), escaldadas con aigua, escaldadas con un crostón tostau y untau con ajo, escaldadas con el caldo del recau. Se feban hasta con leche pa postre. En todas las maneras de felas, el apaño que no podeba faltá, era el ajo y el aceite, menos en las de leche, claro.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-0a8MjNwTzBE/TgjMEWrM2PI/AAAAAAAAAZo/TvPWbuMODQY/s1600/Col2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="400" i$="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-0a8MjNwTzBE/TgjMEWrM2PI/AAAAAAAAAZo/TvPWbuMODQY/s400/Col2.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Una col ben maja&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Alguna vez en invierno, en vez de las sopas, se feban farinetas. Si te las comebas recien feitas y con chicharros de pan frito que cruixise…. ¡Psse!, aun; pero como tardases en metete a la mesa (cosa que a los críos les pasaba casi siempre), se apelmazaba la farina, se reveniban los chicharros y aquello paeceba un flan (claro, solo en la forma, no en el gusto). Pa cená de segundo…., ¡to’l &amp;nbsp;invierno col!. Un día sí, y el siguiente tamé. Alguna vez se apañaba con una chulleta de tocino frita en la sartén. ¡Pero chiquez, ñabeba más días que chulletas!. Cuan iban venín las pellas, se iban alternán, u sea sé, que si un día tocaba el dimonio, el siguiente estaba en el pllato satanás. ¡Qué poco gustaba a los críos las verduras!...., más u menos como hoy.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-sfJSJqSTTys/TgjOv_QD07I/AAAAAAAAAZw/L7P94S2gqYg/s1600/coliflor1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="400" i$="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-sfJSJqSTTys/TgjOv_QD07I/AAAAAAAAAZw/L7P94S2gqYg/s400/coliflor1.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Una pella&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;En algunas casa se meteban dos pllatos en cada comida y a corré. ¡Y aun gracias! Sin embargo en otras se comeba un tercer pllato p’al mediodía y a la noche. ¡Éste, éste era el que más les feba tarabaniá a las mullés! Tomate regüelto con un güego pa podé untá mucho pan, sangre con cebolla; alguna vez al mediodía, un conejo, ¡tortilla de patata!, ixe día fiesta mayó.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;Güeno, no quiero cansatos más con estas historias de las comidas, perque cada casa era un mundo y “si en una se comeban fabas, en otras a calderadas”. Lo que sí las “hermanaba” a todas era qu’el alimento “por excelencia”, estaba en el pan y las patatas.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;Los gastos más gordos, como los de los carpinteros, los ferreros, los albañils, los guarnicioneros…. y algún otro, se liquidaban una vez al año. Ellos iban apuntán en una cuenta pa cada casa y cuan llegaba Setiembre/Octubre, después de vendidas las cosechas, se pagaban.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;Ixos otros gastos más chicoz que tos he dicho avans, se iban solucionan día a día. Per ejemplo, cada semana pasaba el pielero comprán las piels de los conejos que se habeban comiu, claro, unos días en teniba pa vendé en una casa y otras semanas un’otra. Tamé, los jueves de to’l año veniba el pollero a Casa Burrel. Teniba como “representante” al Siño Pepito Greña, que toda la semana iba comprán conejos, pollos, güegos y algún pato que otro.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-QPvQ5k32tHg/TgjPfOxPKOI/AAAAAAAAAZ0/OHhLYSQkGFM/s1600/huevos.jpg" imageanchor="1"&gt;&lt;img border="0" height="300" i$="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-QPvQ5k32tHg/TgjPfOxPKOI/AAAAAAAAAZ0/OHhLYSQkGFM/s400/huevos.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;﻿ Llegaba de Barcelona con una camioneta cargada con unas jaulas vacías muy curiosas. Eran llargas y anchas pero poco altas. Estaban divididas en compartimentos y cada uno teniba una puerteta p’encima pa meté en dentro los animals vivos. Toda la jaula estaba feita de mimbres entrecruzaus.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;Pa salímene d’esta paliza que tos he metiu, voy a contatos una historieta muy curiosa y que refleja prou ben las estrechuras en que se viviba.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;Una cuadrilleta de zagals van acordá fe una “fiesta” y convidá&amp;nbsp; a las zagalas. Van decidí que fuese después de dos semanas, pa así podese prepará. El sitio don fela sería en Mazas. Comprarían una caja galletas y una botella de Moscatel. (Estos eran toz los “ingredientes” necesarios pa fe una “gran fiesta”). Se pagaría a’scote entre los siete u ocho zagals, las zagalas gratis.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;¡A chiquez!, aquí van empezá los cambalaches que teniban que fe cada zagal pa tení las perras pa ixe día. Alguno l’en van pedí a sus pares, otros lo van sacá de la hucha, y otros se las van apañá como van podé. Pero va ñabe uno, que ven los problemas que sentiba cada día en casa con el asunto de las dinés, no se va atrevé pas a pedilo a sus pares y tampoco sabeba d’on sacalos. Tamé estaba el “asunto” del Moscatel, que no s’isen a pensá en casa, que se podeban emborrachá. &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Entoces se le va ocurrí cogé un güego del ponedó de las gallinas cada día, dixa forma no se notaría, y lleválene al Siño Pepito Greña cuan en tenise media docena. (Ya sería ben poqueta cosa la necesaria p’arreglase, si ñabeba prou con media docena güegos. Pero pa él, era una montaña).&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-K0HT1mfzjlQ/TgjQI6ihvlI/AAAAAAAAAZ4/UChE5lw8ulM/s1600/futbolin1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="295" i$="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-K0HT1mfzjlQ/TgjQI6ihvlI/AAAAAAAAAZ4/UChE5lw8ulM/s400/futbolin1.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Igual que éste era el futbolin del Bar Azul&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Pos güeno, la vispra de la fiesta, que teniba que apoquiná cada uno su parte, va cogé la media docena güegos que teniba en un amagatón. Se meté tres en una pocha de la chaqueta y los otros tres en la otra y s’en va a llevalos al Siño Pepito (claro, como si fuese su mare el que lo mandaba); pero con tan mala suerte que no estaba en casa en aquellos momentos.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Güeno, m’en iré a da una güelta hasta que vienga.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;En la calle Mayó s’encontra con tres amigos.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Tiengo una peseta, au que mon irén a chugá una partida al futbolín—Dice uno d’ellos.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Vale.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;El futbolín lo teniban en el bar de Casa’l Maturro de la calle Mayó (El Bar Azul). Estaba en el patio de la casa pa no’sturbá con el ruido a la chen del bar.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;Se van meté a chugá…¡y el zagal con los güegos en la pocha!. A to esto, que pa chutá fuerte una pilota, le d’a la barra del futbolín pegán un brinco. ¡A te gibo!..... uno de los güegos sale disparau de la pocha y s’escllafa contra el suelo.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;Se va quedá del coló del papel. To amuinau. ¿Ahora qué? ¿No voy a i a casa del Siño Pepito con solo cinco? ¿Qué pensará?&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;Las perras que las necesita p’aquella noche misma y sin sabé como apañaselas. Al final decide ísene enta casa y esplicale a su mare toz los “sufrimientos y quebrantos” que habeba pasau aquellos días.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Mamá… yo… te quereba di, pos… que—Y l’en va contá to.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Mira, cuan te pase una cosa así—La mare to comprensiva y cariñosa—Viens y me lo contas, qu’entre los dos lo arreglarén. Toma los dinés y que lo pasez ben.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¡Uuuuy, tan fácil qu’ha siu! Y yo devananme los sesos quince días—Va pensá el pobre zagal.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-nkTxc1M8M94/TgjRNw54YmI/AAAAAAAAAZ8/zUXLNuyDtZQ/s1600/P1000503.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300" i$="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-nkTxc1M8M94/TgjRNw54YmI/AAAAAAAAAZ8/zUXLNuyDtZQ/s400/P1000503.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Este e el camino del cementerio desde don las zagalas se mon feban la burlla después de dixamos pllantaus. &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Van comprá la caja galletas y el Moscatel en Casa Miguelé, y el domingo, como habeban quedau, van marchá los zagals a Mazas; pero las zagalas los van dixá pllantaus y no van queré baixá, y amás después, desde el camino del cementerio les feban momos, mangas y chirigotas.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Güeno, aquí acabo este cuento en “dos actos”; pero con un mismo espritu y que de cuento tiene poco y de realidá mucha.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0in 0in 0pt;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Francho Chardiz&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/754800981678431870-5360368943571866643?l=franchochardiz.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://franchochardiz.blogspot.com/feeds/5360368943571866643/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=754800981678431870&amp;postID=5360368943571866643' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/5360368943571866643'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/5360368943571866643'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://franchochardiz.blogspot.com/2011/06/malos-tiempos-aquellos.html' title='Malos tiempos aquellos'/><author><name>Francho Chardiz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15457870287224720992</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU1VLQS-MgI/AAAAAAAAAME/Sz-abk4nWVI/s220/Foto%2Bblog.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-E67VIsNsgWc/TgjHvLDsW7I/AAAAAAAAAZg/FlwznvURwoY/s72-c/P1000551.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-754800981678431870.post-673292610828036112</id><published>2011-06-04T18:59:00.014+02:00</published><updated>2011-08-09T14:03:21.667+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Dos cazadós muy especials'/><title type='text'>Dos cazados muy especials</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="font-size: 16pt;"&gt;Dos cazadós muy especials&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-CNSBXiLIm4E/Tepe9GoD93I/AAAAAAAAAYg/cf5pUD_Glus/s1600/Calle+Mayo+de+noche.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="400px" src="http://4.bp.blogspot.com/-CNSBXiLIm4E/Tepe9GoD93I/AAAAAAAAAYg/cf5pUD_Glus/s400/Calle+Mayo+de+noche.jpg" t8="true" width="276px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Esta e la Calle Mayó qu'hablo en esta historia, muchismos años después.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;E una foto que va fe Xavier Bayle con el suelo muixau de llové.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Hoy ya casi no'n quedan pas de tiendas como avans. (Una u dos como mucho).&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;En esta puerta&amp;nbsp;primera de madera a la izquierda, estaba la tienda Miguelé (Pastelería y "Ultramarinos"); a la drecha, casi'nfrente, la tienda Serafín (Sastreria-Mercería-Papeleria Loriente). En ixa'squina de la izquierda, qu'ultimamente estaba la tienda de las Llanas, entonces estaba la carnicería Rasé. Más abaixo, en don está ixa lluminaria, a la izquierda, la tienda de telas del Siño&amp;nbsp;Enrique, "El Barato".&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Y así hasta el Portal...., más y más tiendas.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Todas las noches antes de i a cená, los mozos del pueblo se reuniban pa fe la charradeta en los porches de &lt;personname productid="la Pllaza" w:st="on"&gt;la Pllaza&lt;/personname&gt;, a’lau de la coluna que fa’squina entre’l Ayuntamiento y &lt;personname productid="la Calle May�." w:st="on"&gt;&lt;personname productid="la Calle" w:st="on"&gt;la Calle&lt;/personname&gt; Mayó.&lt;/personname&gt; Allí feban corro, unos sentaus en las escaleretas y otros de peu, enfrente del escaparate de la tienda Menal.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-tlZMFGrI_0U/TeplTjjHwXI/AAAAAAAAAYk/GaoyfRJE0i0/s1600/Lluga+reunion+mozos+pllaza.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="242px" src="http://3.bp.blogspot.com/-tlZMFGrI_0U/TeplTjjHwXI/AAAAAAAAAYk/GaoyfRJE0i0/s400/Lluga+reunion+mozos+pllaza.jpg" t8="true" width="400px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Sitio en que se reuniban los mozos en la pllaza pa fe la charradeta.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-V8kD810ZC9I/Tepmmxdx0-I/AAAAAAAAAYs/26VCb2bPOcU/s1600/Porches+pllaza.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="345px" src="http://3.bp.blogspot.com/-V8kD810ZC9I/Tepmmxdx0-I/AAAAAAAAAYs/26VCb2bPOcU/s400/Porches+pllaza.jpg" t8="true" width="400px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Estos son los porches de la Pllaza. En el segundo arco contán per abaixo, en don&amp;nbsp;están las dos escaleretas, (que no e arco; pero como si lo fuese),&amp;nbsp;era en don se sentaban algunos mozos. Los otros s'estaban de peu.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Hoy las escaleretas son de cemento u baldosas u lo que seiga, entonces eran de llosas.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Se repasaban los acontecimientos del día y se opinaba pa cuan se teniban qu’esquilá las güellas, u cuan empezá a segá el ordio, u si estaban en condicions las ugas pa empezá a vendimiá. Güeno, aquí s’opinaba “sacán pecho”; pero los que decidiban de verdá cuan se teniban que fe las cosas, eran los agüelos de cada casa.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Pero…., ellos eran los “jueces absolutos” en una cosa…, cuan se hablaba de las mozas del llugá, y este trocé de tertulia no podeba faltá ninguna noche. Pensaz que casi todas las tiendas del pueblo estaban en &lt;personname productid="la Calle May�." w:st="on"&gt;&lt;personname productid="la Calle" w:st="on"&gt;la Calle&lt;/personname&gt; Mayó.&lt;/personname&gt; La hora pa salí a comprá, era precisamente ixa de pllantase los mozos en &lt;personname productid="la Pllaza" w:st="on"&gt;la Pllaza&lt;/personname&gt; y que las encargadas de i-ye a fe ixa faena eran las mozas, güeno, u se las apañaban ellas pa se las encargadas de felo. La mayoría buscaban los callizos que daban a &lt;personname productid="la Calle May�" w:st="on"&gt;&lt;personname productid="la Calle" w:st="on"&gt;la Calle&lt;/personname&gt; Mayó&lt;/personname&gt;, pa no pasá per los porches, aunque tenisen que da una güelta más llarga. Pero siempre ñabeba alguna más flamenca (ixo sí, fense acompañá per un’amiga), que pasaba per debán de los mozos como desafían, u milló dicho, pa sentí los “requiebros” que les tiraban.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Una d’estas noches s’estaba hablán de caceras. En castellano, los sitios que se fan tertulias, se llaman “Mentideros”. Per algo debe se. Pos como digo, allí estaban cuatro u cinco&amp;nbsp; cazadós hablán de furons, de cochos, de conejos, de perdices y d’escopetas; habé qui la “cllavaba más gorda”. Entre los que feban corro escuchán, estaban Ceferino “Poca Solta” y Juanón “El Plluma”, dos amigos muy amigos, que siempre iban chuntos a toz los laus.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-sK_VEkcja7M/TepqZ9hxDTI/AAAAAAAAAYw/r-XquWn5zis/s1600/Terrero.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300px" src="http://3.bp.blogspot.com/-sK_VEkcja7M/TepqZ9hxDTI/AAAAAAAAAYw/r-XquWn5zis/s400/Terrero.JPG" t8="true" width="400px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Entre matollos, romeros, tremoncillos, eschelagas y cenollos; se pensaban que les saldría "pelo u plluma".&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;A Ceferino, lo de “Poca Solta” l’en van meté perque siempre en soltaba alguna a “tres cuartos pa las once”. Y a Juanón, lo d’ “El Plluma” le veniba de más enta tras, de cuan era crío. Se vei que cuan saliba a cazá gurrions con la fona, seguntes “estadísticas prou fiables”, de cada 50 piedradas que pegaba, por lo menos en una “llevantaba plluma”; aunque’l mixón siempre saliba volán. Güeno, es que “llevantá plluma”, demostraba qu’el tiro iba ben dirigiu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Cuan el corro de mozos se va desfé aquella noche, y cada cual s’en iba pa casa; estos dos amigos se van quedá rumián si no sería mala cosa probá a fese cazadós. Ceferino va di qu’en casa d’él, ñabeba en un amagatón en la falsa, entre los cañizos y las tellas, un embolicón con una escopeta d’un caño con cartuchos de cualquiera sabe cuan. (Lo menos era de los tiempos de la guerra del francés. ¡Casi nada!).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;—Pos en casa tamé ñai una escopeta de dos caños de los tiempos de mi agüelo, d’aquellas que llevaban dos martillos pa dispará—Va di Juanón.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 35.25pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;—Oye, pos to arreglau, las limpián ben y cualquier día salín al monte a probá.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Cuan lo teniban to preparau, menos el cocho, que no’n teniban pas ninguno de los dos; a punto día, y con el almuerzo y la bota en el macuto, van encará el camino de &lt;personname productid="la Carrodilla" w:st="on"&gt;la Carrodilla&lt;/personname&gt; enta van.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¿No sería milló i per monte a través pa ve si fan llevantá plluma u pelo?.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¡Ah, güeno, güeno!, díxalo, díxalo, que p’el camino e más cómodo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Van i subín, charra que te charra, sin veyé nada y las escopetas al hombro como s’isen de paseo. ¿Como iban a veyé nada?, si con la charrameca que llevaban, la caza los olisquiaba de lejos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Al llegá a la sierra Mesalleta, d’un matizo sale corrén un conejo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¡Mira, mira, Juanón, un conejo!.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¿En don, en don?.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Pos astí en ixa faixa. Ya s’h’amagau. ¿Qué no las visto?.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¡¡Pero que puñetas si le visto u no!! ¿Cómo no las disparau tu?—Dice Juanón.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Pos…,pos…. No sé. Pensaba que si tirabas tu, tendrías milló puntería.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¡Esto no lo contes en &lt;personname productid="la Pllaza" w:st="on"&gt;la Pllaza&lt;/personname&gt; ni en broma!. Que se mon reirán.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-HIm6TOmByME/TepsIcQ5gUI/AAAAAAAAAY0/VoCN9aTZl1A/s1600/Fuente+Rosalia+hoy.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300px" src="http://1.bp.blogspot.com/-HIm6TOmByME/TepsIcQ5gUI/AAAAAAAAAY0/VoCN9aTZl1A/s400/Fuente+Rosalia+hoy.JPG" t8="true" width="400px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Asi'stá hoy la Fuente Rosalía, ¡seca!. No mana. Solo lo fa alguna vez cuan llueve mucho y muchos días seguius, pa torna a secase pa'l verano.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;¡Que poco se paece a'quellos tiempos que no se secaba may!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Aquí mismo van torcé per la crencha d’encima de la sierra Hilario pa i a salí a la fuente Rosalía. Ya de lejos se sentiba el chorro del aigua manán. ¡¡Que musiqueta más maja feba!!. Se sentan y sacan del macuto los almuerzos. Entre mueso y tiento a la bota, se llamentan de lo fácil que habese siu “incorporá” un conejo al “historial”, aun vacío, de cazadós.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Desde la fuente Rosalía, deciden baixá p’el barranco Santacun, en don a veces se vei algún trucazo, y subí después pel pasé el Ronco a salí a Montes y Valles y per la sendeta, i a pará al Terrero y por fin a Estadilla.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-RjydY0hbq1Q/TepuPLZYqGI/AAAAAAAAAY4/-YN7bguyEFY/s1600/Chinebro.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300px" src="http://2.bp.blogspot.com/-RjydY0hbq1Q/TepuPLZYqGI/AAAAAAAAAY4/-YN7bguyEFY/s400/Chinebro.JPG" t8="true" width="400px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Un chinebro cargau de boletas. Per la Sierra abundan.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;“Dicho y hecho”. Arrancan cara Santacun, pensán que la misión de aquel día e meté algo en el macuto…, amás de la bota vino. Los ganaus de güellas y crabas subiban mucho per las sierras, per ixo el barranco estaba prou limpio pa pasá, sin demasiaus esturbos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-kl8JhIim9H4/Tepv6e3se4I/AAAAAAAAAY8/7-ACyaR599Q/s1600/Garrabera.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300px" src="http://4.bp.blogspot.com/-kl8JhIim9H4/Tepv6e3se4I/AAAAAAAAAY8/7-ACyaR599Q/s400/Garrabera.JPG" t8="true" width="400px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Garrabera. Tamé abundan per la Sierra, pero en&amp;nbsp;sitios con algo más de humedá.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Cuan llevaban medio barranco recorriu, al chirá una regüelta deciden sentase pa descansá y a la vez, dale un tiento a la bota. Como casí to’l camino, que ya feba algunas horas que duraba, seguiban charra que te charra.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;—Astí entre medio de las ramas de ixe llatonero, lo que se vei, ¿no e la cabeceta de una tórtola o un trucazo?.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;El uno que si sí, el otro que si no, que lo paece, que no lo paece. Brrrrrrr….arranca a volá una tórtola.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;—¡Pero que dimonios están fen!. Vaya par de cazadós de las narices son. Primero habesen teniu que dispará y después discutí.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;—Me paece que esta cacera se mos tendrá que quedá quieta en la mollera sin podela contá.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;—Oye—Dice Juanón—Las tórtolas muchas veces van en pareja. ¿No s’ha habrá quedau la otra en el llatonero?.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Brrrrrrr…..arranca a volá la segunda tórtola, y las escopetas mudas. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-JUlrLNNdwI4/Tepw9AHL6rI/AAAAAAAAAZA/HCRBzsek-eQ/s1600/tortolaeuropea000.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300px" src="http://3.bp.blogspot.com/-JUlrLNNdwI4/Tepw9AHL6rI/AAAAAAAAAZA/HCRBzsek-eQ/s400/tortolaeuropea000.jpg" t8="true" width="400px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Tórtola&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;¡Vaya cara de pasmaus se les va meté a los dos!. Si los punchan no sacan gota sangre. To mochos, se llevantan y siguen caminán. Cuan llegan al salto’l Llobo, suben per un lau la senda, pa torna a baixa p’el otro. (Pa seguí p’el barranco abaixo, ñai que fe este ceribeque). Al llegá enfrente del pasé el Ronco, empezan a subi-ye. (Que maravilla, que ben conservau está el empedrau feito a mano de cualquiera sabe que tiempos en la parte alta del paso).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Ya un poco más animaus al ve’l monte abierto y pensán, seguro que per aquí tie que salí alguna banda perdices.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-moV4Sl7lZc8/Tep3HBMQkNI/AAAAAAAAAZI/nmiH2heON28/s1600/Perdiz.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="400px" src="http://4.bp.blogspot.com/-moV4Sl7lZc8/Tep3HBMQkNI/AAAAAAAAAZI/nmiH2heON28/s400/Perdiz.jpg" t8="true" width="225px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Perdiz&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Y así va sé, tal como lo conto va pasá. No llevaban mucho rato caminán que arranca a volá una bandadeta prou apañadeta. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Las escopetas to’l tiempo las habeban llevau al hombro y solo las sacaban cuan se sentaban. ¿Pa qué?. Era más cómodo llevalas así. Pos ixo, coge Ceferino to aprisa y corrén, la saca y en ixo que se l’enreda la correa en un matizo, se l’envolica per las piernas y se pega un talegazo que per poco se rompe la crisma. Juanón, que no sabe a quí acudí, si a Ceferino u a las perdices. Total, que volán car’abaixo como lo feban, pronto no va tení qu’escogé a don acudí.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Después de tantos percances ya van cogé el camino sin ánimos de nada y van enfilá cara a casa.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/--KR9NQpiAAM/TepyIhWSyCI/AAAAAAAAAZE/O5VBi12d8d4/s1600/Desde+el+Terrero.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300px" src="http://2.bp.blogspot.com/--KR9NQpiAAM/TepyIhWSyCI/AAAAAAAAAZE/O5VBi12d8d4/s400/Desde+el+Terrero.JPG" t8="true" width="400px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Desde el Terrero van ve Estadilla como refugio y fin d'un día que los habeba dixau baldaus.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;—Esta noche en &lt;personname productid="la Pllaza" w:st="on"&gt;la Pllaza&lt;/personname&gt;, si alguno pregunta, en de di que ni mos en visto. Que tu has iu al LLastro y que yo viengo de Estada. Menudos son los mozos pa dixá pasá una ocasión de pitorreo como sería ésta.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Las escopetas sin pega un tiro, cansaus como burros y encima, uno per poco s’estricalla. Van cogé las escopetas y las van torná don estaban, al amagatón de casa del uno y al arcón de casa del otro, y las ganas de fese cazadós van desaparecé pa siempre jamás.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Francho Chardiz &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/754800981678431870-673292610828036112?l=franchochardiz.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://franchochardiz.blogspot.com/feeds/673292610828036112/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=754800981678431870&amp;postID=673292610828036112' title='3 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/673292610828036112'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/673292610828036112'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://franchochardiz.blogspot.com/2011/06/dos-cazados-muy-especials.html' title='Dos cazados muy especials'/><author><name>Francho Chardiz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15457870287224720992</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU1VLQS-MgI/AAAAAAAAAME/Sz-abk4nWVI/s220/Foto%2Bblog.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-CNSBXiLIm4E/Tepe9GoD93I/AAAAAAAAAYg/cf5pUD_Glus/s72-c/Calle+Mayo+de+noche.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-754800981678431870.post-5793147232043737238</id><published>2011-05-04T22:56:00.007+02:00</published><updated>2011-05-05T00:21:20.428+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Zagals y zagalas'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="font-size: 16pt; mso-ansi-language: ES-TRAD; mso-bidi-font-size: 14.0pt;"&gt;Zagals y zagalas&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-UQf4gwDMCSk/TcG9993eGgI/AAAAAAAAAXc/Ny69H3nujcI/s1600/Callizo+Valeriano.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="400px" j8="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-UQf4gwDMCSk/TcG9993eGgI/AAAAAAAAAXc/Ny69H3nujcI/s400/Callizo+Valeriano.jpg" width="225px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Callizo Valeriano de esta historia&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;como lo llamaban nusatros entonces;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;pero era travesia Palomera el&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;nombre oficial.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Esta foto e poco más u menos como&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;estaba en aquellos tiempos&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Cuan mos iban fen un poquerrín más grans empezaban a chugá a menudo con las zagalas. Ñabeba días que paeceba que mos buscasen los unos a los otros pa encontrá algún chuego y felo chuntos. Pero ojo, no era perque empezasen a moceá. Eran aún chicoz, en to caso sería “zagaliá”.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Pa cuan las tardes ya eran más curtas y se feba de noche pronto, mos achuntaban una cuadrilleta no muy gran de zagals y zagalas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—¿A qué chugán hoy?—Preguntaba alguno.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Au que chugarén a nego—Contestaba otro u otra.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Paeceba que a nego mos gustaba prou a toz. Era de noche, antes de i a cená y se feba per cerqueta de las casas nuestras, sin ímone muy lejos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Cuan la colla era, así chicota, paraban solo dos y los otros s’amagaban. A los qu’iban cogén los llevaban unas veces al callizo Valeriano (nombre “oficial”, Travesía Palomera), pegaus a la puerta trasera de Casa Marro de &lt;personname productid="la Calle May�" w:st="on"&gt;&lt;personname productid="la Calle" w:st="on"&gt;la Calle&lt;/personname&gt; Mayó&lt;/personname&gt;, la que d’al jardín, y otros días a la pllaceta Alfaro, seguntes mos dase. No se perqué, estos dos sitios eran los que más se feban serví; pero podeba se cualquier otro llugá. Quizá estos dos eran facils de vigilá a los cogius. Se meteba uno de los que paraban a “guardá” y el otro a rebuscá per los patios.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Pa cogé, ñabeba que tocamos. No serviba solo vemos:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-6iHmERXT6No/TcHE-9dlScI/AAAAAAAAAXo/hmLtlTJnXuw/s1600/P1000653.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="240px" j8="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-6iHmERXT6No/TcHE-9dlScI/AAAAAAAAAXo/hmLtlTJnXuw/s320/P1000653.JPG" width="320px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;El mismo callizo hoy&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—¡¡Cogiu!!—Gritaba el que paraba.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;To mansos (u mansas), se llevaban al sitio que habeban decidiu fuese pa pará. Los que estaban amagaus teniban que intentá salvá a los cogius. Claro, sin que el que ñabeba vigilán los tocasen aváns.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;P’amagamos, casi siempre s’eslegiban los patios que estaban ben oscuros. Pero ...., una cosa teniban ben en cuenta. ¡Que no ñabese cocho!. Ixo si que mo lo miraban avans d’entrá en uno, tanto los que s’amagaban, como los que paraban. ¡Ni se mos ocurriba entrá en una casa con cocho!.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Cuan buscaban y encontrabas una llorigada en bel patio...., ¡Como entre ixos ñabese dos u tres zagalas, feban unas escandaleras con chillos y gritos......!. Enseguida s’encendeba la luz asomanse los amos de la casa:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—¿Quí está per astí?—Preguntaban&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Y nusatros a corré pa’scapá.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-DQ_5WKajACI/TcHGpGzJ_aI/AAAAAAAAAXs/G0fR9QiqKh0/s1600/Pllaza+May%25C3%25B3+vieja.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="238px" j8="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-DQ_5WKajACI/TcHGpGzJ_aI/AAAAAAAAAXs/G0fR9QiqKh0/s400/Pllaza+May%25C3%25B3+vieja.jpg" width="400px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Pllaza Mayó fará bellos 60 años. Aqui chugaban a la barrera.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Este era el “nego chicó”, per llamalo d’alguna forma. Perque estaba “la barrera”. Este chuego era igual en casi to que nego. Pero aquí mos achuntaban deseguida 20 u 30 crios. Las zagalas ya no participaban....., que yo m’acorde. Era un poco más bruto. Paraban muchos, d’acuerdo con los que chugaban. P’amagase podeba sé to’l pueblo. El sitio on se llevaban a los que se cogeba, casi siempre era &lt;personname productid="la Pllaza May�." w:st="on"&gt;la Pllaza Mayó.&lt;/personname&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Otra diferencia, era qu’al primero en cogelo s’agarraba a una reixa de bella ventana de la pllaza, u tamé bel picaporte. Los otros que se iban trobán se daban la mano con los que ya estaban cogius, fen una fila que no paraba pas de crecé. (Per ixo se llamaba barrera).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Pa salvala era más fácil. Vigilá to las calles, sen la pllaza tan gran, era complicau. Tamé, la barrera cuan era llarga, sin soltase la mano, se moveba enta un lau u otro como una culebra y así feban más fácil que uno de los “no cogius”, salise corren y los salvase a toz. (Amás, amás, era obligau intentalo). Tocan-ne a uno de la barrera, ya toz estaban salvaus.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Cuan pasaba esto, to’l mundo saliba pitán a torná a’magase. Si era al principio cuan ñabeba poquez en la barrera, los que paraban aun se conformaban. Pero como fuese cuan solo faltaban unos poquez pa cogé, y los salvaban, se cabreaban y no quereban torná a comenzá. Total: fin del chuego.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;He de di que tanto en nego como en la barrera, los que paraban s’escogeban per sorteo, fen serví alguna de las muchas formas que los críos teniban pa ixo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-ny0VLmgyhW0/TcHKBmEQDYI/AAAAAAAAAXw/paR49L_xBiI/s1600/P1000615.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300px" j8="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-ny0VLmgyhW0/TcHKBmEQDYI/AAAAAAAAAXw/paR49L_xBiI/s400/P1000615.JPG" width="400px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Llatonero de la era de Casa'l Pastó en invierno.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Era fácil de suviye perque teniba la cruz fondeta y los&amp;nbsp;llatons eran&amp;nbsp;muy gordos.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Otro momento que mos achuntaban con las zagalas, pero ahora las pobretas pa sufrimos, era cuan llegaba el tiempo de los llatóns. ¡Paeceba que no tenisen otro entretenimiento que pegales piñolazos!. Mos llenaban las pochas, cogeban el cañuto y a’ncorré zagalas....&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—¡Jolines con los dichosos llatóns!—Diban ellas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Y teniban to la razón del mundo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;M’acordo qu’una vez le van da un piñolazo en un ojo, a’lau del lagrimal, a una zagala. Mos van espantá mucho. Van llegá a pensá qu’iba a perdé el ojo y to. Mullés que ñabeba per allí van vení corrén al sentila pllorá. La van ayudá, no se que le van fe; pero al final no va pasá nada. Ixas mullés mos van gritá mucho. Desde aquel día, yo no va torná pas a tirá mai a ninguna zagala.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;En to’l pueblo ñabeba muchos llatoneros. El de la era’l Pastó, all’alto en la cruceta, &lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;los feba ben gordos y amás fácil de subiye. Tamé iban mucho a unos llatoneros que ñabeba en el Regalé, en la carretera Fonz. Mos llenaban las pochas y enta’l Portal.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Dame llatóns—Mos pediban algunos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—La rabosa’n caga montóns—S’acostumbraba a contestá.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Casi toz teniban dos cañutos. Uno llargo y finé, pa podé tirá ben lejos el piñol. L’habeban buscau de bella caña recta y con dos tanos ben separaus pa que salise el cañuto ben llargo. Después en teniban otro curté, p’amagá dentro de la mano y podé tirá el piñolazo y ninguna sabese qui habeba siu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-q_iCf7MOLjQ/TcHMgPGopMI/AAAAAAAAAX0/UgjXKTxCQcA/s1600/Cuadrilla+y+llatonero.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="281px" j8="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-q_iCf7MOLjQ/TcHMgPGopMI/AAAAAAAAAX0/UgjXKTxCQcA/s400/Cuadrilla+y+llatonero.jpg" width="400px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Esta foto de una cuadrilla de chovenastros, la voy a meté aqui perque "ilustra" ben&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;en don van pasá las cosas que conto con la Guardia Civil.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;E el trozo de carretera que iba desde la Cruz del Parque hasta el corral de Quico&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;&amp;nbsp;y se vei &lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;muy ben el llatonero en don estaban subius.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Si tos fijaz verez lo alta que queda la cruz.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Ñay una historia ben curiosa que mos va pasá una noche, no m’acordo si antes u después de cená.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Mon van i a cogene en un llatonero alto y prou gran, que ñabeba en la carretera, poco más u menos per don está hoy la gasolinera. Iban 4 u 5 zagals. Cuan estaban toz alto del árbol:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Vosotros, bajar inmediatamente—Van sentí.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—¡&lt;personname productid="La Guardia Civil" w:st="on"&gt;La Guardia Civil&lt;/personname&gt;!—Dice uno.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Yo va baixá tan deprisa como si m’habesen metiu un codete pel culo. Me va tirá de la cruz del árbol al suelo d’un brinco. Que “por cierto”, estaba prou alto. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Pero resulta, que ya estaban toz en fila deban del Guardia. Yo va se el último en llegá.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Pero....., ¿Per don han baixau estos.....?—M’acordo que va pensá. (Se vei que si a yo m’habeban metiu un codete a ellos les n’habeban metiu dos).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Entonces mos dice:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Vamos a ver, ¿Quién ha sido?.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;—Yo—Contesta uno con la cabeza to cacha y la voz que no la sentiba ni el&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;cuello la camisa.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 35.4pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;—¿¿Por qué??—Le dice gritán&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;—Se m’ha’scapau—Responde aun más acoquinau.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;—Que no os vuelva a oir nunca más una cosa así. ¡Vamos andando!.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Nusatros van empezá a marchá cara’l corral de Quico.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—No, hacia abajo—Mos va frena el Guardia.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-9_XT3opDpoQ/TcHPvfebbuI/AAAAAAAAAX4/H6vsDNhMSLI/s1600/Cruz+del+Parque.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="400px" j8="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-9_XT3opDpoQ/TcHPvfebbuI/AAAAAAAAAX4/H6vsDNhMSLI/s400/Cruz+del+Parque.jpg" width="267px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;La Cruz del Parque&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Dan media güelta a’scape y van ent’abixo, pero al llegá a &lt;personname productid="la Cruz" w:st="on"&gt;la Cruz&lt;/personname&gt; del Parque, resulta que estaba el otro Guardia de la pareja y mos torna a pará.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—¿Quién lo ha dicho?—Pregunta.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;—Yo—Contesta el mismo zagal.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;—¡Como os vuelva a oír una cosa así, os pongo un paquete que os acordáis para toda la vida!. ¡Venga andando!—Grita.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Nusatros cogen la carretera cara arriba, sin corré; pero moveban las piernas más deprisa que si mos habesen metiu coralé.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Yo, a’quellas alturas de la “película” aun no m’habeba enterau que dimonios estaba pasán.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.25pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;—Pero..... ¿Qu’ha pasau, qu’ha pasau?—Pregunto pa ve si podeba cogé “la onda”.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 35.25pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;—Éste…. qu’ha feito un reniego y l’ha sentiu &lt;personname productid="la Pareja" w:st="on"&gt;la Pareja&lt;/personname&gt; que estaba en &lt;personname productid="la Cruz" w:st="on"&gt;la Cruz&lt;/personname&gt; del &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Parque.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Menos mal qu’el tiempo de los llatóns duraba poco y las zagalas podeban descansá de nusatros y tornaban a chugá a nego u a cualquier otra cosa que queresen fe chuntos zagals y zagalas. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 8;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Francho Chardiz&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/754800981678431870-5793147232043737238?l=franchochardiz.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://franchochardiz.blogspot.com/feeds/5793147232043737238/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=754800981678431870&amp;postID=5793147232043737238' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/5793147232043737238'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/5793147232043737238'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://franchochardiz.blogspot.com/2011/05/zagals-y-zagalas-cuan-mos-iban-fen-un.html' title=''/><author><name>Francho Chardiz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15457870287224720992</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU1VLQS-MgI/AAAAAAAAAME/Sz-abk4nWVI/s220/Foto%2Bblog.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-UQf4gwDMCSk/TcG9993eGgI/AAAAAAAAAXc/Ny69H3nujcI/s72-c/Callizo+Valeriano.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-754800981678431870.post-6214593047004366234</id><published>2011-04-08T20:04:00.011+02:00</published><updated>2011-08-23T19:33:51.951+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='La iglesia y el campanal'/><title type='text'>La iglesia y el campanal</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="font-size: 16pt; mso-ansi-language: ES-TRAD; mso-bidi-font-size: 14.0pt;"&gt;La iglesia y el campanal&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Contan qu’encima, y a to lo llargo de la peña del castillo, ñabeba edificios on viviban gente muy principal. ( Pel nombre que la quedau a la peña debeba se un castillo). Los qu’han estudiau las raíces d’esta chen, dicen que estaban emparentaus hasta con reis de aquellos tiempos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-sZ8RrDvVqXQ/TZ9LvMZtXfI/AAAAAAAAAWk/likIkRp49Yg/s1600/Pe%25C3%25B1a+del+Castillo.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="265" r6="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-sZ8RrDvVqXQ/TZ9LvMZtXfI/AAAAAAAAAWk/likIkRp49Yg/s400/Pe%25C3%25B1a+del+Castillo.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;En esta foto feita p'el Cafetero se vei muy ven la peña del Castillo, en don estarían los edificios que nombro en este escrito, y el pueblo que va i crecén "al caló" del Castillo y la suya influencia. Tamé se vei el campanal nuevo que&amp;nbsp;ñai, después de tirá al suelo el viejo.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Abaixo en el pueblo ñabeba una iglesia tan gran, que cabeban toz los que viviban en el llugá sin apretujase desmasiau.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;En aquellos tiempos, los que teniban más poder, tamé teniban más dinés (….como más u menos pasa hoy). Una manera de fese ve, era con las iglesias. Estos monumentos realzaban “la gloria” de los que las mandaban llevantá, siempre y cuan se hablase de ellas cuanto más lejos milló. Pue se que per ixo en tenisen una de tan gran.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Tamé ñai que pensá que pa construila, se necesitaban muchos años y mucha man’obra. Era una manera de tení ocupadas muchas familias y dales de comé cada día.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Con el paso del tiempo, estos edificios tan monumentals necesitan feles treballos de mantenimiento y conservación y ixo costa muchos dinés. Que si tellas que se rompen, que si goteras, que si un madero corcau, a veces fe to’l tellau nuevo…., en fin, mil cosas. Si aquella chen importante han desapareciu del llugá &lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;per lo que seiga, un pueblo tan chicó como’l nuestro, no pue pas fese cargo de pagá toz estos gastos. Tiene que vení ayuda de otros sitios. Si ixo no e así, pasa lo que va pasá: &lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal;"&gt;Se cae&lt;/b&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-A7rQnRPB9sM/TZ9PbeTb8SI/AAAAAAAAAWo/7q4J5nK0Wl0/s1600/Campanal+3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="287" r6="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-A7rQnRPB9sM/TZ9PbeTb8SI/AAAAAAAAAWo/7q4J5nK0Wl0/s400/Campanal+3.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;En esta foto aun está de peu el campanal viejo antes de tiralo pa fe el nuevo. Se&amp;nbsp;pue ve parte de&amp;nbsp;la iglesia vieja caida y la que estaban fen nueva en los terrenos de la vieja. La foto no se conseva muy ven; pero ya sirve pa damos una idea de como era el campanal en el último momento después de rebaixalo dos veces y tiralo al suelo.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;No se podeba fe serví. Lo único que se usaba era el campanal, después de sacale la parte d’alto de to, metele tellau y dixalo más baixé.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Hasta aquí son historias que m’han contau. (A lo milló no to va sé así; pero pa que tos feigaz una idea, ya sirve).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-_T039fwfyBc/TZ9SyRh4igI/AAAAAAAAAWs/P_z-hvr4ZsY/s1600/Campanal+1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="248" r6="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-_T039fwfyBc/TZ9SyRh4igI/AAAAAAAAAWs/P_z-hvr4ZsY/s400/Campanal+1.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Una vista ven maja de la iglesia como era antes de caese y del campanal original antes de rebaixalo.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ ﻿ ﻿﻿﻿ &lt;br /&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;﻿﻿﻿ &lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Ahora, ya son cosas de las que m’acordo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Se va fe serví pa iglesia un garaje muy gran que teniba el Barón a’lau de la fábrica d’aceite. Entre el Portal del Sol y &lt;personname productid="la Cruz" w:st="on"&gt;la Cruz&lt;/personname&gt; de &lt;personname productid="la Basa. All￭" w:st="on"&gt;&lt;personname productid="la Basa." w:st="on"&gt;la Basa.&lt;/personname&gt; Allí&lt;/personname&gt; se van bautizá, van tomá la primera comunión y se van casá, muchos que viven u van viví en el pueblo. Tamé a los que se van morí en aquel tiempo, se les van fe los entierros y las misas. Se feba pues, to lo propio de una iglesia: Misa de los domingos, rosarios, novenas, catequesis……, y muchas cosas más.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;En aquellos tiempos, los escolanos, eran una “institución” en las iglesias de toz los llugás,. En el mío pueblo, pos tamé. El cura siempre teniba una colla que l’ayudaban. Pa fe misa, acostumbraban a se dos. Ya procuraba él escoge a los que lo feban milló. Pero como teniba que dales “faena” a los otros pa que no se desanimasen, más de una vez va veyé cuatro y hasta seis vestius con las ropas d’escolano.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Algunas de las personas qu’iban a misa los domingos, estaban más pendientes de lo que feban u dixaban de fe los escolanos que del cura.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;A nusatros, los críos de la’scuela, mos feban sentá aván de to, en los primeros bancos. Los zagals a la izquierda y las zagalas a la drecha, con los maestros y maestras en una punta del banco, vigilanmos. ¡Y ojo con fene alguna...., sino el lunes te podeba escocé!.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Ñai una historia pa recordá. Llevá vela en los entierros. Cuan se feba en horas que no ñabeba escuela, mon iban un montón de críos deban la puerta de la casa. Saliba alguno de la familia y empezaba a repartilas. Nusatros las encendeban y mos meteban a los dos laus de la caja, acompañanla hasta la iglesia y después al cementerio. Cuan ya habeba acabau, la tornaban y la familia mos daba una peseta per cada cabo-vela. Aquí ñabeba su pillería. Alguna vez eran más los críos que las velas que repartiban y los últimos se quedaban sin. Si tenibas algún amigo muy amigo entre los que habeban cogiu vela, la partiban per la metá, y con una s’en remediaban dos. Pero claro, la familia ixo no lo sabeba, y teniban que tení preparada la faltriquera pa los críos que llegaban. (Los que feban estas trapazas, cuan iban a cobrá, a veces les tremolaban las piernas, perque el cabo-vela era más curto, y no teniban la concencia prou limpia).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Cuan no ñabeba críos, perque fuese hora d’escuela, las velas las llevaban los grans, y claro, ellos no cobraban pas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;El campanal, como ya he dicho aváns, estaba en don la iglesia vieja.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-zBbeTpHSeXQ/TZ9cK3T4DvI/AAAAAAAAAW0/TXsNCP7zW1Q/s1600/grajilla001.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="400" r6="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-zBbeTpHSeXQ/TZ9cK3T4DvI/AAAAAAAAAW0/TXsNCP7zW1Q/s400/grajilla001.jpg" width="300" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Una gralla. Esta sería como las del campanal, perque las de Las Gralleras teniban el pico y las patas amarillentas&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Per la parte de fuera, y a to lo alto de la fachada, ñabeba muchos foraus en don criaban palomos y grallas. De los dos abundaban prou. Los palomos sen iban per las faixas d’alrededó del pueblo pa buscá comida; pero las grallas iban per to’l monte. Baixaban hasta las Riberas si les apeteceba. Entre las del campanal y Las Gralleras, se feban unas bandadas qu’espantaban cuan las veyebas parase en alguna faixa. ¡Les pegaban buenas sobatidas a las pinochas del panizo!.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;M’acordo, que las de Las Gralleras teniban el pico y las patas un poqué tirán p’amarillo y las del campanal más grisencas. A lo milló no eran hermanas del to y solo llegaban a “primas hermanas”.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;El campanal per dentro…..¡Tiempos millós habeba conociu!. Entonces era una ruina. Solo con ve la puerta la calle, ya espantaba. Vieja, embanada, llena foraus. Las escaleras, alguna vez teniban que habé siu normals, pero ahora…., güeno serviban pa subí a tocá las campanas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Pero una cosa si me va impresioná y que nunca me habese imaginau que era así: El reloj y el cuartro con to la maquinaria pa movelo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;To ixe cuarto estaba ocupau per los artilugios de fe caminá las saetas y soná las horas. La máquina era más alta que nusatros (Güeno, eran críos y tampoco montarían mucho del suelo). Se le podeba da la güelta a to’l rededó. Los engranajes eran grandiosos. Pa felo marchá y da los cuartos y las horas, ñabeba dos pedruscos colgán de dos sogas que baixaban p’el forau de to’l medio del campanal. Pa “da cuerda” se daba güeltas&lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;a una manivela muy gran que feba subí las piedras. Allí to era enorme…, u así lo recordo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-hDcd7s59iPE/TZ9eLbdvw3I/AAAAAAAAAW4/RzyI-ADSvjg/s1600/Montaguares.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="265" r6="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-hDcd7s59iPE/TZ9eLbdvw3I/AAAAAAAAAW4/RzyI-ADSvjg/s400/Montaguares.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Una imagen del pueblo con Montaguares al fondo y en medio la fachada y el campanal de la iglesia que se va fe después en los terrenos de la vieja.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Esta foto la va fe el Cafetero.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;Hoy tenín iglesia y campanal nuevos en el mismo llugá don aváns estaban los viejos y aunque no seigan tan grans, mos remedian.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="mso-ansi-language: ES-TRAD;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 8;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Francho Chardiz&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/754800981678431870-6214593047004366234?l=franchochardiz.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://franchochardiz.blogspot.com/feeds/6214593047004366234/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=754800981678431870&amp;postID=6214593047004366234' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/6214593047004366234'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/6214593047004366234'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://franchochardiz.blogspot.com/2011/04/la-iglesia-y-el-campanal-contan.html' title='La iglesia y el campanal'/><author><name>Francho Chardiz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15457870287224720992</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU1VLQS-MgI/AAAAAAAAAME/Sz-abk4nWVI/s220/Foto%2Bblog.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-sZ8RrDvVqXQ/TZ9LvMZtXfI/AAAAAAAAAWk/likIkRp49Yg/s72-c/Pe%25C3%25B1a+del+Castillo.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-754800981678431870.post-1681623268518360753</id><published>2011-03-06T01:53:00.002+01:00</published><updated>2011-12-26T19:54:32.020+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Los palitroques'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;object width="320" height="266" class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://2.gvt0.com/vi/_rtsjNnVxN4/0.jpg"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/_rtsjNnVxN4&amp;fs=1&amp;source=uds" /&gt;&lt;param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /&gt;&lt;embed width="320" height="266"  src="http://www.youtube.com/v/_rtsjNnVxN4&amp;fs=1&amp;source=uds" type="application/x-shockwave-flash"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="font-size: 16pt;"&gt;Los palitroques&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-TDDRciXgp2Y/TV7wp684z7I/AAAAAAAAARE/UJwcv28kIos/s1600/P1000627.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300" j6="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-TDDRciXgp2Y/TV7wp684z7I/AAAAAAAAARE/UJwcv28kIos/s400/P1000627.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Chuego de palitroques que guarda Antonio de Casa Enseñá&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Desde fa tiempos que me roda l’albarda pensán en escribí sobre un entretenimiento pa mozos y pa grans que se feba per temporadas y al aire libre. Esto de las temporadas lo decidiba más el tiempo, que otra cosa: frío, caló, llové …., perque ganas siempre ñabeba.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Eran los palitroques. Un chuego de habilidá y puntería. Entre los que chugaban y miraban se arremolinaba güena colla chen. De crío m’acordo velos en la era &lt;personname productid="la Col" w:st="on"&gt;La Col&lt;/personname&gt;; pero m’han dicho que tamé se chugaba en la era Heredia y en el mismo Portal del Sol, contra la paré del güerto’l Barón. Seguro qu’en tiempos tamé se faría en otros llugás. El día de la semana pa chugá era el domingo per la tarde, después de comé.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Pa explicalo to, voy a ve sí lo sé fe despacié, cllaro y no m’entrabuco desmasiau.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Los trastes&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Seis palitroques&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;.- Teniban que sé de madera ben dura pa que aguantasen los estacazos. &lt;/span&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;D’un par de palmos de llargos o un poqué menos. De 6 u &lt;metricconverter productid="7 cent￭metros" w:st="on"&gt;7 centímetros&lt;/metricconverter&gt; de diámetro. El culo pllano y la cabeza acostumbraba a sé redonda; pero podeba sé de otras formas según el gusto del carpintero que los feba.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Tres tochos u tiradós&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;.-&amp;nbsp; Cilíndricos y tamé de madera ben dura. De unos &lt;metricconverter productid="13 a" w:st="on"&gt;13 a&lt;/metricconverter&gt; 15 &lt;/span&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;centímetros de llargo. Que sobresalise per los dos laus de la mano al cogelo. De 5 u &lt;metricconverter productid="6 cent￭metros" w:st="on"&gt;6 centímetros&lt;/metricconverter&gt; de gordo. Siempre s’en teniba un cuarto per si s’estarnaba alguno.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Preparan la partida&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-mOcN6aEHwe4/TV7yC5zifxI/AAAAAAAAARI/YUNQ6jEpLWI/s1600/P1000619.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300" j6="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-mOcN6aEHwe4/TV7yC5zifxI/AAAAAAAAARI/YUNQ6jEpLWI/s400/P1000619.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Los seis palitroques pllantaus y los tochos marcán la separación&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Pllantá los palitroques&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;.- Se meteban en dos linias. Con tres palitroques deván y otros&lt;/span&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;tres per detrás, ben enfrente unos d’otros. La separación era el llargo del tocho, tanto entre las dos linias como entre las tres filas. Se marcaba ben la apoyadura en el suelo y así ya no ñabeba que torná a medí cada vez que se pllantaban. Se chugaba en un suelo de tierra y que ñabese una paré per detrás, a unos tres metros poco más u menos. Se feba pa que los tochos al rebotá no isen a pará muy lejos. Usea sé, que no era imprescindible que ñabese la paré per detrás.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Pllantadó&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;.- Acostumbraba a sé un chovenastro, que amás era el amo u el responsable de &lt;/span&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;los palitroques. Se teniban que pllantá después de cada tirada. (Una tirada eran los tres tochos como másimo). Cobraba per fe esta faena y per dixalos pa chugá.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Distancia pa tirá los tochos&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;.- Se marcaba una linia en el suelo desde don tiralos. No he &lt;/span&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;podiu pas sabé a que distancia se feba. En Azanuy, qu’aun se chuga a algo paeciu al nuestro (las reglas son prou distintas), lo fan a 14 pasos. En Estadilla, como los palitroques y los tochos son un poqué más chicoz, yo calculo que serían entre 10 y 12 pasos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Los chugadós&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;.- Ñabenne dos ya se podeba fe una partida; pero lo milló era que fuesen &lt;/span&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;cinco u seis. Si ñabeba más (que podeba sé) y eran güenos chugadós, duraba desmasiau, perque no se eliminaban aprisa.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Los dinés&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;.- Pa fe la partida se apostaba dinés. Cada chugadó meteba en una lateta la &lt;/span&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;misma cantidá y al final se los llevaba el que la ganaba. De estos dinés se pagaba al pllantadó antes d’empezá cada partida. Cobraba una “comisión” per pllantá y dixá los palitroques y que variaba ent’alto u enta baixo seguntes los que chugasen. Normal, si tenín en cuenta qu’a más chugadós, más dinés en la lateta y más veces tení que pllantá.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;La partida&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-Kf2ibpxHvN4/TV71XJ3MIYI/AAAAAAAAARM/37u_WOEcxaM/s1600/P1000632.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="240" j6="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-Kf2ibpxHvN4/TV71XJ3MIYI/AAAAAAAAARM/37u_WOEcxaM/s320/P1000632.JPG" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;"Cara" (Como dicen en Azanuy). Tamé se podeba di "fe güena"&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Objetivo&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;.- Bulquiá cinco palitroques y dixane uno drecho (cualquiera de los seis). Si se &lt;/span&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;feba con el primer tocho se llamaba “seca”, si no se seguiban tirán los otros dos. Si lo conseguiban, pasaban a la tirada siguiente; pero si bulquiaban los seis u en quedaba más de uno de peu, estaban eliminaus. (En Azanuy, conseguí dixane uno de peu se le llama fe “cara”y no conseguilo, fe “culo”. Ellos chugan con dos tirados u tochos).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-h5zJV4LbUGw/TV75W_1f1wI/AAAAAAAAARU/jLi6hFeEJ2w/s1600/P1000634.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="240" j6="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-h5zJV4LbUGw/TV75W_1f1wI/AAAAAAAAARU/jLi6hFeEJ2w/s320/P1000634.JPG" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Esto e fe "Culo". U tamé se diba "fe mala"&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Formas de lanzá el tocho&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;.- Después de cada tirada que fan “cara” (dixazme que lo llame &lt;/span&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;así, pa entendemos milló), el chuego se va complicán, y se cambia la forma de tirá, fenlo cada vez más difícil. Éstas son las cuatro maneras distintas de felo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt 70.8pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 70.8pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;﻿﻿﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-XW_5XgCAl7U/TV78B_3LZMI/AAAAAAAAARY/G0QIGrm3Dpc/s1600/P1000667.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300" j6="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-XW_5XgCAl7U/TV78B_3LZMI/AAAAAAAAARY/G0QIGrm3Dpc/s400/P1000667.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: large;"&gt;&lt;b&gt;A vent&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿﻿ &lt;span lang="ES-TRAD"&gt;1º). A vent. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 70.8pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;El brazo a to lo llargo del cuerpo movenlo aván y atrás, hasta soltá el tocho fen puntería.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 70.8pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-3OLQnw6E5xY/TV79w3cFMgI/AAAAAAAAARc/xAC4NaFYXZw/s1600/P1000670.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300" j6="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-3OLQnw6E5xY/TV79w3cFMgI/AAAAAAAAARc/xAC4NaFYXZw/s400/P1000670.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: large;"&gt;&lt;b&gt;A garrot&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;2º). A garrot.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt 70.8pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;﻿&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Pa tirá, la mano p’encima de la cabeza. (Como si fuese una “jabalina”).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 70.8pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-os8MRh1Q4kE/TV7_MI6SSCI/AAAAAAAAARg/6KzGpdlxIIA/s1600/P1000674.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300" j6="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-os8MRh1Q4kE/TV7_MI6SSCI/AAAAAAAAARg/6KzGpdlxIIA/s400/P1000674.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: large;"&gt;&lt;b&gt;Baixo garra&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;3º). Baixo garra.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 70.8pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Como ya s’entiede p’el nombre, justo al llevantá una pierna, tiralo per debaixo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 70.8pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-1AjosMkvyG0/TV8BtdaXwEI/AAAAAAAAARk/GhUD6llUDJE/s1600/P1000676.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300" j6="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-1AjosMkvyG0/TV8BtdaXwEI/AAAAAAAAARk/GhUD6llUDJE/s400/P1000676.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: large;"&gt;&lt;b&gt;De reculas&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;4º). De reculas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 70.8pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;De espaldas a los palitroques, tirá el tocho per entre las piernas metense a’scarramaixons.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;D’esta última modalidá, alguno de los viejos del llugá, no s’en recordaban pas perque nunca se llegaba tan aván, siempre se feba “culo” antes.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Güeno, una vez que tos he esplicau las formas, ahora toca explicá como se feban las tiradas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;“Secuencia” de las tiradas.- &lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Ya queda cllaro que cada tirada son másimo tres tochos;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 35.4pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;pero se pue lográ fe “cara”, solo con uno u con dos. &lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 35.4pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;1ª Tirada). Tres tochos “A vent”&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Fen “cara”, pasán a la siguiente.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 35.4pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;2ª Tirada). Dos tochos “A vent”, uno “A garrot”&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Fen “cara”, a la siguiente.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 35.4pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;3ª). Un tocho “A vent”, dos “A garrot”.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 35.4pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;4ª). Los tres “A garrot”.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 35.4pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;5ª). Dos tochos “A garrot”, uno “Baixo garra”.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 35.4pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;6ª). Uno “Agarrot”, dos “Baixo garra”.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt 35.4pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;7ª). Los tres “Baixo garra”.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Lo mismo sería con la 8ª, 9ª y 10ª, incorporán el de “Reculas”; pero nunca se llegaba tan aván.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt 70.8pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;El premio&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;.- Seguín este orden de tiradas, el que llegaba más lejos era el que se llevaba &lt;/span&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;los dinés de la lateta. P’el camino s’iban quedán los que feban “culo”.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Apuntes y comentarios&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Seguntes m’han contau, el primer chugadó seguiba fen las tiradas, en ixe orden que tos he esplicau, hasta que fallaba (feba “culo”). Entonces empezaba el segundo chugadó, y así hasta que acababan toz. Después se recontaba el que habeba llegau más lejos y ixe ganaba.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Pero ñai otra posibilidá: Que toz los chugadós feigan la primera tirada, uno detrás de otro. Los que fan “cara” pasan a la segunda y los que fan “culo”, eliminaus. Y así i seguín con las tiradas, hasta qu’en quedase uno solo que sería el ganadó. (Ojo, que esta segunda posibilidá la he añadiu yo sin que tienga conocimiento si se feba u no). Paece que d’esta forma, los últimos no se tendrían que está tanto rato de brazos cruzaus esperan que les tocase.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Entre los que miraban, tamé se feban apuestas. Chugaban a pares u nones. Avans de lanzá el primer tocho d’una tirada cualquiera, uno de los que miraba diba:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Un real (u lo que fuese) a nones (u a pares).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Caso—Contestaba uno que querese aceptá el reto.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Claro, ganaba el real el que acertaba los palitroques bulquiaus, pares u nones del primer tocho solo. Se procuraba que el chugadó que tiraba no sabese que apuestas ñabeba p’el medio de los que miraban, pa evitá que podese ñabé chanchullo entre dos; perque el que tiraba podeba fe de más u de menos en el número bulquiau.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Ñabeba alguna vez, que si las partidas habeban iu muy igualadas en el número ganau per cada chugadó, toz s’en iban perden perras. Claro, los dinés que les faltaban, estaban en la pocha del pllantadó.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;﻿﻿ &lt;br /&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-cNJiAdcRMuk/TV8EsZdAoBI/AAAAAAAAARo/dNevywRKhKs/s1600/palistroc1.png" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="400" j6="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-cNJiAdcRMuk/TV8EsZdAoBI/AAAAAAAAARo/dNevywRKhKs/s400/palistroc1.png" width="265" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Los Palistroc de Azanuy&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;que en algún lau los he mentau&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿ &lt;span lang="ES-TRAD"&gt;M’han contau, que de los últimos tiempos que se chugaba, ñabeba dos mozos que destacaban. Eran Manolé Calistro y Lanzón el carpintero. Se vei que estos dos misaches eran güenísimos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Una habilidá de los chugadós más güenos era que cuan quedaban dos palitroques de peu, uno debán del otro, tiraban el tocho justo a la base del primero pa que caese enta van, y así fe “cara”. Esto solo lo podeban fe los muy habils; perque casi to’l mundo preferiba tirá p’encima del de deván, pa intentá tocá la cabeza del de detrás.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Güeno, al principio de to he dicho que iba a intentá felo, despacié, cllaro y habé si no m’entrabucaba desmasiau. Lo de despacié, ya puedo aseguratos que lo he feito; pero las otras dos cosas…., no sé, no sé. Ya me perdonarez si lo veyez un poco “paliza”; pero quereba dixá escrito algo muy nuestro, que ya solo conservan en la memoria los más viejos del llugá.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Solo un apunte más sin allargame. Ñabeba otra modalidá qu’era chugá al 31. Consistiba en i sumán los palitroques bulquiaus en cada tirada hasta sumá justo ixa cantidá sin pasase. Se seguiban las reglas paecidas; pero sin eliminase. Si se bulquiaban los 6 palitroques, no s’en sumaban pas ninguno.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Francho Chardiz&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;A siu gracias a mi tío Oscar de Casa Llinzols (Oscar Naval Amat) y a Gilberto Montijo (Gilberto Badía), que he podiu recogé los recuerdos, prou frescos, que ellos tienen de los palitroques y que fará bellos 60 años u per astí, se va dixá de practicá. Amás mi tío Oscar, cuan era chovenastro, teniba un chuego y va sé pllantadó en la era Heredia.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Tamé ha siu gracias a Antonio de Casa Enseñá (Antonio Macarulla), que he podiu tocá y disfrutá de tení entre las manos el último chuego que se va fe serví en la era &lt;personname productid="la Col" w:st="on"&gt;La Col&lt;/personname&gt; y &amp;nbsp;el pllantadó era su’rmano Manolé (Creigo que va sé el último chuego en fese serví. Si no va sé así, perdonaz el “desliz”). De to ixo fará ..., pos lo qu’he dicho avans, bellos 60 años, y que Antonio los ha conservau to este tiempo con mucho cariño. Tamé, gracias a tenilos él, he podiu fe las fotos que acompañan este escrito.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Las medidas que tienen los palitroques que guarda Antonio son:&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Llargo:&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;metricconverter productid="35 cm" w:st="on"&gt;35 cm&lt;/metricconverter&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Diámetro de la base:&amp;nbsp; &lt;metricconverter productid="6 cm" w:st="on"&gt;6 cm&lt;/metricconverter&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Llargo del tocho:&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;metricconverter productid="12.5 cm" w:st="on"&gt;12.5 cm&lt;/metricconverter&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Diámetro del tocho:&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;metricconverter productid="5 cm" w:st="on"&gt;5 cm&lt;/metricconverter&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Los extremos d’estos tochos son redondeaus; pero en habeba visto que solo teniban los cantos mataus. Tamé quiero di que como no ñabeba unas normas pa las medidas, en el escrito qu’he feito, he dixau más margens pa no sé tan “categórico”.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; F. Ch&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;table border="1" cellpadding="0" cellspacing="0" class="MsoTableGrid" style="border-bottom: medium none; border-collapse: collapse; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: auto auto auto -3.6pt; width: 528px;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="background-color: transparent; border-bottom: red 6pt ridge; border-left: red 6pt ridge; border-right: red 6pt ridge; border-top: red 6pt ridge; padding-bottom: 0cm; padding-left: 5.4pt; padding-right: 5.4pt; padding-top: 0cm; width: 396pt;" valign="top" width="528"&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;b&gt;Fragmento de "Tradiciones peruanas"&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;b&gt;Una partida de palitroques&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;b&gt;De Ricardo Palma&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Gran jugador de bolos fue Alonso de Palomares, soldado que vino al Perú en la expedición de don Pedro Alvarado, el del célebre salto en Méjico.&lt;br /&gt;Es sabido que don Francisco Pizarro tuvo pasión por este juego, y que junto con la fundación de Lima estableció en la vecindad del Martinete un boliche o cancha de bochas, adonde iba todas las tardes a pasar dos horitas de solaz. Fuese adulación o que en realidad no hubiera quien lo aventajase, lo cierto es que su gloria como bochador no tenía eclipse.&lt;br /&gt;Cuando llegaba el marqués, toda partida se suspendía para que él y sus amigos entrasen en posesión del boliche.&lt;br /&gt;Habláronle una tarde de la destreza de Alonso de Palomares, y Pizarro quiso conocerlo y jugar con él.&lt;br /&gt;-Dícenme, señor soldado- le dijo,- que vuesa merced es mucho hombre como jugador de palitroques, y si le place probaremos fuerzas en una partida.&lt;br /&gt;-Hónrame su señoría con la propuesta -contestó Palomares.- ¿Y a cómo ha de ser el mingo que interesemos?&lt;br /&gt;-Fíjelo vuesa merced.&lt;br /&gt;-Aunque pobre soldado -continuó el otro,- no me faltan trescientos ducados de oro en la escarcela; y si a vueseñoría conviene, interesaremos cinco ducados por partida, que quien honra recibe en ser adversario del señor gobernador, no puede hacer juego roñoso.&lt;br /&gt;-Sea -repuso lacónicamente el marqués, y comenzó la partida.&lt;br /&gt;Jugaron aquella tarde mientras hubo luz. Partidas perdió el gobernador y partidas perdió el soldado; si bien éste, según el sentir de los inteligentes, hizo mañosamente algunas pifias, como para inspirar confianza a su contrario. Y sin embargo, Palomares le ganó quince ducados al marqués.&lt;br /&gt;Y siguieron durante un mes jugando todas las tardes, hasta que se convenció Pizarro de que en Palomares había encontrado maestro de quien recibir lecciones. Érale deudor de cien ducados de oro.&lt;br /&gt;El marqués, siempre que perdía, se desahogaba denostando a su vencedor, el cual sonreía con mucha flema y continuaba dando bochadas que no dejaban palitroque en pie. ¡Jugadorazo el Palomares!&lt;br /&gt;Entretanto pasó una semana después de roto el compromiso de juego, sin que don Francisco se acordase de pagar los cien ducados, hasta que un día tuvo el soldado la llaneza de recordárselo.&lt;br /&gt;-No le pago al muy fullero- contestó con cólera Pizarro.&lt;br /&gt;-Corriente, señor marqués, no pague usía si no quiere, que habré perdido mi dinero y ganado sus injurias.&lt;br /&gt;Dice Garcilaso que la respuesta le cayó en gracia al gobernador; porque volviéndose al tesorero Riquelme, le dijo riendo:&lt;br /&gt;-Págale a este mozo lo que reclama, y en buena hora sea, que de mi mano no volverá a ver moneda en el boliche.&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="CA"&gt;Y es fama que tanto se sintió humillado en su amor propio de jugador por haber &lt;/span&gt;&lt;span lang="CA"&gt;encontrado maestro, que desde entonces nadie volvió a ver a don Francisco Pizarro bocha en mano&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/754800981678431870-1681623268518360753?l=franchochardiz.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://franchochardiz.blogspot.com/feeds/1681623268518360753/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=754800981678431870&amp;postID=1681623268518360753' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/1681623268518360753'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/1681623268518360753'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://franchochardiz.blogspot.com/2011/02/los-palitroques-desde-fa-tiempos-que-me_18.html' title=''/><author><name>Francho Chardiz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15457870287224720992</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU1VLQS-MgI/AAAAAAAAAME/Sz-abk4nWVI/s220/Foto%2Bblog.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/-TDDRciXgp2Y/TV7wp684z7I/AAAAAAAAARE/UJwcv28kIos/s72-c/P1000627.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-754800981678431870.post-4054871506829143889</id><published>2011-02-05T18:53:00.015+01:00</published><updated>2011-02-07T00:09:24.747+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='La campana de la Carrodilla'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="font-size: 16pt;"&gt;La campana de &lt;personname productid="la Carrodilla" w:st="on"&gt;la Carrodilla&lt;/personname&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU2NS_CWj_I/AAAAAAAAAMk/QtLFxQoR2i8/s1600/P1000527.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU2NS_CWj_I/AAAAAAAAAMk/QtLFxQoR2i8/s400/P1000527.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;En ixa ventaneta de alto de to estaba avans la campana.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Aun estan marcaus los "anclajes" en las dos parés de los laus.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&amp;nbsp;﻿ &lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;﻿ &lt;br /&gt;﻿﻿ &lt;br /&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU2efouJ-ZI/AAAAAAAAAM4/0tMfDMFzojE/s1600/P1000545.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU2efouJ-ZI/AAAAAAAAAM4/0tMfDMFzojE/s400/P1000545.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;En esta foto de toz los edificios per la parte d'atrás&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;se pue ve la ventana don estaba la campana &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;y la espadaña que s'ha feito nueva&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;encima de la iglesia&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿ ﻿ ﻿ ﻿﻿ &lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Cuan los reganos del canal van empezá a da cosechas más seguras y se podeban cultivá cosas que aváns casi no se podeban fe, como remolachas y carbazas, güenos trampos de patatas, panizo y alfalz con muchos cortes per temporada; güeno to lo propio del regano. (Ñabeba alfalz de secano, pero solo se feba un corte, u dos si acompañaba el tiempo). Solo en los Sotos y Riveras se podeban fe estas cosas; pero eran tierras con mucho cascallo y amás se feba mucha yermitú. En los güertos de &lt;personname productid="La Fuente" w:st="on"&gt;La Fuente&lt;/personname&gt;, lo que saliba, era de poca monta. Pos güeno, a lo que iba, esto va representá casi, casi, la ruina de las sierras. Se van dixá de treballá las artiguetas, los faixetóns chicoz, y los sitios q’era más difícil llegaye. Se seguiba metén cereal en las faixas más a mano y se seguiban coguén las olivas y las almendras. Pero tamé e verdá que las espuendas se iban llenán de barceros y a las casetas se les iban caen los tellaus.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU2QT6YNvLI/AAAAAAAAAMo/o8AWRmeLA28/s1600/P1000546.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU2QT6YNvLI/AAAAAAAAAMo/o8AWRmeLA28/s320/P1000546.JPG" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Debaixo del güeco de la ventana de la campana,&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;ñai ixa otra ventana bllanca redonda, qu'e d'un material&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;que dixa pasa la luz, y ilumina el coro de dentro la iglesia.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Güeno pues, a &lt;personname productid="la Carrodilla" w:st="on"&gt;la Carrodilla&lt;/personname&gt; le va pasá tres cuartos de lo mismo. Ya no ñabeba ermitaño. Los edificios, unos se van caé y otros van quedá en muy malas condicións. Solo &lt;personname productid="la Iglesia" w:st="on"&gt;la Iglesia&lt;/personname&gt; y &lt;personname productid="la Casa" w:st="on"&gt;la Casa&lt;/personname&gt; los Amos, se manteniban más u menos ben, aunque con prous goteras.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Ñabeba una campana, que pa se de una ermita, era muy gran. Estaba colgada en una ventana del piso que ñai justo encima del porche de la puerta &lt;personname productid="la Iglesia" w:st="on"&gt;la Iglesia&lt;/personname&gt;, en la paré que da enta la cisterna. Entonces no’n ñabeba pas d’espadaña.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;En ixos tiempos, ñabeba un zagal (güeno, ya estaba en ixa edá que se dixa de se zagal y se fa uno mozo. Un chovenastro, pues), que cada día subiba a paixentá el vacivo per las sierras. Unas veces cerraba en unos corrals y otras en otro. Casi todas las anochecidas, después de cerrá y si no le quedaba demasiau fuera mano; subiba hasta &lt;personname productid="la Carrodilla" w:st="on"&gt;la Carrodilla&lt;/personname&gt; (alguna noche cerraba allí mismo),&amp;nbsp;y baldiaba la campana un raté. (Mira, caprichos que no costán dinés y le feban sentí vida en un llugá que s’habeba quedau muy solo). La puerta de subiye al piso don estaba la campana siempre estaba abierta, como muchas de las dependencias que quedaban en peu. &lt;personname productid="la Iglesia" w:st="on"&gt;La Iglesia&lt;/personname&gt; y &lt;personname productid="la Casa" w:st="on"&gt;la Casa&lt;/personname&gt; los Amos, no. Ixas estaban cerradas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿ &lt;br /&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU2XPqTQBZI/AAAAAAAAAMw/O4bqjzcnQGI/s1600/P1000537.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU2XPqTQBZI/AAAAAAAAAMw/O4bqjzcnQGI/s400/P1000537.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Ixa e la iluminaria que&amp;nbsp;tiene el coro per&amp;nbsp;la ventana redonda cuan le da el sol.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Ñai una puerteta escusada (Se vei una esquineta en la foto), que se comunica con la Casa los Amos.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Per aquí entraban y saliban los "Personajes Ilustres" pa sentí misa sin tení que baixa a'baixo.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ ﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿ &lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Una d’ixas veces ya s’estaba fen oscuro, aun más al entrá en el edificio. Empeza a subí las escaleras y cuan llegaba a la metá, siente que baixaba a to corré un misache. Se pega a la paré pa que no l’atropellase. El otro pasa per debán, escapán como una fuina. Ninguno de los dos van di esta boca e mía.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU2b0bK7qvI/AAAAAAAAAM0/rkzfxYDgO6g/s1600/P1000548.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU2b0bK7qvI/AAAAAAAAAM0/rkzfxYDgO6g/s320/P1000548.JPG" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Esta campaneta se tocaba pa avisá qu'el cura iba a salí&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;de la sacristía pa di la misa.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;¿A que más de cuatro no tos habebaz figau qu'estaba?&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;El pastó, allí mismo s’en va da la güelta sin tocá la campana aquella noche…..y cara pa'stadilla. De tanto en tanto, mirán p'atras, no fuese caso que lo’ncorresen. Pero se vei, que si uno iba’nta’stadilla, el otro iba ent’Aguinaliu, con tal de no trobase.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Al día siguiente, antes de soltá el vacivo, va subí hasta &lt;personname productid="la Carrodilla" w:st="on"&gt;la Carrodilla&lt;/personname&gt; a ve si se veyeba algún rastro de aquel fulano. No va ve pas nada. To estaba igual que siempre.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Aquel pastó, nunca va tení ni idea quí habeba siu semejante misache, ni que podeba fe a’quellas horas per allí.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Francho Chardiz&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/754800981678431870-4054871506829143889?l=franchochardiz.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://franchochardiz.blogspot.com/feeds/4054871506829143889/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=754800981678431870&amp;postID=4054871506829143889' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/4054871506829143889'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/4054871506829143889'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://franchochardiz.blogspot.com/2011/02/la-campana-de-la-carrodilla-en-ixa.html' title=''/><author><name>Francho Chardiz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15457870287224720992</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU1VLQS-MgI/AAAAAAAAAME/Sz-abk4nWVI/s220/Foto%2Bblog.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU2NS_CWj_I/AAAAAAAAAMk/QtLFxQoR2i8/s72-c/P1000527.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-754800981678431870.post-395937749860251124</id><published>2011-02-02T23:00:00.009+01:00</published><updated>2011-02-09T00:02:29.547+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Chulapo: Un cocho conejero'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="font-size: 16pt;"&gt;Chulapo: Un cocho conejero&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TNvod6XYmqI/AAAAAAAAABE/zZtneIqY1mI/s1600/Chulapo.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="262" px="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TNvod6XYmqI/AAAAAAAAABE/zZtneIqY1mI/s320/Chulapo.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Chulapo y alguno de los protagonistas d'esta historia&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Ñabeba en Estadilla un cocho, que teniba fama entre los cazadós de se muy güeno pa los conejos. Ya se sabe que tenine uno así al lau cuan se sale a cazá, e llevá una herramienta casi tan importante como la escopeta.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Se llamaba Chulapo. Era de Lorenzo de Casa Felipa, un cazadó de lo “mejorcito” del pueblo. Feban güena combinación los dos chuntos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Esta historia que tos voy a contá, el protagonista principal e este cocho. Al final, per suerte, to va acabá ben. Voy a comenzá.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Van llegá de Barcelona unos parientes de &lt;personname productid="la Si�a" w:st="on"&gt;la Siña&lt;/personname&gt; Águeda. Eran sobrinos d’ella. Quereban i a Buñero y a &lt;personname productid="la Carrodilla" w:st="on"&gt;la Carrodilla&lt;/personname&gt;; pero no conoceban guaire ben el terreno. &lt;personname productid="la Si�a" w:st="on"&gt;La Siña&lt;/personname&gt; Águeda era medio familia &amp;nbsp;del Siño Francho de Casa Ardós y amás ñabeba prou amistá.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;El Siño Francho teniba una hija y tres hijos:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Rosa, la hija, era la más gran. Estaba casada fuera de casa.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Paco, el que le seguiba, llevaba el empuje de la casa y estaba soltero.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Después veniba Rafel que era el tercero (de homes, el segundo). Era muy cazadó y amigo de Lorenzo, el amo de Chulapo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Per último estaba Joseré, que era el más chicó. Tendría unos 12 años.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TUsJPjrVmnI/AAAAAAAAALY/JKjafC1N9XI/s1600/P1000544.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300" s5="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TUsJPjrVmnI/AAAAAAAAALY/JKjafC1N9XI/s400/P1000544.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Los porches de la Carrodilla&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ ﻿ &lt;personname productid="la Si�a" w:st="on"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;La Siña&lt;/span&gt;&lt;/personname&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt; Águeda&amp;nbsp; va recurrí a su familia de Casa Ardós, a ve si alguno podeba acompañá a sus parientes.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Joseré, ves mañana con ixa chen qu’han veniu de Barcelona. Acompañalos a Buñero y llévate la llave de &lt;personname productid="la Iglesia" w:st="on"&gt;la Iglesia&lt;/personname&gt; de &lt;personname productid="la Carrodilla" w:st="on"&gt;la Carrodilla&lt;/personname&gt; y les n’enseñas tamé—Le dice su pare, el Siño Francho.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Pronto p’el maitino arrancan car’arriba. Joseré se va llevá a Dic. Era’l cocho de su’rmano Rafel. Tamé era muy güeno pa cazá. Cuan llegaban per las eras altas, a punto de salí del pueblo, se les va agregá Chulapo. Se vei que los dos cochos se afalagaban prou al habé iu muchas veces a cazá chuntos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TPlFVtsQerI/AAAAAAAAABw/0VuqES6ir84/s1600/carrodilla3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="266" src="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TPlFVtsQerI/AAAAAAAAABw/0VuqES6ir84/s400/carrodilla3.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;La carrodilla&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Van llegá a Buñero. Se van sentá un raté pa descansá y después cara a &lt;personname productid="la Carrodilla." w:st="on"&gt;la Carrodilla.&lt;/personname&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Era un día de mucha caló. Cuan van entrá en &lt;personname productid="la Iglesia" w:st="on"&gt;la Iglesia&lt;/personname&gt;, van agradecé aquella frescura que ñabeba dentro. Per allí se van está los de Barcelona y Joseré furonián antes de marchá car’abixo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;A Chulapo no lo van torná a ve en to’l camino de baixada; pero Joseré no le va da más importancia, y los forasteros…., que se sabeban ellos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Se vei que como feba mucha caló, el cocho se chitaría dentro de &lt;personname productid="la Iglesia" w:st="on"&gt;la Iglesia&lt;/personname&gt; debaixo bel banco allí a la fresca, esperán pa marchá. Total, que cuan van cerrá la puerta, se va quedá dentro.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Per la noche, Rafel, el hermano cazadó de Joseré le dice:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¿Ha subiu Chulapo con vusatros a Buñero?.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Si, to’l rato ha iu con nusatros; pero en ha ñabiu un momento que ya no l’hen tornau a ve más.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Me dice Lorenzo que esta noche no h’apareciu per casa y que tampoco l’han visto en to’l día. ¿No to lo habrez dixau pas dentro de &lt;personname productid="la Iglesia" w:st="on"&gt;la Iglesia&lt;/personname&gt;?.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Pos, no se….¡A lo milló s’han encadau!—Contesta Joseré, a ve si se libraba de tornaye all’alto.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Mira, mañana que t’acompañe Danielón, y vaz a ve si sa quedau encerrau—(Danielón era el milló amigo de Joseré y de la misma edá).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TRfQMUKBiaI/AAAAAAAAAEk/sGOT30IM1TQ/s1600/Cruceta+Carrodilla.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TRfQMUKBiaI/AAAAAAAAAEk/sGOT30IM1TQ/s320/Cruceta+Carrodilla.jpg" width="211" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Cruceta vieja de la Carrodilla&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;P’el maitino otra vez car’arriba. Llegan a la pllaceta de &lt;personname productid="la Carrodilla" w:st="on"&gt;la Carrodilla&lt;/personname&gt; y se sentan en los banquilez de la cruceta.(Estaba enta’l otro lau de don está hoy y era muy antigua).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;En aquellos tiempos, &lt;personname productid="la Carrodilla" w:st="on"&gt;la Carrodilla&lt;/personname&gt;, estaba muy abandonada. Se habeban caiu algunos edificios, otros estaban en muy malas condicións. Solo &lt;personname productid="la Iglesia" w:st="on"&gt;la Iglesia&lt;/personname&gt; y &lt;personname productid="la Casa" w:st="on"&gt;la Casa&lt;/personname&gt; los Amos se conservaban regular, aunque con goteras per toz los laus. No subiba pas casi ninguno en to’l año, sino era pa fechas muy señaladas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Per ixo, los dos zagals, veyén aquella soledá y to medio espaldau, les daba no se qué acercase y van empezá a gritá desde la cruceta:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¡¡Chulapo!!—Nada—¡¡Chulapo!!—El cocho en dentro &lt;personname productid="la Iglesia" w:st="on"&gt;la Iglesia&lt;/personname&gt;, estaría moven la coda y pensán—(Ahora vienen a soltame)—Pero claro, no ladraba pas, que era lo que los zagals se pensaban que faría.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Güeno, tendrén que entrá—Dice Joseré. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;S’acercan mirán enta toz los laus. Las piernas y los dientes de Danielón se moveban con una tiritera, que no era de frío precisamente. A Joseré, poco más u menos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TUsMoZB-CRI/AAAAAAAAALc/Ytqg3Oqy5Js/s1600/P1000539.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300" s5="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TUsMoZB-CRI/AAAAAAAAALc/Ytqg3Oqy5Js/s400/P1000539.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Detras de ixa puerta,&amp;nbsp;que e la de la Iglesia,&amp;nbsp;se va quedá chulapo encerrau&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Cuan meten en la cerralla aquella llave (qu’era casi tan gran como el batallo la campana), to resona per dentro &lt;personname productid="la Iglesia" w:st="on"&gt;la Iglesia&lt;/personname&gt; y Danielón arranca a corré enta fuera. Claro, Joseré detrás.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¿Per qué tas metiu a corré?.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Sabes…., no se, m'ha paeciu que arrastraban cadenas per dentro &lt;personname productid="la Iglesia." w:st="on"&gt;la Iglesia.&lt;/personname&gt; ¿No'n ñabrá pas algun’ánima en pena del Purgatorio?—Solo les va faltá mentá a las ánimas. ¡Con el miedo que ya llevaban!.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Oye, mira, ¿Sabes qué?. Les dirén que allí no estaba, y tié que se verdá perque no sa sentiu pas…..Habese gritau ¿no?—Va di Danielón.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Güeno…vale, au que mon irén. ¡Oye! ¿Y la llave?. S’ha quedau en la puerta. Ñai que recogela, sino ya mos podén prepará—Contesta Joseré.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;S’acercan los dos chuntos (no se si pa dase “valor u miedo”), sacan la llave y arrancan a corré cara ent’abixo per monte a través, in per Mentirosa.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TOa98-bVf4I/AAAAAAAAABs/sQ85HmTX9Vw/s1600/La+Carrodilla+0+.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="247" ox="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TOa98-bVf4I/AAAAAAAAABs/sQ85HmTX9Vw/s400/La+Carrodilla+0+.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Un pastó (el Siño Capella) con el ganau aquí devan y la Carrodilla allá detrás&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Al pasá per la sierra de Casa Romeré estaba Candido, el amo, mantornán los barbechos pa i preparán la sementera. Cuan iba Candido en el surco de culo, los dos zagals se meten en la caseta y encontran l’alforcha colgada en una estaca. Miran lo que ñabeba y encontran una chulla magro. La parten y se comen la metá cada uno. ¡O chiquez. Después de to lo qu’han pasau, la fame va ganán terreno!.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Se vei que per la noche, cuan Candido va llegá a casa, le dice a la mullé.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Hoy no m’has metiu pizca en la ciambrera.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Ya lo creigo, una güena chulla magro te metiu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Pos allí no ñabeba nada…..&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Así se van quedá sin sabé que habeba podiu pasá.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Los dos zagals llegan por fin a casa y Rafel les pregunta:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¿Lez trobau?.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —No, allí no’staba pas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Güeno, pos será ixo, s’habrá encadau encorrén a bel conejo—Dice Rafel—Ya l’en diré a Lorenzo que no lez trobau.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TUs7w6vXG8I/AAAAAAAAALg/ATC3x7buE5s/s1600/P1000533.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TUs7w6vXG8I/AAAAAAAAALg/ATC3x7buE5s/s400/P1000533.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Pllaceta que queda en dentro de los edificios&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Al cabo d’una semana u per astí, el Siño Tomás el crabero, estaba paixentán per los alrededós de &lt;personname productid="la Carrodilla" w:st="on"&gt;la Carrodilla&lt;/personname&gt; y va sentí unos ladridos prou apagaus. S’acerca a la puerta &lt;personname productid="la Iglesia" w:st="on"&gt;la Iglesia&lt;/personname&gt; y se da cuenta que Chulapo estaba dentro. (Ya habeba sentiu contá que s’habeba perdiu). Aquella noche, después de cerrá, se llega a Casa Felipa pa avisá a Lorenzo:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Mira que teniz a Chulapo dentro &lt;personname productid="la Iglesia" w:st="on"&gt;la Iglesia&lt;/personname&gt; de &lt;personname productid="la Carrodilla." w:st="on"&gt;la Carrodilla.&lt;/personname&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¡¡Me cagüen los críos…!!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Aquella misma noche van cogé , Lorenzo, Rafel y dos amigos más, tamé cazados, y con las escopetas al hombro, cara a &lt;personname productid="la Carrodilla. Cuan" w:st="on"&gt;&lt;personname productid="la Carrodilla." w:st="on"&gt;la Carrodilla.&lt;/personname&gt; Cuan&lt;/personname&gt; llegan a la puerta dicen:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Ojo que podría está rabián…., tantos días sin bebé.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Con mucho tiento, abren un poqué la puerta habé si daba señal d’algo raro. Con una linterna que llevaban, van ve qu’el cocho moveba la coda sin señal de nada más. Estaba fllaco como una estraleta.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Ya habeban preparau una caldereta con aigua y pan remuixau pa que bebese y comese algo sin escanase. Según van podé ve después, el pobre animal habeba sobreviviu bebén en la pila del aigua bendita (no se pas como se las apañaría pa llegaye; pero la necesidá fa milagros), y tamé mordisquián las velas de sebo que ñabeba en aquellos tiempos. (“Por cierto”, que feban mucha peste y fumerra cuan ardeban).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Al día siguiente, ¡menudo sainete en Casa Ardós!.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¡¡Pero si vaz tení miedo, haberlo dicho. No habese pasau nada; pero di que no'staba….!!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Los zagals, ya van pensá más de cuatro veces contá la verdá; pero al final no s’atreveban.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;El cocho en unos pocos días se va recuperá prou ben y va podé torná a salí de cacera.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TUs9Q8x7zQI/AAAAAAAAALk/gFer7FMK5U8/s1600/P1000536.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TUs9Q8x7zQI/AAAAAAAAALk/gFer7FMK5U8/s400/P1000536.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;La Virgen de la Carrodilla hoy&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Esta historia que tos he contau e verdá como la vida misma, en lo que me paece que m’entivocau son los nombres de las personas y las casas. A veces la memoria me va fallán. Ya me perdonarez. De todas formas lo que importa e la historia y ixa va se así de pe a pa.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Francho Chardiz&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/754800981678431870-395937749860251124?l=franchochardiz.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://franchochardiz.blogspot.com/feeds/395937749860251124/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=754800981678431870&amp;postID=395937749860251124' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/395937749860251124'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/395937749860251124'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://franchochardiz.blogspot.com/2011/02/chulapo-un-cocho-conejero-chulapo-y.html' title=''/><author><name>Francho Chardiz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15457870287224720992</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU1VLQS-MgI/AAAAAAAAAME/Sz-abk4nWVI/s220/Foto%2Bblog.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TNvod6XYmqI/AAAAAAAAABE/zZtneIqY1mI/s72-c/Chulapo.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-754800981678431870.post-6200381716147715238</id><published>2011-01-12T20:01:00.002+01:00</published><updated>2011-02-11T23:42:54.167+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Noche de ánimas'/><title type='text'>Noche de ánimas</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TOWGtZ1VS7I/AAAAAAAAABY/ZajoTTTmn54/s1600/Escanear.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="234" ox="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TOWGtZ1VS7I/AAAAAAAAABY/ZajoTTTmn54/s320/Escanear.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;La familia del Siño Toné y algunos criaus.&lt;/b&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Fa años, &lt;personname productid="la Carrodilla" w:st="on"&gt;la Carrodilla&lt;/personname&gt; era un sitio de mucho trajín. Estaban los ermitaños que viviban allí y eran los encargaus de vigilalo to. Cuidaban &lt;personname productid="la Iglesia" w:st="on"&gt;la Iglesia&lt;/personname&gt; y la casa los amos. Éstos eran cuatro de los ricos del pueblo, que la van comprá después de &lt;personname productid="la Desamortizaci�n" w:st="on"&gt;la Desamortización&lt;/personname&gt; de Mendizábal, per allá per metá del siglo XIX. Dicen que lo van fe pa que &lt;personname productid="la Virgen" w:st="on"&gt;la Virgen&lt;/personname&gt; quedase en manos de la chen de Estadilla y no caese en manos de forasteros. (Ixo he sentiu contá….. Y a lo milló va se así).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Tamé se encargaban de treballá las tierras. Ñabeba muchismas. Se treballaba hasta el Campo &lt;personname productid="la Basa" w:st="on"&gt;la Basa&lt;/personname&gt;, all’alto casi en Buñero. Este Campo &lt;personname productid="la Basa" w:st="on"&gt;la Basa&lt;/personname&gt; era muy güena tierra y se sacaba mucho grano. Teniban gente pa fe todas las faenas, braceros, boyeros, pastós, craberos, zagals pa cuidá los corderos ….. Casi toz viviban allí. Tamé feban de fonda pa tratantes y chen que subiban cara a Chuseu y hasta Benabarre. (Pa i a’guinaliu desde Estadilla, se iba per la sierra Périz y a Calasanz, en Mentirosa, se desviaban per la canal de la sierra Tringols).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;﻿﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TQpsFkOwM8I/AAAAAAAAACc/G6J0lWmxxFM/s1600/carrodilla4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TQpsFkOwM8I/AAAAAAAAACc/G6J0lWmxxFM/s1600/carrodilla4.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;La Carrodilla.&amp;nbsp; Foto cedida p'el Cafetero&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;http://www.cafetero.net/&lt;/td&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿ &lt;br /&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;O sea, se achuntaban güena colla cada noche pa dormí. Una d’ixas noches, habeban acabau de cena y estaban recogius, fen un poco de tiempo antes de isene a la cama.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-MZsMfbfUs4o/TVW5TU2BGPI/AAAAAAAAAQo/eD_hT5-osQM/s1600/P1000541.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-MZsMfbfUs4o/TVW5TU2BGPI/AAAAAAAAAQo/eD_hT5-osQM/s400/P1000541.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;La puerta de fierro que van llama la primera vez.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Aun se veyen los amarres del picaporte que mos van furta.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;/div&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Bom, bom, bom—Sienten que llaman con el picaporte de la puerta de fierro de los porches. (El mismo picaporte que mos van furtá muchismos años después)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¿Qui llama a’stas horas?—Va i alguno a preguntá, sin abrí la puerta. Un cocho muy rabioso que teniban pa vigilá, allí chitau sin fe mención de nada.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-N16lhIG_3aw/TVW68KQKIeI/AAAAAAAAAQs/yVcRtzRCebQ/s1600/P1000543.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-N16lhIG_3aw/TVW68KQKIeI/AAAAAAAAAQs/yVcRtzRCebQ/s400/P1000543.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;La misma puerta de fierro, veyense un trozo de los porches&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Pos no ñai ninguno…..—Dice al torná.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Que raro, el cocho sin movese—Comenta el Siño Toné, que era el ermitaño.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Al poco rato, per la puerta del forno.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Bom, bom, bom—Otra vez.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Ya voy yo—Dice el Siño Toné, cogén la escopeta d’un caño que teniba.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¿Qui llama?—Abre la puerta y se asoma con la escopeta preparada—Ninguno, y el cocho to llargo sin da señal de nada. Esto…, esto e muy raro—Pensa&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Un raté después.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Bom, bom, bom—Ahora per la puerta los corrals.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="font-size: x-small;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TQpuFDTmrfI/AAAAAAAAACg/XrAy4U3Jz7s/s1600/Iglesia+Carrodilla.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TQpuFDTmrfI/AAAAAAAAACg/XrAy4U3Jz7s/s1600/Iglesia+Carrodilla.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;Iglesia de la Carrodilla. Foto cedida p'el Cafetero&lt;/b&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Ya to’l mundo se va movilizá. El Siño Toné con la escopeta, otros con forcas de fierro, otros con cuchillos y navallas. Tamé van lleva’l cocho. Van cogé candils y van salí afuera. Van da la güelta a to &lt;personname productid="la Iglesia" w:st="on"&gt;la Iglesia&lt;/personname&gt; y a la casa. No van ve rastro de ninguno.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;S’en tornan enta entro, lo cerran to ben, y esperan a ve que pasaba. Cuan ya llevaban un rato y no van sentí nada más, deciden isene a la cama (….que dormise el que podese).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Ñabeba un pastó que viviba en Estadilla, perque teniba casa, mullé y hijos. Cada anochecida marchaba ent’abaixo, pa torná a punto día a soltá.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;—¿Sabez qui s’ha muerto esta noche?—Comenta solo al llegá—El agüelo Casa Chias—(Era uno de los cuatro amos que teniba &lt;personname productid="la Carrodilla" w:st="on"&gt;la Carrodilla&lt;/personname&gt;)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¡Ya’sta!—Dice el Siño Toné—Ixo ha siu qu’anoche, la suya ánima, antes d’isene p’al otro mundo, ha veniu a despedise de &lt;personname productid="la Virgen." w:st="on"&gt;la Virgen.&lt;/personname&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TQpvVyMtXJI/AAAAAAAAACk/llVOSDZZhhQ/s1600/Virgen+de+la+Carrodilla.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TQpvVyMtXJI/AAAAAAAAACk/llVOSDZZhhQ/s1600/Virgen+de+la+Carrodilla.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;Virgen de la Carrodilla. Foto cedida p'el Cafetero&lt;/b&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Los que creigaz en estas cosas, aquí en teniz una más, y los que no….. pos güeno, pensaz lo que queraz. Yo ni saco ni meto nada a la historia, solo la conto como me la van contá.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Francho Chardiz&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/754800981678431870-6200381716147715238?l=franchochardiz.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://franchochardiz.blogspot.com/feeds/6200381716147715238/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=754800981678431870&amp;postID=6200381716147715238' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/6200381716147715238'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/6200381716147715238'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://franchochardiz.blogspot.com/2011/01/noche-de-animas.html' title='Noche de ánimas'/><author><name>Francho Chardiz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15457870287224720992</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU1VLQS-MgI/AAAAAAAAAME/Sz-abk4nWVI/s220/Foto%2Bblog.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TOWGtZ1VS7I/AAAAAAAAABY/ZajoTTTmn54/s72-c/Escanear.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-754800981678431870.post-118461202851110860</id><published>2011-01-03T23:31:00.003+01:00</published><updated>2011-02-11T23:50:06.951+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Al salí de la&apos;scuela'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: large;"&gt;Al salí de la'scuela&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TRjgEBoQRrI/AAAAAAAAAEw/ozAHic_VsKI/s1600/Portada.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TRjgEBoQRrI/AAAAAAAAAEw/ozAHic_VsKI/s400/Portada.jpg" width="352" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="font-size: 16pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Cuan eran críos, pasaban casi to’l día en la escuela. A unos mos gustaba más y a otros menos. Pero lo que a toz mos feba ben contentos, era cuan llegaban las vacacions del verano, y aunque mos mandaban algunos deberes pa fe, podeban dedicamos a lo que más mos gustaba: Chugá. Y no quiero di que in a la‘scuela no podesen felo, que sí lo feban, ¡y mucho!.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;﻿﻿ &lt;br /&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Casi toz los días, cuan las tardes eran más llargas y aun quedaba sol, después de salí de la’scuela, mon iban a casa, dixaban la cartera, cogeban la merienda, y comenla, comenla ya estaban en la calle otra vez.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TSHLzvgM9MI/AAAAAAAAAFI/ZOzVI5m-0j8/s1600/Escuelas1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="212" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TSHLzvgM9MI/AAAAAAAAAFI/ZOzVI5m-0j8/s320/Escuelas1.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Las escuelas, casi, casi, como eran&amp;nbsp;en&amp;nbsp;esta historia&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Tamé dependeba de los deberes que mos habesen metiu pa f’en casa. Ñabeba alguna vez, ben perque tenise el día torciu el maestro, u perque nusatros habesen feito alguna trastada, se “pasaba” en la cantidá de deberes que mos mandaba. Y nusatros mos las teniban qu’apañá pa felos p’al día siguiente, y claro, podé chugá.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;M’acordo que esto mos va pasá algunos días seguius. Mos meteba no se cuantas sumas, multiplicacións y divisións d’ixas tan llargas y teniban que pasamos mucho rato pa felas. Las escribiba en la pizarra y toz copiaban las mismas cuentas pa fe.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;¿Que se mos va ocurrí a nusatros?.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Pos muy fácil. Mon iban unos cuantos al salí de la’scuela a la era la Col, detrás de la fábrica’l Barón. Cada uno feba una cuenta distinta y después mos las copiaban. Así, acababan en un santiamén y mon podeban i a chugá.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;﻿ &lt;br /&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TSHNOn2okrI/AAAAAAAAAFM/3zyDOdjoS20/s1600/Escuelas+y+Cruz+de+la+Basa.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="236" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TSHNOn2okrI/AAAAAAAAAFM/3zyDOdjoS20/s400/Escuelas+y+Cruz+de+la+Basa.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Escuelas y Cruz de la Basa&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ ﻿ &lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Pero claro, el maestro era más llargo que nusatros y pronto mos va cogé. Tamé de la forma más fácil. Sacá to las cuentas sin entivocamos ninguno, era ben difícil. Cuan pasaba, toz teniban el mismo fallo en el mismo sitio. Resultau final: Escribí 100 veces “No volveré a copiar los deberes con mis compañeros”.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Pa fe este “castigo” se necesitaba mucho papel y ixo costaba dinés. Pa no gastá tanto, ñabeba veces que pasaba un’avioneta tirán papels de propaganda (casi siempre era de “La quincena blanca de los Almacenes de San Pedro” de Barbastro). Estos papels solo estaban escritos per una cara y per la otra la podeban fe serví. Los zagals iban a recogelos y mos feban unas libretetas con un montoné, cusinlos per un lau. Tamé mos serviba pa “escribí en sucio”.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Aunque de vez en cuando mos castigaban, tampoco eran muchas, y miedo a i a la’scuela no’n teniban pas brenca, per ixo la fuineta no se feba desmasiau. Pero se de uno que la va fe&amp;nbsp; un día per la tarde. No s’habeba estudiau la leción que l’habeban metiu. Era la primera vez que la feba, y me paece que tamé va se la última per lo mal que lo va pasá. Como era tan primerizo en estas cosas, se v’amagá detrás del llatonero de la era Pera. Ben cerqueta de la’scuela, y allí se va’stá las dos horas que duraba la clase per la tarde, con más miedo qu’alma. Cuan van salí los otros zagals, él se v’achuntá con ellos como si tamé salise de dentro..., y pa casa. ¡Pero ay chiquez!. Este zagal teniba un’agüela que viviba en el Portal del Sol y desde la parte d’atrás de la casa se veyeba la era Pera. Lo mira un raté y se dice pa ella:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Pos si ixe zagal qu’está detrás del llatonero e mi nieto. ¿Pos qué debe d’está fen astí?.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Enseguida se va da cuenta que lo que estaba fen era amagase. Entonces l’en va di a la mare.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; — Oye, qu’he visto al zagal esta tarde sin i a la escuela.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;La mare como sabeba que aquel crío no era pas de fe fuinetas ni trastadas, le va i sacán poqué a poqué to la verdá. Y sin gritos ni castigos v’acabá aquella historia. Un día este zagal me lo contaba a yo, to satisfecho de como habeba siu su primera y última fuineta.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-6G43e7BzsgE/TVW8e168SCI/AAAAAAAAAQw/eJX1OamhkxU/s1600/Estadilla+hasta+el+Pueyo.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="265" src="http://2.bp.blogspot.com/-6G43e7BzsgE/TVW8e168SCI/AAAAAAAAAQw/eJX1OamhkxU/s400/Estadilla+hasta+el+Pueyo.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Vista ven maja de Estadilla feita p'el Cafetero. Alla al fondo se vei hasta el Pueyo de Barbastro&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Uno de los chuegos que más se feban después de salí de la’scuela u en las vacacións, era chugá a la pilota.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Ñabeba tres sitios que eran los más aparentes pa felo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;El milló de toz, la era Heredia. Era gran (llarga y ancha), sin esturbos, y lo principal, era difícil que se mos aventase. Per detrás de una de las porterías, podeba i a pará a las faixas del Maturro, de don se recogeba deseguida. Per la otra estaban los tellaus de los palleros de Garoz y de Llinzols; pero como feban baixada a favor d’on veniba la pilota, siempre acababa caen p’el callizo los corrals.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Otro la era Castillo. Tamé estaba prou ben, era llarga, pero no tan ancha. Teniba algún inconveniente. Como eran dos eras, una a’lau de la otra, en tiempos, habeban estau separadas per unas llosas metidas drechas. Ya no’n quedaban más qu’en un lau unas poquetas. Aquí la pilota siempre entrepuzaba. Otro problema más gordo, era que se mos aventaba más fácil. Si caeba al ferriñal del Morero no pasaba nada, se iba a buscá y ya’stá; pero detrás de una de las porterías ñabeba dos tellaus d’on la pilota, muchas veces, se quedaba parada en las piedras d’aguantá las tellas del ráfil. ¡A’scalá per la paré pa subí a cogela!. Qui l’aventaba teniba que i a buscala; pero cuan se quedaba en el tellau, teniba que subí el más atreviu. Lo peor era cuan caeba en el corral descubierto de Cecllé. Aqui s’acababa el partido. Pa recuperala teniban que esperá que los amos isen a da de comé a las gallinas, que a veces era el día siguiente. ¡Alguuuuna vez se va atrevé a brincá pel tellau el más estalentau, arriesganse a tomá mal!.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;El tercero era el mismo patio de la’scuela. Éste era el que menos mos gustaba. Aquí la pilota no se mos aventaba a ningún sitio; pero el suelo pa chugá era’l peor. En la metá d’abaixo ñabeba yerba, que per un lau estaba ben, pero cuan se feba alta, se frenaba la pilota y toz los críos iban a ve qui le daba la patada más fuerte. Mos amontonaban y acababan paecén que chugaban al “rugbi”, ixa cosa americana que los chugados s’afaixinan como la garba. Otro problema del patio, .... la otra metá estaba llena de piedretas. Si te caebas u el portero se tiraba pa fe una parada, se mos cllavaban per los brazos u piernas y saliban escalabraus.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TRjeUmDjBbI/AAAAAAAAAEs/d_eylI0efjQ/s1600/Calle+May%25C3%25B3.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="212" src="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TRjeUmDjBbI/AAAAAAAAAEs/d_eylI0efjQ/s320/Calle+May%25C3%25B3.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Calle Mayó.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Esta e la calle que más críos recogeba&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;cuan saliban de la'scuela&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Foto cedida p'el Cafetero&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Otro sitio que muy pocas veces iban, era’l campo de Llenguateras, el que chugaban los grans. Estaba más lejos. El suelo tamé estaba lleno de piedretas, y lo peor de to, que como era tan gran y los críos correban siempre detrás de la pilota, como los galgos detrás de la lliebre, cuan habebas feito dos carreras de punta a punta del campo, te tenibas que sentá pa cogé aliento.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;﻿﻿ &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;﻿﻿ &lt;br /&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Pa fe los equipos, lo milló era que ñabese más de 10 zagals y másimo 20. S’eslegiban dos capitáns, uno pa cada equipo, y ellos iban escogen, alternanse, un chugadó cada vez. Los primeros en eslegise eran los millós y al final quedaban los más patosos. Per ixo, aunque fuesen non, no teniba importancia; el último lo mismo daba que chugase en un bando como en otro.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Todas estas historias y cuentos procuro qu’el fundamento vienga&amp;nbsp; de los recuerdos (Míos y de otros que me los contan). Pero no quiero pas dixá de nombrá a los que padecen ixa terrible enfermedá, que dixán el cuerpo vivo, va apagán poco a poco ixos recuerdos, hasta felos desaparecé de’l to. Los que tiengaz la suerte de podelos tení, alguna noche cuan no podaz dormí, fezne un repaso. &lt;b&gt;¡¡ Escogez los que no tos feigan sufrí !!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Francho Chardiz&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/754800981678431870-118461202851110860?l=franchochardiz.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://franchochardiz.blogspot.com/feeds/118461202851110860/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=754800981678431870&amp;postID=118461202851110860' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/118461202851110860'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/118461202851110860'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://franchochardiz.blogspot.com/2011/01/al-sali-de-lascuela-cuan-eran-crios.html' title=''/><author><name>Francho Chardiz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15457870287224720992</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU1VLQS-MgI/AAAAAAAAAME/Sz-abk4nWVI/s220/Foto%2Bblog.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TRjgEBoQRrI/AAAAAAAAAEw/ozAHic_VsKI/s72-c/Portada.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-754800981678431870.post-8510279976383219622</id><published>2011-01-01T13:47:00.006+01:00</published><updated>2011-03-19T23:25:47.387+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='M&apos;acordo'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span style="font-size: large;"&gt;&lt;b&gt;M'acordo&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TOaxk0_DDHI/AAAAAAAAABc/AG277YlDeNs/s1600/Calle+San+Juan.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="320" ox="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TOaxk0_DDHI/AAAAAAAAABc/AG277YlDeNs/s320/Calle+San+Juan.jpg" width="222" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Calle San Juan.&lt;/span&gt; &lt;/b&gt;&lt;br /&gt;(Del libro Memorial de Luz. Autor: Xavier Bayle)&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;M’acordo…. que pa las tardes del verano, p’allá cuan el sol baixaba un poqué, s’achuntaban en la’squina de casa Belló, a’lau de la pllaceta Marro y la calle San Juan, un corro mullés. &amp;nbsp;La metá enta la calle y la otra metá enta la pllaceta. D’ixa manera les correba una brenqueta d’aire. &amp;nbsp;Las de más virtú, se estaban enta la calle y las otras enta entro, que les rompese un poqué ixe aire, y no les dase tan espllateras.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;M’acordo…. que todas feban alguna cosa: unas filaban, otras ganchillo, otras calceta, otras cusiban (pero no m’en acordo pas que cusisen los malacatóns de los calcetíns, ixo se dixaba pa felo en casa). &amp;nbsp;Tamé ñabeba qui feba encajes de bolillos. ¡ Feban unas puntillas que tiraban p’atrás!. ¡Y veyeles los dedos ....! ¡Como los moveban! ¡Ni los podebas seguí con los ojos!. Como me gustaba miralas.....y sentí aquel cic, clic, clic,&amp;nbsp; que feban los bolillos chocán al cruzalos. Tan zagalé qu’era y ya me quedaba encantau.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;M’acordo.... q’estaba &lt;personname productid="la Si�a Vicenta" w:st="on"&gt;la Siña Vicenta&lt;/personname&gt; casa Cortinas, que mos diba:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt 35.25pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;—Venga zagals y zagalas — (que ñabeba güena recua en aquella redolada) — sentatos que tos voy a contá un cuento&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt 35.25pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Y ya mos veis a toz corrén pa cogé el milló sitio a’lau d’ella. Lo esbolotaus qu’eran toz y cuan mos diba ixo, no se sentiba una mosca. Mos achocaban y allí en el suelo, fen corro, mos sentaban.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Mientras iba contanmos las cosas que les pasaba, pues... a:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Manolé de casa tal, cuan iba a soltá las güellas pa paixentá per las Valetas....&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Otro día era:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Joseré cuan iba a llená el sillón de aigua fresca a Mazas....&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Y güeno, to aquello que mos querese contá.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;M’acordo.... que los contaba tan ben, que mos teniba allí quietos sin movemos. Amás, amás, querén nusatros que no s’acabase mai. Si te mirabas la cara de toz, veyebas:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Unos, no sacaban los ojos de &lt;personname productid="la Si�a Vicenta." w:st="on"&gt;la Siña Vicenta.&lt;/personname&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Otros, su mirada estaba perdida en ixe mundo de sueños al que mos llevaba.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Tamé ñabeba qui se meteba el dedo per la nariz habé que trobaba.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Y ñabeba otros, que cuan la historia era un poqué de miedo u de “suspense”, se retorceban las manos y feban muecas con los morros, como si to aquello estase pasanle a él.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Pero esto de queré contamos cuentos no pasaba muy a menudo.... A veces mos acercaban unos cuantos y le diban:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Siña Vicenta, cóntemos un cuento.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Y ella mos contestaba:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Hoy no ñai cuento— Y mos esfurriaba— Venga a chugá per astí.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Y nusatros, ya lo creigo que mon iban a chugá. ¡Era lo que milló sabeban fe!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;M’acordo....que teniban tres sitios en que estaban más a menudo:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVKSz9ySPbI/AAAAAAAAAPE/ilQY1u4SCtI/s1600/P1000510.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVKSz9ySPbI/AAAAAAAAAPE/ilQY1u4SCtI/s400/P1000510.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Casa Marro con la calle San Juan y la pllaceta cuan la estaban pavimentan&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Uno, la calle San Juan. Aquí, chugaban a las carpetas, a la “una anda la mula” a la pilota-mano contra la paré casa‘l Barón. Tamé chugaban con las zagalas (poqué; pero alguna vez lo feban). Con ellas chugaban al cuadro l’avión, a la comba. ¡Hay chiquez, a la comba!. ¡Como se mon reiban de nusatros!. Lo patosos qu’eran. Y ellas lo mismo entraban pe’l drecho como pe’l revés, lo mismo brincaban dos como tres a la vez. Se cogeban las faldetas con la mano, pa’ntrá y pa salí, que no se les llevantasen con la cuerda.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="border: medium none; text-align: center;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TOazj1FpGJI/AAAAAAAAABg/cEs2S59tCyg/s1600/Trinquete.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="233" ox="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TOazj1FpGJI/AAAAAAAAABg/cEs2S59tCyg/s320/Trinquete.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;El trinquete&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; El segundo era el trinquete, pa los grans, &lt;personname productid="la Iglesia Pilatos" w:st="on"&gt;&lt;personname productid="la Iglesia" w:st="on"&gt;la Iglesia&lt;/personname&gt; Pilatos&lt;/personname&gt;; pero pa nusatros siempre va se el trinquete. Ixe sitio era el favorito pa los zagals. Mos sentiban menos vigilaus, y podeban fe cosas sin que mos gritasen. Pero, gritamos... ¡ya lo creigo que mos gritaban de i allí!. Como no mos iban a gritá con aquellas parés llenas de chesencos a medio caé. Aquellos dos arcos que cruzaban d’un lau al otro, all’alto casi en el cielo, en un equilibrio que se podeba cruixí en el momento menos pensau, aquel forau que daba al güerto los flares y que ñabeba que brincá enta un suelo fen baixada... ¡Y los barrotes de fierro que ñabeba enta una de las esquinas a modo de escalera!. Una escalera que subiba ent’alto y no iba a pará a ningun sitio. Yo penso que aquí va tení que treballá de valiente “el Angel de &lt;personname productid="la Guarda" w:st="on"&gt;la Guarda&lt;/personname&gt;”, ixe, que dicen, &amp;nbsp;toz los crios tienen; perque nunca, que yo m’acorde, va pasá nada; aparte bella nafradura.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Y el tercero eran las eras altas. Aquí mon iban a espadiá, a chugá a vaqueros. Güeno, acostumbraba a sé el “campo de batalla”. Pero ojo, no siempre estaban en guerra. Tamé chugaban a la pilota en la era el Gallo. Y ya podeban rezá pa cuan brincaba enta’l camino el cementerio, no cogese el camino de Mazas, pe’l lau la era el Alfarero.... perque pa cogela, ¡te gibo!, como ñabeba que corré p’alcanzala.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Otra cosa que ñai que nombrala aparte, perque se feba lo mismo en las eras, como en la calle San Juan, como en &lt;personname productid="la Morera" w:st="on"&gt;la Morera&lt;/personname&gt;, u en cualquier sitio, e: fe roda la rueda u el aro. Ñabeba los que teniban una rueda ben güena (muy poquez), que era ben feita de redondillo soldau, ben chulo, y pa llevala un gancho que tamé estaba feito ben aparente. Ixos lo teniban u ben perque sus pares eran muy mañosos u perque tenisen influencia con bel ferrero. Y después estaban los que llevaban un aro qu’era de la parte d’abaixo de bel cocio de zinc viejo y foradau que mos habrían encontrau per &lt;personname productid="la Morera" w:st="on"&gt;la Morera&lt;/personname&gt; u en alguna casa que lo tenisen pa tirá. El gancho pa felo rodá era, casi siempre, un alambre, a veces doble y retorciu pa dale más fuerza; ¡pero chiquez!,... los que usaban este aparato penaban más qu'el siño Filsibetas con el burro. Entonces teniban que femos muy, muy amigos, de los que teniban la rueda güena pa que mos la dixasen bel raté. (Y es que ñabeba amigos y muy, muy amigos).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Y ya p’acaba he de di, que estos son solo algunos de los chuegos de aquellos tiempos y que la llista de toz sería tan gran.... que güeno, ¿pa que seguí?. Solo di que la capacidá de fe un chuego de cualquier cosa era muy gran. El no tenilo pas to feito, como más u menos pasa hoy, mos feba esmolá el ingenio.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Francho Chardiz&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/754800981678431870-8510279976383219622?l=franchochardiz.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://franchochardiz.blogspot.com/feeds/8510279976383219622/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=754800981678431870&amp;postID=8510279976383219622' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/8510279976383219622'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/8510279976383219622'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://franchochardiz.blogspot.com/2011/01/macordo-calle-san-juan.html' title=''/><author><name>Francho Chardiz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15457870287224720992</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU1VLQS-MgI/AAAAAAAAAME/Sz-abk4nWVI/s220/Foto%2Bblog.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TOaxk0_DDHI/AAAAAAAAABc/AG277YlDeNs/s72-c/Calle+San+Juan.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-754800981678431870.post-2713658522251890717</id><published>2011-01-01T13:21:00.015+01:00</published><updated>2011-06-10T00:51:07.206+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='La fuente Rosalía'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;span style="font-size: large;"&gt;&lt;b&gt;La fuente Rosalía&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div class="separator" style="border: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TNr2ksjnB1I/AAAAAAAAAA8/bui-GRckPYg/s1600/paco.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="307" px="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TNr2ksjnB1I/AAAAAAAAAA8/bui-GRckPYg/s320/paco.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="" style="border: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: large;"&gt;Paquito, el de Alfaro&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="" style="border: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;Del libro: Memorial de luz (Autor Xavier Bayle)&lt;/div&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="font-size: 16pt;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="font-size: 16pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Antes de que fesen el canal que rega los Pllanos y las Cremadas, los Camedianos y las Nogueras, eran fincas que si el año acompañaba y lloveba cuan tocaba, aun se sacaba pa i tirán. Tamé del pueblo ent’abaixo ñabeba prous viñas d’on saliba güen vino.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVBMRsG2IAI/AAAAAAAAANs/H3AmSDBD6JU/s1600/P1000578.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVBMRsG2IAI/AAAAAAAAANs/H3AmSDBD6JU/s400/P1000578.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;La caseta de la sierra Alfaro y al fondo el Solano&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;span lang="ES-TRAD"&gt;A partí del año 1878, u per astí, va vení y se va’stendé per toz los llugás la filoxera que malmeteba ixas viñas (a Estadilla, aun va tardá en llegá). Tamé se van achuntá unos años de sequía y to barrexau, chunto con que ñabeba tierras malotas per ixa zona, se consideraba que las fincas güenas estaban en la sierra, que era más frescal. Se cogeban olivas, almendras y grano. Tamé ñabeba mucho ganau (güellas y crabas).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;﻿﻿ &lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Se treballaban toz los rincóns en don ñabese un poqué de tierra. A veces se feba una paré de piedras pa tení un faixetón, en don, a lo milló, solo ñabeba una olivera y con el terreno tan chicó, que casi no podeba removese una chunta burros pa llabrala.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Las artiguetas abundaban per toz los laus. Podé cultivá estos sitios, habeba siu a base de siglos de faena dura y que generación tras generación lo conservasen y cuidasen pa sacá lo justé y podé i tirán.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVBOR0GLyMI/AAAAAAAAANw/ZT84PeRk7to/s1600/P1000581.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVBOR0GLyMI/AAAAAAAAANw/ZT84PeRk7to/s400/P1000581.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Tamé la caseta desde otro ángulo&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;No pensez que lo qué estoy contán e nostalgia ni nada que se le parezca. Ben se yo lo sacrificada que teniba que se aquella vida. Y al final pa podé sacá lo imprescindible y sobreviví. Afortunadamente hoy solo se treballa aquello que pueda compensá lo metiu con lo sacau, y amás, don pueda entrá la maquinaria.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Como lo que daba más eran las sierras, tamé era normal que se arreglasen las cosas pa está lo milló posible. En la d’Alfaro, ñabeba una caseta prou gran, con cocina, comedó, dos cuartos pa dormí (uno muy gran). Tamé cuadras y sitios pa guardá los trastes de treballá y los aparejos de los bajes. Ñabeba era pa trillá y pallero. Corral pa’l ganau y arnero d’on se sacaba miel. ¡Pero ojo, no era pas nada del otro mundo!. Seguiba sen una caseta de monte. Per las sierras ñabeba muchas así.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;﻿&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;El sitio serviba pa viviye si era menester. En la guerra van está aquí varias familias cuan va pasá el frente per Estadilla. Tamé según contan, cuan yo era muy chicó va está malo y va pasá tres meses con una tía que me cuidaba. Teniban gallinas y palomos sueltos p’el día y se cerraban per la noche pa que no se las comesen la rabosa. Cada día subiba alguno del pueblo pa traé suministros y ve que feban. Tamé treballá en la finca.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Güeno, después de to esto que he contau, ya he llegau a don queraba i a pará:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;﻿﻿ &lt;br /&gt;﻿﻿﻿﻿﻿ &lt;br /&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVBQRt97e9I/AAAAAAAAAN0/jtbv0fkix0U/s1600/P1000588.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVBQRt97e9I/AAAAAAAAAN0/jtbv0fkix0U/s400/P1000588.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;La fuente Rosalia......¡Ya no mana!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ ﻿﻿﻿﻿﻿ ﻿﻿ &lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; La fuente Rosalía&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Estaba casi al cabo de to de un regalé don ñabeba faixetas que estaban prou arregladetas con oliveras que se feban grans per to’l medio de ixe regal, perque ñabeba más suelo. Se cargaban de cadillo pa Mayo. Eran más escarransidas en los laus don la piedra estaba cerca.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Cuan ibas a llená el sillón y te ibas acercán a la fuente, antes de llegá, ya sentibas aquella musiqueta del chorro del aigua caén a una baseta que se feba debaixo. La vena principal saliba per una boja que estaba como a medio metro del suelo. El aigua se recogeba en una basa que quedaba a’lau. Cuan lloveba mucho, manantiaba per to’lrededó.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;﻿﻿﻿ &lt;/div&gt;﻿﻿﻿﻿&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Ñabeba chopos, muchos chuncos, alguna carrasca. Las oliveras qu’estaban cerca se feban grans al beneficiase de la humedá de la fuente y del fiemo que dixaban las güellas cuan morriaban los mediodías del verano. Tamé ñabeba una serbera (“por cierto”, diban que si te comebas siete serbas verdes te tornabas mullé u las mullés, homes. Pero no tos recomendo pas que lo probez).&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVBaEV__byI/AAAAAAAAAN8/d71DnC73fLw/s1600/P1000591.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVBaEV__byI/AAAAAAAAAN8/d71DnC73fLw/s400/P1000591.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Vista de toz los alrededos de la fuente y lo asilvestraus que&amp;nbsp;están.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Si tos fijaz la boja está asti, casi en el medio de la foto.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;¡Que diferencia con la&amp;nbsp;época de esta historia.....!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Llegabas allí, te chitabas un raté en la yerba fresca y te quedabas sentín (y no solo per las orellas, sino per los cinco sentidos): el aigua al caé, las hojas de los chopos al movese, las cardelinas cantán cuan veniban a bebé….. Dixá entrá ixas sensacións y esplicalas con palabras…. ¡e ben difícil!.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="border: medium none; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TNxOb2RirAI/AAAAAAAAABM/uSU1aHE4STk/s1600/jilguero.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="280" px="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TNxOb2RirAI/AAAAAAAAABM/uSU1aHE4STk/s400/jilguero.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="border: medium none; text-align: center;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Cardelina&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;﻿ &lt;/div&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Era una fuente prou constante. Solo dixaba de maná cuan veniban años muy secos. Tanta confianza se le teniba, que se va fe un güerto casi abaixo de to del regal y se va canalizá el aigua desde la fuente a una poza pa podé regalo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Me contaban, que pa fe baixá el aigua se van usá unos tubos de bardo cociu, que feba un alfarero de Secastilla y los van i a buscá allí con una galera y un tiro mulas. Estos tubos se empalmaban unos con otros en una ceclleta y después se enterraban de forma muy somera. Cada ocho u diez metros se feba un forau encima del tubo pa podé desbozalo si se taponaba con piedretas, barrillo u musgo. Este forau se tapaba con un trapo, una tella y una piedra encima, pa que las güellas al pasá no lo movesen.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;La poza pa regá estaba muy ben feita. El suelo era de ladrillos y las parés de cemento. Teniba como metro y medio de profundidá. A’lau ñabeba una basa p’abrevá el ganau. El aigua que baixaba de la fuente se podeba fe i a la basa u a la poza según se necesitase.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVBhsQ76qFI/AAAAAAAAAOI/e9Dnrdx5Nxc/s1600/P1000587.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVBhsQ76qFI/AAAAAAAAAOI/e9Dnrdx5Nxc/s400/P1000587.jpg" width="300" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;La serbera en invierno. ¿Florecerá la primavera que viene?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;En el güerto lo mismo se feban tomates que pimientos, lo mismo verdura que cebollas. Güeno, to lo propio d’un güerto. Ñabeba una paré a to’lrededo, con una puerta pa entrá y así evitá que se comesen lo de dentro las güellas y los bichos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVBkdGEhSDI/AAAAAAAAAOM/rhiQjcunjiE/s1600/P1000582.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVBkdGEhSDI/AAAAAAAAAOM/rhiQjcunjiE/s400/P1000582.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Aqui deban está la poza que serviba pa regá el güerto y que tamé mos serviba pa bañamos.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Detrás, en don ahora están ixas almendreras secallosas, estaba el güerto&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;La poza, alguna vez la van usá pa i a bañamos con la cuadrilla d’amigos. El tiempo no l’habeba pasau en balde. Algún ladrillo se llevantaba y las parés se descarnaban prou; pero aun se podeba usá como si fuese una piscina. Enta una de las esquinas creceban yerbas d’ixas que se crían dentro del aigua, pero el resto estaba prou ben. El único problema que teniba, aparte d’está lejos del pueblo, era que siempre correba una cerceta, que cuan salibas muixau te quedabas chelau. Claro, toballa no’n llevaban pas mai.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Una vez estaban pollinián dentro del aigua toz menos uno. En ixo que sentín que mos roza algo per los peus:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Una culebra, una culebra—Gritán.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Salín escopetiaus, con más miedo qu’alma.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Sino fan nada las culebras d’aigua—Se mon ríe el que estaba afuera&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Meteté tu, valiente—Le din.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Perque estoy seco y no quiero muixame, que sino…..—Dice.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Total, que ni él ni nusatros mos van torná a meté y amás, ixa va se la última vez que van subí a la sierra a bañamos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVBpp7VFX2I/AAAAAAAAAOQ/X9lVt05-0pY/s1600/P1000567.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVBpp7VFX2I/AAAAAAAAAOQ/X9lVt05-0pY/s400/P1000567.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;La fuente Chardiz sigue manán.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;El día que van fe la foto llevaba chelán muchas noches y el chelo teniba más de cuatro dedos de gordo.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Hoy la fuente Rosalía está seca. Ya no mana. Fa muchos años habeba visto secase la fuente Chardiz, pero la de Rosalía seguiba manán. Teniba que vení mucha sequía pa que no brullase. Hoy, solo cuan llueve mucho rebrota un par de meses, pa torná a secase en verano. Algo la teniu que pasá. A lo milló la vena s’ha desviau per otro sitio. A lo milló los petroleros que van está fa años perforán en monte Calasanz la van toca. ¡¡Qui sabe…!!.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Paquito—el de Alfaro—cuantas veces van hablá de la fuente…. Como mos entusiasmaban. Tu siempre tan optimista con las cosas que se podeban fe….Yo, metente problemas a tus proyectos….&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;—Hoy, Paquito, tu t’en has iu y la fuente Rosalía se mos ha apagau….. los dos, pa siempre.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;﻿&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;div style="border: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Francho Chardiz &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="border: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="border: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/754800981678431870-2713658522251890717?l=franchochardiz.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://franchochardiz.blogspot.com/feeds/2713658522251890717/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=754800981678431870&amp;postID=2713658522251890717' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/2713658522251890717'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/2713658522251890717'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://franchochardiz.blogspot.com/2011/01/la-fuente-rosalia-paquito-el-de-alfaro.html' title=''/><author><name>Francho Chardiz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15457870287224720992</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU1VLQS-MgI/AAAAAAAAAME/Sz-abk4nWVI/s220/Foto%2Bblog.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TNr2ksjnB1I/AAAAAAAAAA8/bui-GRckPYg/s72-c/paco.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-754800981678431870.post-4899707429559030224</id><published>2011-01-01T13:09:00.015+01:00</published><updated>2011-03-15T19:16:52.747+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='El barranco Mazas'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size: large;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;El barranco Mazas&lt;span id="goog_2018463408"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span id="goog_2018463409"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TPvXijng8FI/AAAAAAAAAB0/pRqdOzCiHrs/s1600/Huerta-de-Estadilla.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TPvXijng8FI/AAAAAAAAAB0/pRqdOzCiHrs/s400/Huerta-de-Estadilla.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Los güertos de la fuente y p'el medio el barranco Mazas&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="font-size: x-small;"&gt;Foto propiedad de José Vicente Ferrández &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="font-size: x-small;"&gt;&amp;nbsp;Editada en su blog http://jvferrandez.blogspot.com/&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Cuan eran crios, las zonas don chugaban iban crecén con la edá. Mos iban fen más grans y ya buscaban sitios más lejos de casa don podé …. ¿Como diría yo?, se más aventureros. Uno d’ixos sitios era el barranco Mazas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;En el mismo camino, solo pasau el barranco, y debaixo un espondal, ñabeba una baseta en don manaba un aigua cllara y fresca que teniba fama en el pueblo. Era la fuente Mazas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU3t-pJKM1I/AAAAAAAAANM/Rqj1bfKWMeA/s1600/P1000480.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU3t-pJKM1I/AAAAAAAAANM/Rqj1bfKWMeA/s400/P1000480.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Astì deban, en don está ixe barceral, entre el camino y el barranco,&amp;nbsp;manaba la Fuente Mazas&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;¿Que fará 50,...60 años que ya no maná?&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Aquí veniban los zagals a buscá aigua fresca desde las eras cuan se trillaba....&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Teniba una fama ven ganada per lo fresca y güena qu'era.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Cuan veniban años de llové poco, acababa per secase; pero tornaba a maná cuan eran normals. Si los años eran de muchas llovidas, tamé manaba en medio la faixa que ñai encima del espondal y per una ceclleta iba enta’l barranco. Nusatros feban que caese a chorro d’alto abaixo. ¿Y sabez pa qué….?, ¡Pa bañamos desnudos debaixo el chorro!. ¡Te gibo! Solo de la altura que caeba ya mos feba mal allí don mos dase, la cabeza, los hombros, la’spalda, u don fuese. Pero no solo ixo…. ¡Estaba tan chelada!, que mos cogeban unas tiriteras, qu’aun bailo hoy cuan m’acordo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;﻿﻿﻿﻿ &lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;﻿﻿﻿﻿ &lt;br /&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU3xtD7UlNI/AAAAAAAAANQ/vnxnTls3HxI/s1600/P1000471.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU3xtD7UlNI/AAAAAAAAANQ/vnxnTls3HxI/s320/P1000471.JPG" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Esta faixa que queda justo encima del espondal&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&amp;nbsp;que manaba Mazas, era per don saliba&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&amp;nbsp;tamé el aigua, cuan lloveba mucho.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&amp;nbsp;Nusatros mos&amp;nbsp;duchaban cuan caeba al barranco.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Otro sitio que ñabeba cerqueta era la cova el Muchacho. Allí mos amagaban pa fumá meliguera. En el barranco ñabeba pa da y vendé. La buscaban ben sequeta pa que quemase milló. A’lgunos les gustaba un poqué recieta, pa podé sacá más fumo; pero a yo me gustaba fineta, fineta. ¿Y sabez perqué me gustaba fineta?.... ¡¡Pos perque fumá meliguera era una de las cosas más desagradables qu’he feito mai de crio!!. Al chupá te picaba com’un demonio la punta la llengua, te dixaba la boca asprosa y como s’esbarrase un poqué el fumo enta entro….. ¡Te feba estosegá hasta sacá el almuerzo d’una semana aváns!. Per ixo, cuan diban de i a fumá meliguera, siempre procuraba buscá una desencusa pa no i.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Tamé en esta cova, ñabeba un forau, no muy fondo pero muy oscuro, don s’amagaban muchos murciélagos. Y como más de uno de nusatros eran enredadós, acababan per esfurrialos y la cova se llenaba d’ixos bichos fen unos chillidos que se meteban hasta entro de to la cabeza.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Otras cosa que feban per aquí, cuan apretaba mucho la caló y cantaba la fefé, era intentá cogelas, que no era pas brenca fácil. Las sentibas cantá, te ibas acercán…. y se paraban de felo. Ya podebas despacié, despacié, ite miran a ve si las veyebas. Pero como eran iguals que los troncos de las oliveras u las almendreras, mos costaba veyelas y volaban avans d’está prou cerca. Pero alguna vez sí qu’en cogeban.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU30Pa1OQOI/AAAAAAAAANU/8nRr2V_mJnE/s1600/Barranco+Maroz.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU30Pa1OQOI/AAAAAAAAANU/8nRr2V_mJnE/s400/Barranco+Maroz.jpg" width="277" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Barranco Maroz entre boirinas&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Después de achuntase con el de la Sierra Periz, fan el barranco Mazas&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Foto cedida per Xavier Bayle&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;P’el barranco ñabeba muchos mixonez y tordas negras, per ixo, era un sitio ben aparente pa cazalos con cepez. Algunos zagals eran más entendius pa cazá así y nusatros los acompañaban y mos enseñaban a pllantalos. Se feban unos montonez de tierra en las faixas cerca del barranco, con una cara pllaneta mirán enta los arbols. Aquí se enterraba el&amp;nbsp; cepé con una aluda (si habeban teniu suerte de trobala), y si no un grané panizo, una cosa u la otra que se veyese ben. Encima de este montoné de tierra se meteba un tarroqué. No se ben, ben, pa que serviba. A lo milló pa que se parasen los mixonez, u pue se, pa veye de lejos el sitio cuan se recordaban y no s'en perdesen pas ninguno.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES-TRAD; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES;"&gt;&lt;em&gt;&lt;u&gt;Mi tio Oscar de Casa Llinzol, (Que amás ha siu él el que ma contau muchas de las historias que tos escribo en este “blog”.&amp;nbsp;Lo fa tan ven, que yo solo tiengo que escuchalo y tal cual lo conta, escribilo. Que fácil me lo fa). Pues como tos diba, ma dicho que ixe tarroqué se meteba encima del montoné de tierra pa'sturbá a los mixons y así que tenisen que entrá&lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;per abaixo pa comese la aluda. Sí entraban per alto, el mismo fierre u gatillo del cepé, al disparase, los espientaba enta fuera y no los cogeba. A veces, tamé se meteban dos tochés cruzaus en forma de aspa, en vez del&lt;/u&gt; &lt;u&gt;tarroqué&lt;/u&gt;.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU3pwW-AOrI/AAAAAAAAANI/2JStdjOGKp8/s1600/P1000482.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU3pwW-AOrI/AAAAAAAAANI/2JStdjOGKp8/s400/P1000482.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Astí mismo, a la izquierda, ñabeba una baseta que manaba Fonfría. &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;De seguida se achuntaba con el aigua de esta ceclla, que cruzaba p'el puente que tos conto aquí mismo y que regaba las güertas de Sichá.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Hoy no sé si ñai puente u no, perque aquí detrás ñai una "selva" que no se vei ni "jota".&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Ahora, el aigua cae al barranco aquí, a los peus del que fa la foto.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU8zx0G4X-I/AAAAAAAAANY/4UUz37xvDkA/s1600/P1000481.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU8zx0G4X-I/AAAAAAAAANY/4UUz37xvDkA/s400/P1000481.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Otra vista del mismo sitio, con el aigua que brinca al barronco&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Más abaixo y tamé cerca del barranco, ñabeba otra fuente muy amagada. Era Fonfría. Estaba al final d’un camino qu’acababa en un puente que solo era pa pasá la ceclla que regaba las güertas de Sichá del otro lau. Per aquí no pasaba ninguno. Nusatros, fenmos los valientes, iban d’un lau al otro del barranco, fen equilibrio p’encima la ceclla. Teniban que pasá con un peu a cada lau de los bordes que eran de ladrillos, u tamé, los más caguetas, descalzos per dentro del aigua.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TReJCl-LR7I/AAAAAAAAAEc/hKlvZUt1v-4/s1600/G%25C3%25BCertos.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="320" n4="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TReJCl-LR7I/AAAAAAAAAEc/hKlvZUt1v-4/s320/G%25C3%25BCertos.jpg" width="232" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;Los güertos y Mazas desde el Castillo&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;Foto cedida per&amp;nbsp;Xavier Bayle&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Los barcerals no mos ayudaban brenca pa movemos per estos sitios y más d’una vez acababan con esgarrañazos per brazos y piernas, tamé con algún esgarro en la ropa y hasta escalabraus más de una vez.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Cuan no teniban escuela, pa las vacacions del verano u Semana Santa u cuan fuese que estasen a los maitinos per aquí, la hora pa i a comé mos la marcaba el baldiá las campanas a la una del mediodía. &amp;nbsp;Pero una vez, que era Viernes Santo y no las tocaban (solo se feban soná las matracas y las carracas), nusatros estaban tan tranquilos perque no habeban setiu baldiá. Y ya cuan mos van da cuenta de que algo raro pasaba (¡Ni pensá que aquel día no tocaban las campanas!), van decidí imoné pa casa. Me va trobá en la calle con mi pare. Ya estaban desesperaus de que mos habese pasau algo. Al veyele la cara, va pensá pa yo:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; — (¡Huy que gorda las feito!)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¿Don viens? — Me va di&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Pos de chuga— le digo yo&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¡Pasaaa y sube ent’alto…..!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Ha siu la única vez, que yo m’acorde, que mi pare va está a punto de meteme la mano encima.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Güeno, ya iré contán más cosas poqué a poqué. Toz los recuerdos forman parte de nusatros y mos han d’acompañá toda la vida, u en el peor de los casos, hasta que la naturaleza mos lo permita.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Francho Chardiz&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/754800981678431870-4899707429559030224?l=franchochardiz.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://franchochardiz.blogspot.com/feeds/4899707429559030224/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=754800981678431870&amp;postID=4899707429559030224' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/4899707429559030224'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/4899707429559030224'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://franchochardiz.blogspot.com/2011/01/el-barranco-mazas-los-guertos-de-la.html' title=''/><author><name>Francho Chardiz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15457870287224720992</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU1VLQS-MgI/AAAAAAAAAME/Sz-abk4nWVI/s220/Foto%2Bblog.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TPvXijng8FI/AAAAAAAAAB0/pRqdOzCiHrs/s72-c/Huerta-de-Estadilla.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-754800981678431870.post-3108204244336260048</id><published>2011-01-01T12:49:00.013+01:00</published><updated>2011-03-06T21:04:05.314+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='El Siño Paco: Mi agüelo'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="font-size: large;"&gt;El Siño Paco: Mi agüelo&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU3g4SISaLI/AAAAAAAAANE/PHCYwKXOE5E/s1600/Escanear.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="296" src="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU3g4SISaLI/AAAAAAAAANE/PHCYwKXOE5E/s400/Escanear.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;&lt;strong&gt;Mi agüela Siña Maria y mi agüelo Siño Paco.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;&lt;strong&gt;Esta foto e un montaje que se va fe per los alrededos de 1950. Estan prou retocadas.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;&lt;strong&gt;Sin embargo son dos fotos individuals de principios de siglo pasau.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;&lt;strong&gt;Ella se va morí en 1915, y la boda sería sobre 1905&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Cuan uno quiere contá cosas de cuan era crío, casi siempre pasa, que ixas historias están un poqué (o un mucho) desformadas pel tiempo que ha pasau desd’entonces y per la edá que se teniba cuan van pasá u te las van contá. Per ixo voy a intentá que seiga el crío qui las conte y no el viejo que soy hoy.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Son historias sueltas y a más, no tienen que ve unas con las otras; pero ixo sí, de la misma persona: Mi agüelo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TTDYCdjffII/AAAAAAAAAGo/krL19x93Si8/s1600/Ermita+de+la+Bella+800.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="300" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TTDYCdjffII/AAAAAAAAAGo/krL19x93Si8/s400/Ermita+de+la+Bella+800.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Ermita de la Virgen de la Bella&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;En Castejón del Puente&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;b&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;La boda&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Habeba sentiú contá que se va casá con mi agüela, que era de Estiche, en un sitio que se trobase a metá camino entre los dos pueblos, Estadilla y Estiche, pa que los invitaus a la boda de los dos llugás, fesen la misma distancia y no'n salise pas beneficiada ninguna de las dos partes. Ixe sitio va se Castejón del Puente, en la ermita de &lt;personname productid="la Virgen" w:st="on"&gt;la Virgen&lt;/personname&gt; de &lt;personname productid="la Bella. En" w:st="on"&gt;&lt;personname productid="la Bella." w:st="on"&gt;la Bella.&lt;/personname&gt; En&lt;/personname&gt; un sitio ben majo, encima la cantera que da enta’l río. Me van llevá una vez mi pare y mi mare pa velo. ¡Fijatos cuantos años después de aquella boda, sería! (He tornau &amp;nbsp;alguna que otra vez).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;(Ñai otra historia muy “entrañable” que está muy chunta a ixa boda, y que no voy a podé contá perque me apartaría del tema, y que fa memoria a otra persona muy querida mía: La tía Concha de Casa Juanico. Lo dixarén pa otra ocasión). &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TReGrp40-DI/AAAAAAAAAEU/GSXkoMQbVmw/s1600/Olivas.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="206" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TReGrp40-DI/AAAAAAAAAEU/GSXkoMQbVmw/s320/Olivas.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;La olivada&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Mi agüelo, era muy serio según diban toz; no reiba casi nunca. Per ixo esta historia que voy a contatos tiene más enjundia.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Cuan ñabeba olivada, en casa nuestra, iba una güena colla gente pa las faenas de recogelas. Los homes pa cullí y enmantá y las mullés pa picotiá y zarpiá las olivas que caeban per fuera las mantas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Se feban bromas..., se contaban chistes...; pero sobre to, sobre to, se treballaba..... ¡y de que manera!. ¡Con aquel frío, las manos cheladas, to escarchau!. ¡Tos imaginaz a las mullés pizcán las olivas del suelo chelau!.&amp;nbsp; ¡Como les teniban que acaba los dedos!. Y si amonanzaba aun peor, perque se meteba en el calcero unas zalapastradas de bardo, que toz acababan el día esllomaus de arrastralos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Una faena ben dura. Los homes, quieras que no, al cullí se sacaban más el frio. Siempre ñabebea encendida una foguera pa ise calentán las manos y los peus.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Pos güeno, ahora la historia. Siempre ñabeba uno que era el más gracioso y simpaticote de la colla y un día les va di a los otros:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —A que foi reí al Siño Paco....&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¡Huy! —Le van di—que difícil lo tiens.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¿Que tos chugaz a que sí?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Nada, no mos chugarén pas nada —Le van contestá— pero, venga, venga, próbalo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;A la hora de comé, se meteban toz alrededó del fuego, cada uno con la ciambrera. Cuan ya llevaban un raté charrán y fen mueso per aquí, trago per allá, va el Siño Juaquiné y dice:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Trai la bota que paece que’l tocino se m’ha parau en el garganchón.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Coge la bota, la llevanta, y sin abrí la boca, empeza apretale el culo pa que salise con más fuerza. Los otros de la colla, como si no veyesen nada. Pero mi agüelo, al veyele los chorreons de vino per to la cara, el cuello, la pechera la camisa.......&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;—¡Juaquiné! ¿Que fas?. T’estás metén perdiu&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Se para..., se mira..., y to feito un Ecce Homo, dice:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¡Cagüen....!. ¡¡Si no m’acordau pas d’abrí la boca, Siño Paco¡¡&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Y ben que s'en va reí mi agüelo....y to la colla tamé.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Muchos años después aun se contaba esta historia en las veladas del invierno a’lau del fogaril.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TSi4EmcqhvI/AAAAAAAAAF4/7S-aoYlwjaI/s1600/Olivas.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="400" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TSi4EmcqhvI/AAAAAAAAAF4/7S-aoYlwjaI/s400/Olivas.jpg" width="300" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Olivas maduras a punto pa cullí&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;A comprá un hermano&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Cuan teniba que nacé mi’rmano el chicó, feba unos días que se veyeba mucho trajín per casa. A yo me van di que era perque teniban que comprá un nino (o nina, que era lo que quereban mis pares; pero no mi agüelo, que quereba nino).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;¡Cuanta lata no les daría a mis pares, pa i ayudalos a escogé al nino cuan isen a la tienda....!, perque al fin, me van di que sí, que ya me llevarían.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Un maitino, viene mi agüelo to contento a despertame a la cama, y me dice:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Ya tiens otro hermané, l’en comprau esta noche.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Yo que me quedo miranlo y le digo:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¡Yayo, que no pué se verdá!. ¡Que teniba que i yo tamé a escogelo!.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Él, con una cara de satisfecho, dice:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Pues e verdá, viene y lo verás.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Yo que me visto a’scape y men voy enta’l cuarto de mis pares y veigo aquel crío en la cama con mi mare:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¿Veis, que majo e?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Yo allí pllantau a punto pllora, perque no s’en habeban acordau pas de yo, cuan van i a la tienda a compralo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TReHprzWjOI/AAAAAAAAAEY/JWeCaMUz0x4/s1600/Olivera+y+tronada.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="236" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TReHprzWjOI/AAAAAAAAAEY/JWeCaMUz0x4/s400/Olivera+y+tronada.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Tronada&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;Del libro Memorial de luz. Autor: Xavier Bayle&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;La burreta&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Pa i al monte u pa i a visitá alguna familia en los pueblos de la redolada, mi agüelo, cogeba la yegua con la silla montá u enganchaba la tartaneta. El carré lo usaba solo pa i al monte, ben con la mula, ben con la yegua.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Pero como a toz mos pasa, se iba fen gran. Una vez teniba enganchau el carré con una yegua royisca en la puerta casa, pa marcha al monte. Los homes ya s'en habeban iu. Él estaba montau en el carré y de sopetón, la yegua que se torna lloca y empeza a tirá enta van y enta tras, enta van y enta tras. Hasta que una de las ruedas s’enfila per la paré de Casa el Chiringo.... y bulquia.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Mi agüelo no va tomá mucho mal; pero el espanto y las cascaduras, lo van tení unos días en la cama.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Güeno pues, se va decidí que ya no teniba edá pa trajina con animals con tanta fuerza, y le van comprá una burreta. Era chiquerrina, mansa, pero un poqué pilla la jodida.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;A medio maitino, le meteba la colchoneta con la cincha y ¡ala, pa’l monte!. En la’squina Casa Toneta ñabeba una piedra gran, más o menos redonda, a nusatros mos serviba de banquilé muchas veces, y a mi agüelo le serviba de apoyadura pa podese montá en la burreta, que aunque baixeta, pos no llegaba guaire ben.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¿A’n va hoy? —le preguntaba mi mare.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —A’n quiera la burreta—le contestaba él&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —Y si le pasa algo—tornaba a dile mi mare—¿A’n lo buscarén?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —No sufraz pas—mi agüelo, tozudo­—ya me trobarez&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Y así era, marchaba, y cuan llegaba al corral d’Abadías, la burreta enfilaba el camino que querese y él se dixaba llevá.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Per suerte, nunca va pasá nada.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Ixa burreta, tamé la usaban en casa pa fe otras faenas. Una que tiengo enganchada en la memoria, per lo que tos voy a contá, e i a buscá palla a la era.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TR4gIY4BtHI/AAAAAAAAAFA/cFxi3e2CJWs/s1600/Mantada+de+palla.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="260" src="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TR4gIY4BtHI/AAAAAAAAAFA/cFxi3e2CJWs/s400/Mantada+de+palla.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Una mantada de palla&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Se cogeba la burreta a pelo con la manta... y enta la era. Se llenaba de palla, se ataban las cuatro puntas, dos a dos en cruz, se meteba encima del llomo y pa casa. Con una mano s’aguantaba la manta y con la otra el ramal de la cabezana.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Pos güeno, iban una vez con mi’rmano el chicó enta la era. Él montau, con la manta vacía debaixo’l culo, y yo a peu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Pero, que se me cruzaría per la cabeza!, qu’en llegán al corral d’Abadías le digo a mi’rmano:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¡¡Agarrate que me monto!!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; —¡¡Nooooo!! —que grita él— ¡¡No lo feigas!!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Y yo, sin fele ningún caso, y como era tan chiquerrina, me monto d’un brinco per detrás.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;¡A te gibo! La burreta que siente las mías manos en las ancas y se mete a trotá.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Yo que no tiengo otro sitio qu’agarrame qu’a mi’rmano. Él pobretón… a ningún sitio.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Total, los dos ben enganchadez…., al suelo. ¡Menudo talegazo!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Mi’rmano, pllorán como una Madalena y yo esmeliganme reí al vemos to llargos en el suelo. (Reiba, perque no mos habeban feito mal ninguno de los dos).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Y la que tamé s'en hubiese reiu (si fuese como &lt;personname productid="la Mula Francis" w:st="on"&gt;&lt;personname productid="la Mula" w:st="on"&gt;la Mula&lt;/personname&gt; Francis&lt;/personname&gt;) teniba que se la burreta, que se va pará un poqué más aván y se mos miraba.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Yo puedo aseguratos que todas estas historias (y otras muchas que están en no se que rincón de la memoria) tienen la encarnadura de verdá. Lo que ya no sabría di, e si son igual que van pasá u el tiempo les ha iu dan un poqué de coló de sepia&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Francho Chardiz&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/754800981678431870-3108204244336260048?l=franchochardiz.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://franchochardiz.blogspot.com/feeds/3108204244336260048/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=754800981678431870&amp;postID=3108204244336260048' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/3108204244336260048'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/3108204244336260048'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://franchochardiz.blogspot.com/2011/01/el-sino-paco-mi-aguelo-cuan-uno-quiere.html' title=''/><author><name>Francho Chardiz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15457870287224720992</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU1VLQS-MgI/AAAAAAAAAME/Sz-abk4nWVI/s220/Foto%2Bblog.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU3g4SISaLI/AAAAAAAAANE/PHCYwKXOE5E/s72-c/Escanear.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-754800981678431870.post-1371005409290643740</id><published>2011-01-01T12:37:00.015+01:00</published><updated>2012-02-29T11:56:54.473+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='La fumarola'/><title type='text'>La fumarola</title><content type='html'>﻿ &lt;br /&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TSuQiXriQSI/AAAAAAAAAGc/OkrKLTkh9sM/s1600/Estadilla+y+Guara.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="252px" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TSuQiXriQSI/AAAAAAAAAGc/OkrKLTkh9sM/s400/Estadilla+y+Guara.jpg" width="400px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Subín p'el camino de la Valle Chardiz, así se vei Estadilla.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;El dia que van fe la foto, estaba ven nevada Guara, y amás con ventisca&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;(Autor Xavier Bayle)&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ ﻿ &lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span style="font-size: large;"&gt;&lt;b&gt;La fumarola﻿&lt;/b&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-MRHopcJdsYs/TcQ9qIF11hI/AAAAAAAAAX8/5P_3U3wn8s4/s1600/Camino+viejo+subida+sierra+2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="251px" j8="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-MRHopcJdsYs/TcQ9qIF11hI/AAAAAAAAAX8/5P_3U3wn8s4/s400/Camino+viejo+subida+sierra+2.jpg" width="400px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Esta imagen antigua d'Estadilla é perfecta pa veyé per don iba el camino viejo de las sierras y el sitio, poco más u menos, en don se v'abrí la grieteta per don saliba la fumarola.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;La foto é propidá de la Familia d'Asprer (Casa Morell). Se l'h'añadiu después las flechas y los nombres de los sitios en royo&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;﻿ ﻿﻿﻿﻿ &lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;﻿﻿ ﻿﻿﻿﻿﻿ ﻿ ﻿ &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Fa muchos años, el camino pa subí a las sierras de La Valle Chardiz, iba de la era Pepón hasta el Terrero, p’el llomo que queda entre las Valetas y el barranquizo que recoge el caudal principal de lo que después serán las Aigüeras. Era un camino, de lo malo, malo, lo peor. Iba to’l rato per la piedra viva. Pa subí u baixá con bajes sueltos aun serviba; pero con carro…. era morise. Cada poqué trozo ñabeba un escalón de las mismas llosas de la piedra. Se teniba qu’está continamente arreglanlo, traén tierra pa igualá los desnivels. Ixa tierra no estaba pas cerqueta. Se traeba desde las faixas de las Valetas. Per este mismo camino subiban tamé los rebaños de güellas y crabas a paixentá per las sierras y entre éstos, las tronadas y el pasá de la chen con carros y bajes, los arreglos duraban poco tiempo, y amás siempre ñabeba piedras sueltas p’el medio.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVFBmtGAslI/AAAAAAAAAOY/V_vpP9vOEiw/s1600/Estadilla+y+Monte+Perdido.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="293px" src="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVFBmtGAslI/AAAAAAAAAOY/V_vpP9vOEiw/s400/Estadilla+y+Monte+Perdido.jpg" width="400px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Otra vista de Estadilla, con Monte Perdido al fondo&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Total que con “buen criterio” se va decidí f’el camino que hoy se usa pa subiye. No e que seiga nada del otro mundo, pero milló qu’aquél si que e. Se podeban fe aigüeras, la tierra pa tapá foraus estaba allí mismo y amás los rebaños seguiban in p’el camino viejo y no estropeaban el nuevo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVFDmTA7AII/AAAAAAAAAOc/TcV83_ESDPM/s1600/P1000557.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="300px" src="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVFDmTA7AII/AAAAAAAAAOc/TcV83_ESDPM/s400/P1000557.JPG" width="400px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;La regüelta de la "Z" hoy&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;M’acordo qu’el sitio peor del camino nuevo era la regüelta de la “Z”, perque si subiba un carro tirau per dos u tres bajes, ñabeba que fe muchos ceribeques pa podé encará ben el camino p’arriba. Ixa curva s’ha iu ensanchán cada vez más.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Gúeno pos, el camino viejo subiba casi to recto desde la era Pepón hasta cerca del Terrero. Allí daba una regüelta enta la drecha y después otra enta la izquierda y ya enfilaba per la crencha car’al paso del barranco per don va hoy.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVFFaFcO-PI/AAAAAAAAAOg/KNkDA5fjMZU/s1600/P1000565.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="300px" src="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVFFaFcO-PI/AAAAAAAAAOg/KNkDA5fjMZU/s400/P1000565.JPG" width="400px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Aun se pue distinguí per don iba el camino viejo de la Valle Chardiz.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Esta foto esta tomado al cabo de to de las Valetas, &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;y justo un poquerrín más allá de don se vei ixa carrasca, se va abrí la grieta de&amp;nbsp;la fumarola&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Justo en ixa primera regüelta y a’lau mismo del camino, se va abrí un buen día una grieteta per la que va empezá a salí una fumarola. Va está salín poco tiempo. No se, 4, 6, 8 días. No sabría ditos cuanto exactamente; pero no va durá mucho. Esta grieta va seguí abierta hasta que poco a poco, las llovidas van i metén tierra y piedras hasta que se va tapá de to.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVFIZOmbzRI/AAAAAAAAAOk/BWSgRdQSUr4/s1600/P1000564.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="300px" src="http://1.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVFIZOmbzRI/AAAAAAAAAOk/BWSgRdQSUr4/s400/P1000564.JPG" width="400px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Otra vista del camino viejo y la carrasca al lau de don se va abri la fumarola.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Allá, lejos, lejos se vei Monte Perdido&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Se van fe muchos comentarios d’ixe suceso en aquellos días, según me van contá; perque no dixaba de se un “hecho muy excepcional”. A yo muchos años después, mi agüelo, me va’nseña ixa grieta, que estaba debaixo d’una llosa per don había saliu la fumarola. Ya estaba tapada completamente.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;Estoy casi seguro que ñabrá muchos que se quedarán con la boca abierta de sabé qu’en Estadilla na ñabiu una fumarola y penso que son cosas que la memoria d’un llugá no debe de dixá perdé. Per ixo quedán escrito e más difícil olvidalo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="ES-TRAD"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Francho Chardiz&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/754800981678431870-1371005409290643740?l=franchochardiz.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://franchochardiz.blogspot.com/feeds/1371005409290643740/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=754800981678431870&amp;postID=1371005409290643740' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/1371005409290643740'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/1371005409290643740'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://franchochardiz.blogspot.com/2011/01/la-fumarola-cuan-se-sube-pel-camino-de.html' title='La fumarola'/><author><name>Francho Chardiz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15457870287224720992</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU1VLQS-MgI/AAAAAAAAAME/Sz-abk4nWVI/s220/Foto%2Bblog.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TSuQiXriQSI/AAAAAAAAAGc/OkrKLTkh9sM/s72-c/Estadilla+y+Guara.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-754800981678431870.post-9152015618744937526</id><published>2011-01-01T12:28:00.018+01:00</published><updated>2011-04-25T23:34:20.404+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Las Crucilladas y la Siña Cordona'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;h1&gt;&lt;span style="font-size: large;"&gt;Las Crucilladas y la Siña Cordona&lt;/span&gt;&lt;/h1&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TRE0MaR8NxI/AAAAAAAAACo/pgf1TLffDwc/s1600/Las+Crucilladas.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="320px" src="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TRE0MaR8NxI/AAAAAAAAACo/pgf1TLffDwc/s320/Las+Crucilladas.jpg" width="214px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;Las Crucilladas en aquellos tiempos&lt;/b&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ ﻿ Las Crucilladas.... ¡Qué nombre más majo pa los que son de Estadilla!. ¡Cuantos recuerdos pa los “qu’han viviu” de cerca ixe llugá!. A los que l’hen viviu un poco más esquiniaus (era muy crío) mos ha dixau marca.... ¡Con qué fijatos como debe de sé a los qué lo viviban cada día!.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;Era un sitio que teniba alma. Sí, sí, alma pa un llugá físico, con casas, calles, esquinas, puertas y ventanas. Que raro tos debe de paecé a los qu’estez leén estas linias. Pero aún tos diré más, no teniba solo un alma, en teniba dos. Una era del llugá y la otra era una persona, una mullé. Pero ojo, no era pas el alma de ixa mullé, sino que ixa mullé era el alma de ixe llugá. (Tos paecerá que he dicho un trabalenguas, pero leezlo dos veces y verez lo que quiero di).&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;Estaba al cabo de to de la calle La Almendra, en don s’achunta con la calle Llenau. Ixe llugá eran Las Crucilladas y la mullé la Siña Cordona.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Aquí, lo mismo serviba pa fe una partideta al 15, como pa chugá a la lotería, como tamé pa fe la charradeta…. ¡¡Y qué sé yo, mil cosas más!!. Pos per ejemplo, comentá que a los chorizos de fulana les faltaba pimentón royo u que los apiezaus de la culera del home de zutana, l’han saliu entreviraus y te ties que meté bizca pa vélene drechos; pero tamé, que la zagala de mengana, el domingo cuan iba a Misa &amp;nbsp;Mayó, paeceba una princesa de lo maja qu’iba. Con la falda plisada sin un’arruga y la blusa con unas puntillas qu’eran un primor. Toda ben repeinada y limpia como los chorros del oro. ¡Y amás ben guapa qu’é!. Pos güeno, allí se hablaba y se feba de lo que queraz imaginá…. y más.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;Pos ixo, el sitio serviba pa to y p’encima, en una ventaneta la Siña Cordona, el alma viva de Las Crucilladas. Era una mullé que nunca va pedí nada a ninguno. Ella sola (Era viuda del Cordón y no teniban hijos), se va valé mientras va podé. Teniba que tení un “don” pa que to la chen se parase allí.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVAxGuoXo6I/AAAAAAAAANc/GJYUFUF--lo/s1600/P1000648.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="240px" src="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVAxGuoXo6I/AAAAAAAAANc/GJYUFUF--lo/s320/P1000648.JPG" width="320px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Las Crucilladas hoy&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ ﻿ &lt;br /&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Cuan subo per la calle La Almendra, si cerro los ojos, aún la veigo asomada a la ventana, igual como si estase enmarcada en un cuadro del milló pintó del mundo. Ocupaba to’l vano de la ventana, sin dixá ningún forau entre ella y los marcos. Solo dos güequez encima de los hombros, a cada lau de la cabeza, quedaban libres de su humanidá, veyense lo que ñabeba per detrás. Los brazos, cruzaus encima del recatillo que le llegaba a medio pecho.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Desde aquí lo veyeba to. Fijatos: La calle La Almendra hasta casi el Portal. La calle Llenau, enta la izquierda, hasta el corral d’Abadías y enta la drecha hasta casi la Pllaza. Per ixo ella diba “Lo que se vei con los ojos, se adivina con la boca”. (Claro, que la boca lo adivinaba…..si la cabeza lo quereba contá. Ben que lo sabeba ella ixo). &lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVAzabXYoGI/AAAAAAAAANg/PNxkYRdnPY8/s1600/P1000650.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; height: 240px; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto; width: 340px;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="240px" src="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVAzabXYoGI/AAAAAAAAANg/PNxkYRdnPY8/s320/P1000650.JPG" width="320px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Calle l'Almendra hoy desde las Crucilladas&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;—Toma, baíxale este mandau&amp;nbsp;a la Siña Pepeta (u a cualquier otra)—Me diba mi mare algunas veces—que me paece que la siento astí baixo en Las Crucilladas.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-indent: 35.4pt;"&gt;﻿﻿﻿﻿﻿﻿ &lt;br /&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Como tos he dicho aváns, en la calle y deván de la suya puerta, cuan feba güen tiempo, se sentaba un corro mullés con las silletas baixas, y las más agüeletas con las faldas como una campana, arrastranse pel suelo. Allí se chugaba al 15 con la baraixa. Se chugaba d’a dinés. S’apostaba con chavez (un chavé valeba 2 céntimos de peseta, u sea que 2 chavez y medio eran una perreta, y 5 chavez un perro). Cuan el corro se iba fen más gran, perque tamé se meteban algunos críos, las mullés diban de cambiá de chuego y entonces chugaban al Coz, que era más difícil de entendé. Así pues, como los críos no’n sabeban pas, s’en teniban que i.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;Cuan feba frío u lloveba, subiban a la cocina de la Siña Cordona y chugaban a la lotería (ixo que hoy se llama bingo). Tamé se chugaba da dinés con los chavez. Se repartiban los cartóns y los números que saliban, se iban marcán con judías. Las bolas se sacaban con la mano de una bolsa de tela y se iban cantán. A unos cuantos se les meteba nombre. Primero se diba el nombre y después el número.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;Estos son de los que m’acordo u de los que m’han feito memoria:&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;“La niña bonita”, el 15.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;“Los dos patitos”, el 22. &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;“La edá de Cristo”, el 33.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;“La pareja de la guardia civil”, el 55.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;“Las banderas italianas”, el 77.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;“El abuelo”, el 90.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;Seguramente ñabría muchos más; pero no he podiu fe crecé ixa llista.&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 12pt; mso-ansi-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;(Fijatos como son las cosas, m’he trobau per casolidá, con una moceta choveneta y ben guapa; ¡ Pos que resulta...., que&lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;sabeba los nombres de muchismos números más!. Voy a escrribí algunos d’ ixos qu’he m’ha contau: “La caseta del guarda”, el 4. “La monja”, el 6. [M’ha dicho que tamé se la pue conocé como la “Preñá”; pero en Estadilla seguro que no se usaba, ñabeba siempre muchos crios]. “El esgarro”, el 7. “El gordito”, el 8. “La suegra y la nuera”, el 11. “Los Apóstoles”, el 12. “Noche Buena y San Juan”, el 24. “&lt;personname productid="La Navidad" w:st="on"&gt;La Navidad&lt;/personname&gt;”, el 25. “Los Ladrones de Alí Babá”, el 40. “Las dos monjas”, el 66. “La abuela”, el 80. “Los dos gorditos”, el 88. Esta zagala en conoceba algunos más; pero lo dixo aquí. Tamé me va di que habeba conociu a’lgunas personas que sabeban el nombre de los 90 números; pero adaptaus a los suyos llugás d’origen)&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;Otro de los sitios que la Siña Cordona se dixaba sentí con su presencia en las tardes de invierno, era el carasol de la era Berdié. M’acordo, que pa guardase del sol, algunas mullés, se meteban un trapo dobllau, fen güeco, encima de la cabeza, pa que no se les “cocesen los sesos”, como diban ellas.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;El corral y la era la teniba all’alto, tocán a la era Pepón. Criaba gallinas, conejos y palomos. Cada día les subiba de comé. El aigua pa que bebesen la cogeba de la basa Pepón. Esta basa se llenaba con las aiguas que baixaban per los barrancos que después fan Las Aigüeras. El portillo de la aigüera pa llena la basa, se cerraba y se abriba según fese falta. Pero claro, en verano, muchas veces estaba seca y ñabeba que subí el aigua de casa.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;M’acordo, que algunas tardes cuan estaban trillán en la era Chías, veyeba pasá a la Siña Cordona con el cantre en la cabeza y como era una mullé más ben “gruesa” (yo diría gorda), y amás era una miqueta gran, al caminá, to’l cuerpo se le bandeaba enta un lau y enta otro, enta un lau y enta otro; pero la cabeza y el cantre no se moveban ni un milímetro de la linia &amp;nbsp;recta. Yo, un crié, me la miraba y diba: &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;—¡Pero que milagro fa ixa mullé con el cantre, que no se le cae pas!.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;—Pues ixo lo feban muchas mullés en Estadilla cuan no ñabeba aigua per las casas—Me diba la Siña Montse Tringols, cuan l’en comentaba— y amás con un cantre en la cabeza y otro en la cadera, subinlos per la Costera La Fuente, ¡y cada uno de 15 litros!.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVA7DItVrII/AAAAAAAAANk/Uor0FWWdUh0/s1600/P1000487.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="240px" src="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVA7DItVrII/AAAAAAAAANk/Uor0FWWdUh0/s320/P1000487.JPG" width="320px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Este e el llavado hoy. Esta vacío de gente. Solo se va de visita.&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Avans siempre se sentiba un guirigai de voces de mullés y&amp;nbsp;de golpes de las paleta de madera que daban a las ropas.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;To resonaba. Lo sentibas hasta desde el camino Aguinaliu.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Algunas&amp;nbsp;personas las podebas reconocé per la voz&amp;nbsp;desde ben lejos.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Al fondo se vei la fuente de los doce caños.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Aquí se veniban a llena los cantres de aigua y muchas veces se subiban al cuello hasta casa.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;﻿ &lt;/div&gt;﻿﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TSeUjM-I3bI/AAAAAAAAAF0/k59avA8wqzg/s1600/cabeza+leon.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="400px" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TSeUjM-I3bI/AAAAAAAAAF0/k59avA8wqzg/s400/cabeza+leon.jpg" width="300px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Uno de los 12 caños de la fuete&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Foto propiedá de Jose Vicente Ferrandez&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;En su blog Pasos&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿ &lt;br /&gt;﻿﻿ ﻿﻿ ﻿ ﻿ ¡Y no tos pensez…. la Costera entonces era un pedregal!. Ya se podeba arreglá, ya, que en cuanto veniba una tronada, ya estaba feita un barranco otra vez.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVBA8bvqbeI/AAAAAAAAANo/vSK57BK9O7E/s1600/P1000492.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" h5="true" height="240px" src="http://4.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TVBA8bvqbeI/AAAAAAAAANo/vSK57BK9O7E/s320/P1000492.JPG" width="320px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;La Costera la Fuente hoy.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Poco se paece a'quel pedregal y medio barranco que era avans&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;¡¡Per suerte!!&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Cuantas mullés han dixau el alma en esta subida.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;Perque la faena de subí los cantres a la cabeza&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;y la colada de ropa ben muixada,&amp;nbsp;lo feban ellas.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Aunque no vienga demasiau a cuento, m’acordo, que si alguna cuadrilla de chovenastros feba alguna gamberrada gorda—como aventá algún carro per alguna baixada y estricallalo—amás, amás de feles pagá el estropicio, les feban despedregá la Costera. Nusatros, los críos, mon iban al Portal de La Fuente a reímone; pero sin que mos veyesen demasiau, sino después mos zurraban.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;Algunos tos habrez dau cuenta que to l’estau escribín en tiempo pasau; pero Las Crucilladas, el llugá físico, sigue en el mismo sitio de siempre; sin embargo, las “dos almas” que tos he comentau al principio, fa muchos años que mos van dixá.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Güeno, yo voy a mete fin al mío escrito. Perque pa contá la historia de Las Crucilladas y la Siña Cordona, no ñabría prou con un libro ben gordo. Solo he queriu rendí un homenaje a su recuerdo.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;﻿ &lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Francho Chardiz&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/754800981678431870-9152015618744937526?l=franchochardiz.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://franchochardiz.blogspot.com/feeds/9152015618744937526/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=754800981678431870&amp;postID=9152015618744937526' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/9152015618744937526'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/754800981678431870/posts/default/9152015618744937526'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://franchochardiz.blogspot.com/2011/01/las-crucilladas.html' title=''/><author><name>Francho Chardiz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15457870287224720992</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TU1VLQS-MgI/AAAAAAAAAME/Sz-abk4nWVI/s220/Foto%2Bblog.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TRE0MaR8NxI/AAAAAAAAACo/pgf1TLffDwc/s72-c/Las+Crucilladas.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-754800981678431870.post-6971642998984884343</id><published>2011-01-01T12:16:00.012+01:00</published><updated>2011-02-09T00:20:26.244+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Don Pedro de Casa Marro'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang="ES-TRAD" style="font-size: large;"&gt;Don Pedro de Casa Marro&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;﻿ &lt;br /&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TRHxcThnGZI/AAAAAAAAAC4/kFwWCjnoEIo/s1600/Casa+Marro+de+la+calle+San+Juan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="205" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_NrGR_BST2us/TRHxcThnGZI/AAAAAAAAAC4/kFwWCjnoEIo/s320/Casa+Marro+de+la+calle+San+Juan.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Puerta de entrada a Casa Marro de la calle San Juan per la pllaceta.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&
